Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Tunezja, Przewodnik po Wakacje Tunezja południowa - flaga

Przewodnik po Wakacje Tunezja południowa

Wszystkie przewodniki
Pozycja submenu
Przewodnik po Wakacje Tunezja południowa

Oazy mistyków i wiekowe kasry, morze złotego piasku i zielone daktylowe gaje, domy troglodytów i fatamorgany, pieczony w rozżarzonym piasku chleb beduiński i nowoczesny musical na Saharze, największe słone jezioro Afryki i wyjątkowo słodkie, przezroczyste daktyle - to powody, dla których naprawdę warto odwiedzić południe Tunezji.

 

Południowa Tunezja kusi egzotyką i zróżnicowanym krajobrazem. Jest chętnie odwiedzana przez turystów, którzy chcą odpocząć na plażach Sahelu. Wprawdzie tylko nieznaczna część Sahary nalezy do Tunezji, ale z uwagi na poczucie bezpieczeństwa, możliwości komunikacji i bazę turystyczną właśnie ten jej kawałek jest najłatwiej dostępny dla turystów. Można tutaj wędrować zarówno szlakiem dawnych karawan niewolników, jak i śladami twórców Gwiezdnych Wojen. Można spać w beduińskich wioskach i luksusowych hotelach.

Można tu spotkać wszystkie trzy najważniejsze rodzaje pustyni: kamienistą (hamada), żwirową (sarir) i piaszczystą (erg).

 

Trudno się zdecydować, co zwiedzać na południu Tunezji. Miłośnicy starożytnych ruin nie znajdą tu nic dla siebie, ale wszyscy, którzy szukają pięknych widoków, będą tym regionem oczarowani. Zachwycą ich górskie oazy z wodospadami i zmieniające się kolory Wielkiego Szottu. Urzeknie ich zieleń oaz w Nafcie i Duz. Podziw wzbudzi też wznoszący się na szczycie góry Kasr Aulad Sultan. Nikt też się nie oprze urokowi Sahary.

 

Kasr al-Haddada (Ksar Hadada) - Główną atrakcją tej wioski jest znakomicie odrestaurowany kasr - jeden z najbardziej efektownych zespołów dawnych warowni-spichlerzy południowej Tunezji. Znajduje się w samym centrum, w bliskim sąsiedztwie meczetu. To tutaj George Lucas realizował w 1997 r. kolejne sceny do filmu Gwiezdne Wojny. Warto zagłębić się w labirynt schodów, tarasów, kameralnych dziedzińców i zajrzeć do niektórych spichlerzy-wnęk, zwanych ghurfami. Dziś w części kasru działa kameralny hotel turystyczny.

 

Tatawin (Tataoine) - wrota Sahary, najdalej na południe wysunięta baza turystyczna Tunezji. Samo miasteczko nie jest zbyt interesujące, ale słynie z ciekawie zaprojektowanych i położonych hoteli oraz z kolorowych targów (owoce, oliwki, berberyjskie tkaniny, wielbłądy). W czasie dorocznego Festiwalu Kasrów Saharyjskich (na przełomie marca i kwietnia) można zobaczyć m.in. wyścigi wielbłądów i berberyjskie ceremonie ślubne, a także smakować lokalne potrawy.

 

Kasr Aulad Sultan - najciekawsza i najlepiej zachowana warowna wioska Tunezji, położona 20 km na południe od Tatawinu. Wciąż przechowuje się tu zboże i oliwki, do dziś mieszkają w niej członkowie plemienia Aulad Szahida. Składa się z ponad 300 spichlerzy. Wznoszą się one na dwóch, połączonych ze sobą dziedzińcach. Starszy dziedziniec ma 400 lat, młodszy powstał w 1881 r. Jeden z nich bywa też miejscem okazjonalnych występów folklorystycznych.

 

Kasr Ghilan - niewielka, otoczona wydmami Wielkiego Ergu Wschodniego, saharyjska oaza położona w bliskim sąsiedztwie rzymskiego fortu granicznego, po którym pozostały ruiny cytadeli. Można tu dotrzeć jedynie samochodem terenowym lub na wielbłądzie. Warto zatrzymać się tu przynajmniej na kilka dni, aby zobaczyć kolory pustyni (wydmy w kolorze żółtym, złotym i czerwonym). Na spragnionych przygody czekają obozowiska z beduińskimi namiotami. Niektóre kempingi mają jadalnie ze skromnym menu, zdarzają się nawet prysznice. Bardziej wymagających gości przyjmuje luksusowy kemping z klimatyzowanymi beduińskimi namiotami, z lodówkami i telewizją satelitarną. Specjalną atrakcją Kasr Ghilan są kąpiele w otoczonym palmami jeziorku, utworzonym z naturalnego, gorącego siarczanego źródła.

 

Duz (Douz) - nazywane bramą Sahary, niewielkie maisteczko położone na skraju Wielkiego Ergu Wschodniego. Oaza leżąca na skraju wielkich wydm, jest ważną bazą wypadową na Saharę. Tutaj kończy się droga asfaltowa, na południe można już podróżować tylko samochodem terenowym lub na wielbłądzie. Największą atrakcją Duzu jest organizowany od ponad 30 lat, na przełomie listopada i grudnia, Narodowy Festiwal Sahary. Można wówczas zobaczyć m.in. obrzędy weselne, przejazdy karawan, strzyżenie owiec, pojedynki, polowania, wyścigi wielbłądów. Można stąd polecieć na wycieczkę balkonem lub paralotnią nad pustynią albo pojeździć skuterem po wydmach. Miasteczko słynie ze słodkich daktyli, berberyjskiej biżuterii i wyrobów skórzanych.

 


[ koniec strony ]

 

Sahara - Dobrymi bazami wypadowymi na tunezyjską Saharę są m.in. Tauzar i Nafta, a nawet wyspa Dżarba, ale żeby poczuć smak pustyni, przeżyć przygodę na grzbiecie wielbłąda najlepiej wyruszyć z Duzu, Zafaranu i przede wszystkim z Kasr Ghilan. Nie można samotnie podróżować po pustyni, nawet jeepem z napędem na 4 koła. Muszą być co najmniej 2 samochody, najlepiej prowadzone przez tunezyjskich kierowców. Wszystkie wyprawy wymagają każdorazowego zezwolenia Gwardii Narodowej. Formalności załatwiają agencje turystyczne.

 

Wielki Szott (Chott el Jerid) - jedno z kilku słonych jezior, powstałych w wyniku ruchów tektonicznych 1,5 miliona lat temu, największe słone jezioro Afryki Północnej (5180 km2). Obecnie wyschnięte, tylko miejscami pozostała cienka warstwa wody, tworzy intrygujący, sięgający po horyzont, złożony z drobnych kryształków soli pustynny "dywan". Właśnie tutaj najczęściej w Tunezji zdarzają się fatamorgany. Jezioro przecina przejezdna przez cały rok grobla długości 64 km. Nie powinno się jej opuszczać, gdyż grunt w miejscu jeziora bywa grząski. W połowie grobli jest kilka trzcinowych knajpek w stylu saharyjskim.

 

Tauzar (Tozeur) - ważne miasto i centrum turystyczne Tunezji, jedna z najpiękniejszych oaz, miasto poetów, zagłębie filmowe Tunezji. Stąd pochodzą najlepsze w Tunezji daktyle. Na przedmieściach znajduje się prywatne muzeum etnograficzne Dar asz-Szara'it poświęcone historii i życiu codziennemu południowej Tunezji. Oddzielna część muzeum wprowadza widzów w świat Baśni z tysiąca i jednej nocy. Baśniowym opowieściom towarzyszą opisy codziennego życia ludzi orientu. W Muzeum Tradycji i Sztuki Ludowej można oglądać m.in. stroje towarzyszące obrzędom obrzezania, lampki oliwne i ceramikę. W Tazarze znajdują się również dwa ogrody zoologiczne i ogromny kompleks kulturalny.

 

Nafta - drugie po Kairuanie święte miejsce Tunezji. W XVi w. stała się oazą mistyków, ważnym dla całego świata islamu centrum sufizmu. Czynnych było wtefy ponad 100 meczetów, kilkadziesiąt medres i zawiji. Warto zatrzymać się tutaj przynajmniej na jeden nocleg, odbyć wycieczkę bryczką po całej oazie, powłóczyć się wąskimi uliczkami starej Nafty, a w czasie zachodu słońca spojrzeć na wiekowe meczety i mauzolea. Naftę warto odwiedzić szczególnie w okresie Święta Daktyli - na przełomie listopada i grudnia.

 

Szabika (Chebika) jest niewielką, zbudowaną z kamienia i gliny wioską, przyklejoną do zbocza góry. Główną jej atrakcją jest połozone ok. 500 m od wsi malownicze żródło z małym gajem palmowym i wodospadem.

 

Tamaghza (Tamerza), zwana "wiszącym balkonem spoglądającym na Saharę" oaza (najciekawsza ze znanych oaz górskich Tunezji) słynie nie tylko z malowniczych widoków, ale i jednego z najbardziej atrakcyjnie położonych hoteli Tunezji. Pośród zniszczonych domów wyróżnia się sanktuarium - mauzoleum Sidi at-Tuwatiego. Wewnątrz jest grób marabuta i pokoje dla pielgrzymów. Ciekawa jest też przykryta kopułą sala modlitw. Tutaj jednak, co jest rzadkością w sztuce islamu, nieprawidłowo ustawiono mihrab i nie wskazuje on precyzyjnie kierunku mekki. Inną atrakcją oazy jest malowniczy wodospad. Tamaghza jest nie tylko największą spośród trzech popularnych górskich oaz Tunezji (obok Szabiki i Midas), ale i jedyną połączoną ze światem komunikacją publiczną.

 

Midas (Mides) - Wioska góruje nad przepaścią głębokiego kanionu, na dnie którego wyrastają z czerwonobrunatnej gleby soczyście zielone palmy. Wrażenie robią pofalowane pionowe ściany kanionu. W Midas, podobnie jak w Tamghzie i Szabice, uprawia się owoce, ale coraz ważniejsza staje się turystyka, co potwierdzają liczne kramy z pamiątkami i napojami.

 

Żródło: Tunezja - przewodniki Wiedzy i Życia