Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone+48519195695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Tunezja, Przewodnik po Tunis - flaga

Przewodnik po Tunis

 Wszystkie przewodniki

Tunezja

Pozycja submenu
Przewodnik po Tunis

Odurzający zapach kwitnących jaśminów i purpura bugenwilli, świat secesji i gwarne, średniowieczne suki, największa na świecie kolekcja rzymskich mozik i tajemnicze grobowce marabutów, wychylające się z ciasnych podwórek bananowce, budowle w stylu art deco, pełne orientalnego przepychu muzułmańskie pałace i nowoczesne wieżowce - to wszystko czeka na turystów odwiedzających Tunis.

 

Tunis to jedno z najważniejszych miast Afryki i basenu Morza Śródziemnego. Historia miasta liczy 3,5 tysiąca lat, od XIII w. jest stolicą Tunezji. Najintensywniejszy rozwój miasta przypadł na czasy Hafsydów (1228-1574). W okresie ich panowania żyło tu już ok. 100 tysięcy ludzi. Dziś w Tunisie mieszka 1,5 miliona osób. Turyści zaglądają tu zwykle na kilkugodzinne wycieczki lub zakupy. Tymczasem dobrze jest się tutaj zatrzymać na dłużej. Warto odwiedzić największe miasto Tunezji, szczególnie w czasie ramadanu, gdy trwa pełen niezwykłych koncertów i procesji Festiwal Medyny.

 

Meczet Oliwny jest największą i najstarszą światynią muzułmańską Tunisu. 44-metrowy minaret góruje nad okolicznymi meczetami, medresami i sukami. Historia meczetu rozpoczęła się wraz z założeniem miasta w 698 r. Był ważnym centrum religijnym i politycznym całego Maghrebu, a nawet Afryki. Najciekawsza jest sala modlitw przykryta lekko pochyłym dachem, wspartym na 184 kolumnach, tworzących 15 naw.

 

Zespół trzech medres (Drzewa Palmowego, Bachijja, Sulajmanijja) pochodzący z XVIII w. sąsiaduje z Meczetem Oliwnym. Każda z medres ma podobny układ - dziedziniec otaczają z trzech stron sale mieszkalne uczniów, czwartą stronę zajmuje meczet. Najstarsza jest medresa Drzewa Palmowego, w której obecnie mieści się siedziba organizacji zajmującej się prawem koranicznym.

 

Meczet Sidi Jusufa - jeden z najciekawszych osmańskich zabytków sakralnych, z najstarszym tureckim minaretem medyny (1616). Położony jest wyżej niż większość meczetów, na pierwszej kondygnacji, nad sklepami. Z meczetem połączone jest mauzoleum jego założyciela. Zespół współtworzy medresa z 1622 r.

 

Dar al-Baj - dawna siedziba władców bejów, później - administracji protektoratu francuskiego, a dziś - tunezyjskiego rządu. Pałac zbudowany przez husajnidzkiego monarchę w 1795 r. jest najważniejszą budowlą najbardziej reprezentatywnego placu Tunisu - Place de Gouvernement.

 

Meczet Hammuda Paszy to jedna z najbardziej charakterystycznych budowli medyny. Założenie architektoniczne tworzy Meczet Hammuda Paszy i mauzoleum władcy. Meczet, zbudowany w 1665 r., zdobiony był przez włoskich rzemieślników. Góruje nad nim jeden z najbardziej efektownych minaretów Tunisu.

 

Suk al-Attarin - Od wieków handluje się tu perfumami, kadzidłami, aromatycznymi esencjami, henną, świecami, woskiem oraz mieszankami ziół, kwiatów i żywic.

 

Rue Jamaa Zitouna jest jedną z dwóch głównych ulic medyny i najbardziej turystycznym traktem Tunisu. Nie warto jednak robić tu zakupów.

 

Bab al-Bahr - brama stanowiąca dziś symboliczną granicę pomiędzy nowym, powstałym w czasach kolonialnych, i starym Tunisem. Została zbudowana w 1848 r. na rozkaz Ahmad Beja, którego zainspirował Łuk Triumfalny w Paryżu.

 

Dar Usman - jeden z najstarszych (XV-XVI w.) i najbardziej reprezentracyjnych pałaców medyny. Ma fasadę z białego marmuru i kamienia, wewnątrz bogate mozaiki, drewniane sufity pokryte wspaniałymi malowidłami i kameralny ogród na wewnętrznym dziedzińcu.

 

Dar Ibn Abd Allah - W tym XVIII-wiecznym pałacu położonym w południowej części medyny, mieści się dziś Muzeum Tradycji i Sztuki Ludowej. Dziedziniec otaczają wysokie, arkadowe krużganki ze ścianami zdobionymi kolorowymi płytkami ceramicznymi. Z dziedzińca można wejść do pałacowych wnętrz, które informują o życiu bogatych mieszkańców XIX-wiecznej medyny.

 

[ koniec strony ]

 

Turbat al-Baj - jeden z dwóch najważniejszych mauzoleów Tunisu, nekropolia książąt z dynastii Husajnidów. To cały zespół architektoniczny, przykryty kilkoma różnej wielkości kopułami, z dwoma wewnętrznymi dziedzińcami.

 

Medresa Muradijja - Ta szkoła muzułmańska z XVII w. leży w bliskim sąsiedztwie sali modlitw Meczetu Oliwnego.

 

Dar Husajn - jeden z najpiękniej odrestaurowanych pałaców medyny, XVIII-wieczny, bardzo reprezentatywny. Mieści się w nim Instytut Archeologii i Sztuki.

 

Dar al-Haddad - jeden z najstarszych (XVI w.) pałaców medyny. Schowany w labiryncie wąskich uliczek jest dziś siedzibą Instytutu Dziedzictwa Narodowego.

 

Meczet Kazby zbudowany w XIII w. ma najwyższy minaret ze wszystkich meczetów w medynie.

 

Rue du Pacha w czasach osmańskich przecianała najbardziej elegancką dzielnicę miasta. Do dziś zachowała się tutaj atmosfera dawnego Tunisu. Pełna misternie zdobionych fasad, drzwi i okiennic jest wymarzonym miejscem dla amatorów fotografii.

 

Dar Lasram - jeden z najbardziej reprezentacyjnych i najlepiej odnowionych pałaców całej medyny. Można w nim zwiedzać nie tylko dziedziniec, ale i niektóre wnętrza (m.in. bibliotekę i wystawę map, planów i zdjęć).

 

Meczet Sidi Mahriza, powstały w 1675 r., znajduje się w północnej części medyny. Jego architektura i ornamentyka nawiązują do tradycji muzułmańskich budowli Stambułu. Naprzeciwko wejścia do meczetu znajduje się mauzoleum Mahriza Ibn Chalafa, zwanego Sidi Mahrizem. Grobowiec odwiedzają zarówno muzułamnie, jaki i Żydzi.

 

Katedra znajduje się w samym centrum Nowego Miasta (Ville Nouvell). Rzymsko-bizantyjski styl katedry nawiązuje do przeszłości chrześcijaństwa w Afryce Północnej. W prezbiterium warto zwrócić uwagę na kopie wczesnochrześcijańkich symboli znalezionych w ruinach tunezyjskich miast. Mozaiki w głównym ołtarzu wykonane są z alabastru i marmuru w stylu tunezyjskim. Organy zbudowane w 1921 r. uznawane są za najlepsze w całej Afryce. W katedrze odbywają się koncerty.

 

Avenue Habib Bourguiba - główna ulica nowego Tunisu, łączy port z medyną.

 

Główny targ - hala targowa targowa zbudowana w czasach kolonialnych, położona niedaleko Bab al-Bahr. Ciemna, przykryta dachem hala jest miejscem codziennych zakupów mieszkańców Tunisu. Można tu kupić doskonałe sery, kilkadzisiąt gatunków tunezyjskiej harissy, domową oliwę, warzywa, owoce, mięso i ryby. Warto to miejsce odwiedzić, aby podpatrzeć sceny z codziennego życia mieszkańców Tunisu.

 

Park Belweder - największy park Tunisu, ulubione miejsce wypraw rodzinnych, przyjęć i niedzielnych pikników. Znajduje się tu 230 000 drzew, 80 gatunków roślin. Park pełni też rolę edukacyjną. Do małego budynku, usytuowanego przy wejściu do ogrodu botanicznego, prowadzą dobrze oznakowane drogowskazy. Można tu uzyskać informacje nie tylko na temat roślin znajdujących się w ogrodzie, ale także flory i fauny całej Tunezji. W południowej części parku znajduje się ogród zoologiczny, w którym żyje 160 gatunków zwierząt, w tym wiele gatunków zwierząt afrykańskich. Warto zwrócić uwagę na architekturę niektórych zabudowań - znajdujący się na placy koło fontanny budynek Mida de Souk Eltrouc brał udział w Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 r.

 

Cmentarz Dżallaz - największy w Tunisie, położony na wzgórzu. Białe groby ulokowane są zgodnie ze zwyczajem muzułmańskim - w kierunku Mekki.

 

Muzeum Bardo - jedno z najciekawszych muzeów Afryki Północnej, gromadzi największą na świecie kolekcję rzymskich mozaik, zabytki z okresu punickiego, rzymskiego, chrześcijańskiego, muzułmańskiego oraz z tunezyjskiej prehistorii. Budynek znajduje się na przedmieściach Tunisu.

 

Żródło: Tunezja - przewodniki Wiedzy i Życia