Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Tajlandia , Przewodnik po TAJLANDIA Nizina Menam - flaga

Przewodnik po TAJLANDIA Nizina Menam

 Wszystkie przewodniki

Tajlandia

Pozycja submenu
Przewodnik po TAJLANDIA Nizina Menam

Żyzne niziny rozciągające się na północ od Bangkoku to ryżowe “zagłębie” i historyczna kolebka Tajlandii. Leżą tu imponujące ruiny metropolii dawnych królestw Sukhothai i Ajutthaja. Dzisiaj jest to najbogatszy i najgęściej zaludniony region kraju z szybko rozwijającymi się miastami, wokół których rozciągają się pola ryżowe i plantacje trzciny cukrowej. Wśród porosłych lasami wzgórz wyznaczających granice Niziny Menamu znajdują się parki narodowe z malowniczymi wodospadami i bogatą dziką przyrodą.

 

Południowa część Niziny Menamu

Przez stulecia rozległa aluwialna nizina rzeki Menam (Chao Phraya), która przecina południową część Niziny Menamu z północy na południe, była ryżowym zagłębiem Tajlandii, a także najgęściej zaludnionym obszarem kraju. Rzeka nadal odgrywa ważną rolę jako arteria łącząca kulturalne i historyczne centrum Tajlandii z obecną stolicą – Bangkokiem. Dawna stolica, Ajutthaja, położona w górze rzeki, to największa atrakcja regionu.

 

W dzisiejszej Ajutthai pośród współczesnych budynków wznoszą się pozostałości dawnych budowli, każdego dnia przyciągające setki turystów.

Obok Ajutthai popularnym celem jednodniowych wycieczek z Bangkoku jest położone na zachód od stolicy Kanchanaburi.

 

W rejonie leżącym wśród rozległych lasów i łąk znajdują się dwa rezerwaty przyrody oraz parki narodowe: Ajrawata, Sai Yok i Chaloem Rattanakosin. Najstarszy park narodowy Tajlandii – Khao Yai, położony na wschodnim krańcu Niziny Menamu, znany jest w kraju z tego, że najłatwiej tu zobaczyć dzikie słonie i wiele innych zwierząt.

 

Dorzecze Menamu to żyzne tereny doskonale nadające się do uprawy ryżu. Nic więc dziwnego, że właśnie tutaj powstały królestwa Lop Buri i później Ajutthaja. Z Kanchanaburi biegnie kolejowa linia śmierci z czasów II wojny światowej. Odchodzi stąd droga do Przełęczy Trzech Pagód na granicy z Birmą, prowadzącą obok parków narodowych i rezerwatów dzikiej przyrody.

 

Lop Buri – jedno z najstarszych miast w Tajlandii, w okresie Dwarawati (VI – XI w.) zwane Luowo, stopniowo stało się jedną z ważniejszych placówek imperium Khmerów.

 

Ajutthaja – Miasto założył około 1350 r. Rama Thibodi I, który schronił się w tym miejscu przed epidemią odry panującą w Lop Buri. Na początku XV w. królestwo Ajutthaja stało się dużym mocarstwem. W XVIII stuleciu po okresie wojen miasto podupadło i zostało zdobyte przez Birmańczyków. Dzisiaj ruiny dawnej metropolii widnieją wśród nowoczesnych budynków prowincjonalnego miasta.

 

Północna częśc Niziny Menamu

Im dalej na północ, tym rzadziej zaludnione stają się tereny Niziny Menamu – w krajobrazie dominują łagodne wzgórza oraz pola ryżowe. Region ten nie może poszczycić się wieloma interesującymi nowoczesnymi miastami. Ich główną atrakcją są ruiny dawnych metropolii, relikty wspaniałej przeszłości, kiedy rywalizujące ze sobą księstwa i miasta-państwa walczyły o ziemię i władzę.

 

Turyści podróżujący na północ od Bangkoku rzadko zatrzymują się w północnej części Niziny Menamu, pospiesznie zmierzając do drugiego co do wielkości miasta w Tajlandii – Chiang Mai. Tymczasem właśnie tutaj można podziwiać najbardziej fascynujące ruiny w całej Azji Południowo-Wschodniej.

 

W XIII w. na obszarze tym dominującą pozycję zdobyło miasto Sukhothai. Pozostałości królestwa – ruin Sukhothai i jego miast satelickich, takich jak Kamphaeng Phet i Si Satchanalai – nadal budzą powszechny podziw. Ostatnio zostały one w znacznym stopniu odrestaurowane i przekształcone w dobrze zorganizowane parki historyczne. Uwagę turystów przyciąga prężny ośrodek handlowy Phitsanulok – ważny węzeł komunikacyjny łączący region z Bangkokiem i północną częścią kraju. Tutejsze miasta wspierają głównie miejscową gospodarkę rolną opartą na uprawie ryżu. Na bardziej górzystych terenach na zachodzie i północnym wschodzie znajduje się wiele parków narodowych oraz rezerwatów przyrody. Stanowią one schronienie dla zagrożonych gatunków roślin i zwierząt, których środowisko naturalne kurczy się na skutek nielegalnej wycinki drzew oraz zakrojonego na szeroką skalę procesu przejmowania ziemi na potrzeby rolnictwa. W okolicach Mae Sot wpływy birmańskie są wyraźnie dostrzegalne w architekturze miejskiej; często widzi się Karenów i Szanów, a także Birmańczyków, którzy przekraczają granicę, by zajmować się handlem.

 

Ten region kraju pełni rolę pomostu między gęsto zaludnioną centralną częścią nowoczesnej Tajlandii i bliskim południem a łagodnymi wzgórzami północy. Nie ma tu dużych miast i większość turystów zatrzymuje się tylko na jedną noc w prowincjonalnych miasteczkach w pobliżu wspaniałych ruin Sukhothai, pierwszej stolicy Tajlandii. Jest to przede wszystkim region uprawy ryżu, osłonięty od wschodu, północy i zachodu wzgórzami. Na zachodzie wzdłuż granicy z Birmą – wokół Mae Sot i odległego Umphang – podziwiać można wspaniałe krajobrazy leśne oraz malownicze wodospady. W tutejszej architekturze, wyrobach oraz kuchni widać wpływy birmańskie.

 

Źródło: Tajlandia - Przewodniki Wiedzy i Życia