Jest na świecie wiele pięknych, tętniących turystycznym życiem miejsc. Jest jednak też wiele miejsc, gdzie turystów nie ma tak wielu. W dzisiejszym wielkim świecie jesteśmy zajęci i niespokojni, gonimy czas, aby – jak nam się wydaje – zaspokoić najważniejsze potrzeby. Są jednak miejsca, gdzie życie jakby jest spokojniejsze, gdzie więcej jest czasu na refleksje. To małe miasta położone najczęściej z dala od głównych dróg, z dala od wielkiego przemysłu, a czasem i od przesytu nowoczesności.
W 1998 roku zrodził się ruch „Slow food”. A z kolei w roku 1998 podczas spotkania tej organizacji z burmistrzami włoskich miast Bra(Cuneo), Greve in Chianti (Florencja), Orvieto (Terni) i Positano (Salerno) podjęto decyzję o utworzeniu międzynarodowej sieci miast Slow Cities. Bardzo szybko ruch rozrósł się do kilkudziesięciu miast z terenu całych Włoch oraz zagranicy.
Do światowej sieci Cittaslow należy obecnie 18 miast z Warmii i Mazur: Reszel, Bisztynek, Biskupiec, Lidzbark Warmiński, Nowe Miasto Lubawskie, Olsztynek, Ryn, Lubawa, Gołdap, Dobre Miasto, Barczewo, Pasym, Górowo Iławeckie, Nidzica, Bartoszyce, Lidzbark, Działdowo oraz Orneta. W Polsce sieć liczy 23 miejscowości i jest drugą największą po włoskiej reprezentacją ruchu. Po spotkaniu w szwedzkim Falköping międzynarodowa zrzeszenie miast „dobrej jakości życia” rozrosła się do 207 członków z 30 krajów świata.
Cittaslow to sieć dobrego życia.
Reszel jest miastem, które jako pierwsze w Polsce przystąpiło do sieci miast dobrego życia Cittaslow. Niewielkie klimatyczne miasteczko o zabudowie przypominającej zabudowę miasteczek włoskich sprzyja odpoczynkowi i oderwaniu się od codzienności. Średniowieczny układ ulic i atrakcyjne zabytki zapewniają specyficzną atmosferę i powiew historii turystom, polskim i zagranicznym, którzy, szczególnie w sezonie letnim licznie odwiedzają Reszel.
Ciągle rozwijająca się infrastruktura miejska daje możliwość atrakcyjnego spędzania czasu. W 2019 roku zakończono, wynikającą z ponadlokalnego programu rewitalizację, która wpłynęła znacząco na jakość odpoczynku w tym mieście. Na szczególną uwagę zasługuje zrewitalizowany Park Miejski, który jest miejscem wyciszenia i obcowania z naturą. Znajdują się w nim aleje spacerowe, oczko wodne i amfiteatr. W ramach projektu zostało utworzone Miejsce Edukacyjno – Kulturalno – Wypoczynkowe przy ul. Słowiańskiej, w którym dzieci i dorośli mogą w aktywny sposób spędzić czas. Nie brakuje też miejsc, w których można zadbać o kondycję fizyczną i uprawiać sport.
Reszel ma bardzo bogatą historię. Już w 1241 roku na miejscu dawnej osady Prusów Krzyżacy wznieśli drewniany zameczek, który podczas kolejnych powstań pruskich był niszczony i odbudowywany. Od 1254 roku należał do biskupów warmińskich. Obok niego lokowano miasto, które w 1337 roku otrzymało prawa miejskie chełmińskie. W drugiej połowie XIV wieku w miejscu drewnianego zameczku wybudowano murowany zamek, w którym miało siedzibę komornictwo dóbr biskupich. Od roku 1466 Reszel był w inkorporowanych do Polski Prusach Królewskich. Był kwitnącym ośrodkiem rzemiosła w tym złotnictwa, kowalstwa i stolarstwa artystycznego. Do rozbiorów Reszel znajdował się na autonomicznym obszarze podległym biskupom warmińskim. Liczył 3000 mieszkańców i był jednym z trzech największych miast Warmii. W roku 1772 znalazł się pod zaborem pruskim. W 1806 roku miasto w znacznej części zostało zniszczone przez pożar. Leżące na uboczu głównych szlaków komunikacyjnych i pozbawione kolei (połączenie kolejowe uzyskało w 1908 roku) zaczęło podupadać. W roku 1939 Reszel liczył 5100 mieszkańców. W wyniku działań wojennych zniszczeniu uległo 30% miasta. Do 1945 roku należał do Prus Wschodnich. Po wojnie został odbudowany. Z miastem związana jest legenda o jednym z ostatnich, a może ostatnim spaleniu na stosie. Ofiarą była Barbara Zdunk oskarżona o wielokrotne podpalanie miasta. Wyrokiem pruskiego sądu w Reszlu z 22 czerwca 1808 roku, mimo rozpatrywania sprawy przez Izbę Sprawiedliwości w Królewcu, Ministerstwo Sprawiedliwości w Berlinie i w końcu króla pruskiego, Barbarę Zdunk spalono na stosie 21 sierpnia 1811 roku, na tzw. wzgórzu szubienicznym przy drodze prowadzącej do Korsz.
Zabytki miasta:
Ratusz klasycystyczny wzniesiony w latach 1815-1816 na starych fundamentach spalonego w 1806 roku gotyckiego ratusza. Pierwotnie kondygnację przyziemia stanowiła otwarta hala targowa. Ratusz stanowi siedzibę władz miejskich. Znajdują się w nim Urząd Gminy i Urząd Stanu Cywilnego.
Mury miejskie wzniesione w latach 1360-1370 zachowały się fragmentarycznie we wschodniej i północnej stronie miasta. W ich części zachodniej zachowała się obronna baszta.
Zamek biskupi wzniesiony na miejscu dawnej strażnicy drewnianej. Gotycki, murowany z czerwonej cegły, założony na rzucie kwadratu. Jego budowę rozpoczął biskup Jan z Miśni w latach 1350-1355, a zakończył Henryk Sorbom. Zamek połączony był z miejskim systemem murów obronnych.
Kościół farny pod wezwaniem św. Piotra i Pawła wzniesiony w drugiej połowie XIV wieku. Wielokrotnie niszczony i odbudowywany. Wystrój kościoła empiryczno- klasycystyczny pochodzi z połowy XIX wieku. Ołtarz główny, ufundowany przez biskupa warmińskiego Józefa Hohenzollerna. Umieszczone w nim obrazy przedstawiające św. Piotra i Pawła oraz św. Katarzynę namalował w 1821 roku Antoni Blank.
Studnia średniowieczna stanowiła element systemu wodociągowego doprowadzającego wodę na teren Starego Miasta. Reszel, jako jedno z nielicznych miast posiadał system wodociągowy już w XIV wieku. Woda rozprowadzana była za pomocą dębowych rur. System ten funkcjonował do ok. 1400 roku.
Spichlerze zbudowane na przełomie XVIII I XIX wieku. Budynki o konstrukcji ryglowej, wypełnionej tynkowaną cegłą.
Most gotycki nad Sajną, jeden z dwóch, położony w północno-wschodniej części miasta. Zbudowany w drugiej połowie XIV wieku, murowany z cegły o układzie polskim i blokowym, w formie jednolitej zapory, wielokrotnie wzmacniany i przebudowywany. W półkolistych arkadach znajdowało się więzienie.
Kolegium jezuickie powstałe w 1632 roku na miejscu klasztoru augustianów. Po kasacie zakonu w 1773 roku mieściła się tu średnia szkoła państwowa. Jednym ze sponsorów kolegium był król Polski Jan Kazimierz.
Kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela późnobarokowy, wzniesiony w latach 1799-1800 na miejscu gotyckiego, jednonawowy, prostokątny, murowany.
Stara plebania rezydencja prezbiterów warmińskich, zbudowana prawdopodobnie w 1444 roku, jest najstarszym budynkiem mieszkalnym w mieście. Gościem plebanii bywał ”książę poetów” biskup Ignacy Krasicki , brat ówczesnego proboszcza Marcina Krasickiego.
Na terenie Gminy Reszel znajdują się liczne lasy oraz jeziora, pola namiotowe oraz gospodarstwa agroturystyczne. Wiele podmiotów gospodarczych posiada certyfikat Dziedzictwa Kulinarnego, co doskonale wpisuje się w ideę Cittaslow, bo przecież mowa tu o gościnnych miastach, które rozwijają się w sposób harmonijny ze szczególnym naciskiem na poprawę warunków życia ich mieszkańców.
Zapraszamy na Warmię, do Reszla!
