Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Tajlandia , Przewodnik po Południowa Tajlandia - flaga

Przewodnik po Południowa Tajlandia

 Wszystkie przewodniki

Tajlandia

Pozycja submenu
Przewodnik po Południowa Tajlandia

Najdalej na południe wysunięty region Tajlandii zajmuje najwęższą część Półwyspu Malajskiego i rozciąga się od Ranong na granicy z Birmą do Malezji. Ma on niezwykle bogatą i zróżnicowaną kulturę. Znaczne obszary to porośnięte lasami góry, a tereny u ich stóp i wyspy w należącej do Morza Andamańskiego zatoce Phangnga należą do najbardziej malowniczych w Tajlandii. Na płytkich wodach rozsiane są urwiste, niedostępne wapienne wysepki oraz skały o wysokości dochodzącej do 300 m. Wzdłuż południowych wybrzeży oraz wokół Wysp Andamańskich znaleźć można jedne z najlepszych w Tajlandii piaszczystych plaż i miejsc do nurkowania. Chociaż większość turystów, którzy odwiedzają ten rejon, zatrzymuje się w nadmorskich kurortach Phuket i Krabi, dalekie południe także może się poszczycić wieloma atrakcjami, takimi jak zabytkowe miasta – Songkhla i Nakhon Si Thammarat, czy nieskażona działalnością człowieka przyroda. Na południu przez cały rok panuje gorący i wilgotny klimat; monsuny przynoszą na wybrzeże andamańskie opady deszczu od maja do października, a nad Zatokę Tajlandzką – od listopada do kwietnia.

 

Zatoka Phangnga z osobliwymi strzelistymi wapiennymi skałami należy do najpiękniejszych i najczęściej odwiedzanych miejsc w południowej Tajlandii. Namorzyny na brzegach zatoki i ukryte w skałach jaskinie najdogodniej zwiedzać łodzią lub kajakiem.

 

Phuket to największa wyspa Tajlandii i zarazem najbogatsza prowincja. Wyspa rozwijała się już w XIX w., kiedy służyła chińskim kupcom jako baza do handlu morskiego. Dzisiaj jest to jeden z najpopularniejszych kurortów Tajlandii, z luksusowymi hotelami, restauracjami i sklepami położonymi nad wieloma malowniczymi plażami. Na Phuket można uprawiać liczne sporty wodne, są tu także wspaniałe warunki do nurkowania.

 

Najpiękniejsze rafy koralowe Tajlandii znajdują się na Morzu Andamańskim. Złożone z niezliczonych morskich organizmów, powiększają się bardzo powoli – przyrost o 1 m trwa tysiąc lat. Rafa, będąc znakomitym źródłem pożywienia oraz schronieniem, stanowi podstawę jedynego w swoim rodzaju i zróżnicowanego ekosystemu. Obejmuje zarówno jej budowniczych (głównie koralowce sześciopromienne, których wapienny szkielet tworzy podłoże), jak i mieszkańców, takich jak jeżowce morskie – ich szczątki również przyczyniają się do budowy rafy. Wokół rafy żyją tysiące roślin i zwierząt – od olbrzymich rekinów po malutkie algi; można tam znaleźć niemal trzecią część wszystkich gatunków ryb świata.

 

Wybrzeże Andamańskie

Wybrzeże Andamańskie to długie, piaszczyste plaże otoczone wiecznie zielonymi lasami równikowymi. Północna część wybrzeża, której głównym ośrodkiem jest wyspa Phuket, dysponuje wieloma atrakcjami trurystycznymi.  Można tu nurkować wśród raf koralowych, bawić się w kurortach, pływać kajakiem wokół malowniczych wapiennych skał zatoki Phangnga lub odpoczywać na bezludnych wysepkach.

 

Wybrzeże wokół Phuket od dawna interesowało zarówno Tajlandczyków, jak i cudzoziemców. Dla kupców dogodne było jego strategiczne położenie na szlakach handlu korzennego pomiędzy Wschodem a Zachodem, poszukiwaczy nęciły tutejsze bogate złoża rudy cyny. Jest to żyzny region z bujną roślinnością. Większość obszaru w głębi lądu porasta las równikowy; są tu także plantacje kauczukowców, kawy, nerkowców, bananów i durianów.

 

Piękne wybrzeże andamańskie jest znane na całym świecie, zwłaszcza Phuket, wyspa-kurort ze wspaniałymi plażami, znakomitymi miejscami do nurkowania i z najlepiej rozwiniętą bazą turystyczną na południu Tajlandii. W ciągu ostatnich 20 lat wiele tradycyjnych wiosek rybackich na Phuket i wokół Krabi zostało przekształconych w ośrodki wypoczynkowe. Łodzie zabierają przybyszów do tak niezwykłych miejsc, jak wapienne skały w zatoce Phangnga. W odległych kanałach namorzynowych, dostępnych tylko kajakiem, żyją rzadkie gatunki zwierząt.

 

Ze względu na krajobrazy, a także wspaniałe miejsca do nurkowania wyspy Phi Phi na trwale zagościły w przewodnikach turystycznych. Miłośnicy plażowania z dala od tłumów udają się na wyspy o słabo rozwiniętej infrastrukturze, takie jak Ko Lanta.

 

Idylliczne nadmorskie kurorty można znaleźć na odcinku wybrzeża między Ranong a Phuket, a w głębi lądu mieści się Park Narodowy Khao Sok. Wokół archipelagów Ko Surin i Ko Similan na zachodzie są najlepsze na świecie tereny do nurkowania.

 

Od czerwca do października, gdy wieje południowo-zachodni monsun, niektóre bardziej oddalone wyspy są niedostępne.

 

Ta część należącego do Tajlandii wybrzeża Morza Andamańskiego może się poszczycić najbardziej malowniczymi plażami w Azji Południowo-Wschodniej. Na Phuket turyści mają do swojej dyspozycji 12 długich, piaszczystych plaż, wspaniałe centra sklepowe i rozrywkowe, doskonałe restauracje oraz ośrodki sportów, zarówno lądowych, jak i wodnych. Znacznie spokojniejsza jest miejscowość Krabi, która ma też piękne plaże i niezwykłe klify. Lasy monsunowe porastające Góry Tenaserimskie stanowią tło rzadko odwiedzanych plaż wybrzeża Khao Lak.

 

[ koniec strony ]

Phuket to największa wyspa Tajlandii i jedno z najpopularniejszych miejsc spędzania wakacji w Azji Południowo-Wschodniej, które każdego roku przyciąga prawie milion turystów. Wyspa o długości 48 km i powierzchni 550 km² jest najbogatszą prowincją w kraju. Pierwotnie źródłem dobrobytu było wydobycie i hutnictwo cyny, dzisiaj największe dochody przynosi turystyka. Północny kraniec wyspy oddziela od lądu stałego jedynie wąski kanał morski, nad którym biegnie 700-metrowej długości most Sarasin.

 

Hat Patong – najbardziej rozwinięte 3-kilometrowe nadmorskie miasteczko o kosmopolitycznym charakterze, tętniące życiem zwłaszcza nocą, pełne hoteli, restauracji, dyskotek oraz piwiarni.

 

Hat Karon i Hat Kata – plaże położone dalej na południe. W Karon wzdłuż długiego pasa piasku wznoszą się hotele; druga plaża leży w malutkiej Karon Noi.

 

Na północ od Patongu znajdują się mniejsze plaże – Kamala, Surin i Pansea, które ograniczają porośnięte palmami cyple.

 

Nad Ao Nai Harn, zatoką w pobliżu południowego krańca wyspy Phuket, znajduje się ekskluzywny jachtklub. Plaża, dostępna dla wszystkich, uchodzi za jedną z najpiękniejszych na wyspie.

 

Zatoka Phangnga – Żaden region południowej Tajlandii nie prezentuje w sposób równie doskonały takiego bogactwa krajobrazu co mająca 400 km² powierzchni zatoka Phangnga. Wyniosłe wapienne skały niczym wieże wyrastają na 350 m ze spokojnej płytkiej wody. Wewnątrz wielu z około 40 ostańców krasowych (mogotów) znajdują się wąskie tunele oraz pieczary. Te majestatyczne, porośnięte krzewami wzniesienia można podziwiać także w nadmorskim pasie lądu. Phangnga to w rzeczywistości najwspanialsza pozostałość potężnych niegdyś Gór Tenaserimskich. Trasy większości wycieczek po zatoce uwzględniają takie atrakcje, jak zwiedzanie jedynej w swoim rodzaju wioski rybackiej wzniesionej nad wodą w cieniu Ko Panyi oraz “wyspy Jamesa Bonda”, a także kilku fascynujących jaskiń. W niektórych jaskiniach znajdują się prehistoryczne malowidła oraz sanktuaria buddyjskie, w innych żyją nietoperze. Do wąskich kanałów porośniętych namorzynami oraz tuneli wrzynających się w skałę i wiodących do otwartych pieczar dotrzeć można jedynie kajakiem lub niewielką łodzią. Pejzaż krasowy ciągnie się lądem w kierunku wschodnim, gdzie skały wznoszą się wysoko ponad skrytymi dolinami, w których płynące rzeki pokonują kolejne kaskady.

 

Ko Phi Phi – oddalona 40 km na południe od miasta Krabi, to w rzeczywistości dwie oddzielne wyspy: Phi Phi Don oraz Phi Phi Ley. Wyspy słyną z pięknych krajobrazów. Miłośników skalnej wspinaczki przyciągają wspaniałe skały wapienne, których gładkie, pionowe ściany wznoszą się na wysokość 314 m na Phi Phi Don oraz 374 m na Phi Phi Ley. Jest tu zachwycająca przezroczysta woda morska oraz rafy koralowe z ogromnym bogactwem morskiej fauny.

 

Dalekie Południe

Dalekie Południe Tajlandii znacznie bardziej przypomina Malezję niż centralne rejony kraju. Turyści znajdą tu odrębną kulturę, inny dialekt, inną kuchnię. Chętnie odwiedzają zatem tę część Tajlandii, by poznać tutejszą historię i religię oraz rozkoszować się niezmąconym pięknem krajobrazu – malowniczymi górami w głębi półwyspu, a także dziewiczymi plażami i wyspami na zachodnim wybrzeżu.

 

Ten region pod wieloma względami bardzo różni się od pozostałej części kraju. W tutejszej architekturze oraz w składzie etnicznym miejscowej ludności dostrzega się wyraźnie wpływy hinduskie, chińskie oraz malajskie. Odcień skóry mieszkańców jest znacznie ciemniejszy, mówią oni niezwykle melodyjnym dialektem spokrewnionym z malajskim i indonezyjskim, a ich potrawy są pikantniejsze, przyprawione curry z kurkumą.

 

Większość mieszkańców wybrzeża na południe od Songhkla to muzułmanie, a na terenach tych minarety meczetów widzi się częściej niż pozłacane iglice świątyń buddyjskich. Pattani, które w XVII w. było ważnym królestwem malajskim, nadal jest naukowym ośrodkiem islamu. Niemniej Wat Mahathat w Nakhon Si Thammarat, kulturalnej stolicy południa, należy do otaczanych największą czcią świątyń buddyjskich w Tajlandii. Świadectwem roli Nakhonu jako głównego ośrodka religijnego na skrzyżowaniu szlaków handlowych między Indiami i Chinami są liczne hinduskie świątynie i zwyczaje, a także inspirowany przez kulturę indyjską taniec manohra. Nowoczesne Songkhla stało się edukacyjnym centrum południa. Pobliskie Hat Yai z miasta rolniczego oraz węzła kolejowego przekształciło się w duży ośrodek handlowy i rozrywkowy. Niemniej turystyka, mimo uroku plaż na zachodnim wybrzeżu oraz piękna wysp wchodzących w skład Narodowego Parku Morskiego Tarutao, jest bardzo słabo rozwinięta. Jeszcze słabiej rozwinięte są regiony w głębi lądu. Po zalesionych górach południa, które do połowy lat 70-tych XX w. dawały schronienie komunistycznym partyzantom, nadal wędrują nieliczne tygrysy, słonie oraz plemiona Negrytów.

 

Południowe niziny tego regionu należą do najżyźniejszych w kraju. Upał panujący przez cały rok oraz wysoka wilgotność tworzą idealne warunki do szybkiego wzrostu kawy, ananasów, nerkowców, rambutanów oraz palmy oleistej i kauczukowców.

 

Zachodnie wybrzeże Trang i wyspy archipelagu Tarutao charakteryzują się pięknymi piaszczystymi plażami oraz malowniczymi rafami koralowymi; nie ma tutaj zbyt wielu turystów, ze względu na słabo rozwiniętą bazę noclegową.

 

Na wschodnim wybrzeżu występuje mniej atrakcji przyrodniczych, lecz i tam warto odwiedzić pełne uroku miasteczka, takie jak Songkhla. W trzech prowincjach położonych na południe od Hat Yai (Yala, Pattani i Narathiwat) widoczne są silne wpływy muzułmańskiej Malezji. Nawet turysta łatwo dostrzeże różnice językowe, religijne i kulturalne.

 

Źródło: Tajlandia - Przewodniki Wiedzy i Życia