Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Petersburg, Przewodnik po Nabrzeże pałacowe - flaga

Przewodnik po Nabrzeże pałacowe

 Wszystkie przewodniki

Przewodniki po regionach w Rosji

Pozycja submenu
Przewodnik po Nabrzeże pałacowe

Miewiele miejsc dorównuje skalą i okazałością zabudowie południowego brzegu Newy w Petersburgu. Majestatyczne granitowe nabrzeże ciągnie się ponad 2 km, od budynku senatu na zachodzie po Pałac Letni Piotra I na wschodzie, a jego otoczenie z pałacami arystokratów i ozdobnymi mostami na kanałach cieszy się zasłużoną sławą. W tym bogatym rejonie wyraźnie widać zawiłości dziejów miasta.

 

Admiralicja, zbudowana w latach 1704-1711, początkowo była stocznią, w której zatrudniono ok. 10 000 ludzi przy budowie pierwszych rosyjskich okrętów. W 1806 r. rozpoczeto jej przebudowę. Imponującą fasadę długości 407 m zdobią liczne rzeźby i płaskorzeźby sławiące rosyjską flotę. Wieża bramna, z iglicą pokrytą złota blachą, stała się symbolem miasta. Od 1925 r. znajduje się tu siedziba Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej.

 

Jeździec Miedziany - Wspaniały posąg Piotra I na koniu, odsłonięty na placu Senackim w 1782 r., był hołdem złożonym carowi przez Katarzynę II. Dzięki poematowi Puszkina zyskał on nazwę Jeźdźca Miedzianego. Sam cokół waży 1625 ton i został wykuty z jednego granitowego bloku przywiezionego znad Zatoki Fińskiej. Końskie kopyta tratują węża symbolizującego zdradę. Pod tym pomnikiem, ponoć przynoszącym szczęście, często fotografują się nowożeńcy.

 

Maneż Gwardii Konnej - olbrzymia ujeżdżalnia pułku gwardii konnej zbudowana w latach 1804-1807 na wzór rzymskiej bazyliki. W sąsiedztwie maneżu, w którym odbywają się teraz wystawy sztuki współczesnej, stoją dwie marmurowe kolumny zwieńczone alegorycznymi figurami zwycięstwa odlanymi w Berlinie i przysłanymi do Petersburga w 1840 r. w darze od króla pruskiego.

 

Sobór św. Izaaka - jedna z największych katedr świata. Budowa tej ogromnej świątyni rozpoczeta w 1818 r. była wielkim wyzwaniem dla inżynierów. Tysiące pali wbitych w bagnisty grunt miało utrzymać ciężar 300 000 ton, trzeba też było przyholować 48 kolumn o masie 114 ton każda. Sobór otwarto w 1858 r., ale w okresie władzy sowieckiej urządzono w nim muzeum historii budowy obiektu. Oficjalnie wciąż pełni tę funkcję. W soborze znajdują się setki XIX-wiecznych dzieł sztuki.

Ikonostas - Trzy rzędy ikon otaczają carskie wrota, przez które widoczny jest witraż. Nad wrotami znajduje się złocona rzeźba Piotra Klodta Chrystus w majestacie.

Kaplica św. Katarzyny wyróżnia się ikonostasem z białego marmuru, zwieńczonym rzeźbą Zmartwychwstanie Nikołaja Pimienowa

Kopuła - Z galerii nad bębnem złoconej kopuły rozciąga się panoramiczny widok na miasto. Balustradę galerii zdobią anioły dłuta Josefa Hermanna.

Malowidła w kopule - Matka Boska tronująca, dzieło Karola Briułłowa z 1847 r., ma powierzchnię 816 m2. Otaczają je złocone sztukaterie i biały marmur.

 

Plac św. Izaaka - Sobór św. Izaaka dominuje na placu, który utworzono dopiero za rządów Mikołaja I, choć najwcześniejsze stojące tam budynki pochodzą z XVIII w. Stojacy pośrodku placu pomnik Mikołaja I - dzieło Piotra Klodta - odsłonięto w 1859 r. Cokół zdobią alegoryczne postaci córek i żony Mikołaja, symbolizujące Wiarę, Mądrość, Sprawiedliwosć i Siłę. Po zachodniej stronie placu znjduje się dom Miatlewa, klasycystyczny budynek wzniesiony w XVIII w. W latach 1773-1774 mieszkał tam francuski encyklopedysta Denis Diderot. Po południowej stronie szerokiego na 100 m mostu Niebieskiego wznosie się Pałac Maryjski, dominujący w tej części placu.

 

Hotel Astoria - jeden z najlepszych obecnie hoteli Petersburga, zaprojektowany w stylu secesyjnym w latach 1910-1912. W 1925 r. w budynku hotelowym popełnił samobójstwo poeta Siergiej Jesienin, mąż Isadory Duncan. Podczas wojny sala bankietowa hotelu miała być miejscem obchodów zwycięstwa, zaplanowanych przez Hitlera, absolutnie pewnego, że zdobędzie miasto.

 

Ulica Morska Mała - Ulicę tę wciąż niekiedy nazywa się imieniem Mikołaja Gogola, który mieszkał tutaj pod numerem 17 w latach 1833-1836. Kompozytor Piotr Czajkowski umarł w mieszkaniu na najwyższym piętrze pod numerem 13. Dom pod numerem 23 zajmował w latach 1848-1849 Fiodor Dostojewski. To właśnie tu aresztowano go i oskarżono o działalność konspiracyjną. Ulica zachowała XIX-wieczną atmosferę, mimo że znajduje się przy niej wiele gwarnych sklepów i firm.

 

Dom Faberge - Światowej sławy zakład jubilerski założył w 1842 r. przy ulicy Morskiej Wielkiej Gustav Faberge, potomek francuskich hugenotów. W latach 80-tych jego synowie zrezygnowali z wytwarzania tradycyjnej biżuterii na rzecz misternych objets d'arts, wykonywanych według nowatorskich wzorów. Najbardziej znanym dziełem tej firmy są fantazyjnie dekorowane jaja robione dla carów. W charakterystycznym budynku z trókątnymi szczytami i wielofakturową kamieniarką wciąż jest zakład jubilerski, ale już niezwiązany z Faberge.

 

Kawiarnia Literacka, znana również jako Wolf i Beranger od nazwisk pierwszych właścicieli, słynie ze związków z Aleksandrem Puszkinem. Właśnie tu poeta spotkał się ze swoim sekundantem przed wyruszeniem na tragicznie zakończony pojedynek z d'Anthesem. Kawiarnie była też miejscem spotkań innych petersburskich pisarzy. Bywali tu m.in. Fiodor Dostojewski i Michaił Lermontow.

 

[ koniec strony ]

Plac Pałacowy odegrał wyjątkową rolę w historii Rosji. Przed rewolucją był miejscem barwnych parad wojskowych. W styczniu 1905 r. dokonano tu masakry znanej pod nazwą "krwawa niedziela". Natomiast 7 listopada 1917 r. bolszewicy ruszyli stąd do szturmu na Pałac Zimowy. Obecnie jest to ulubione miejsce organizatorów wieców i masowych rozrywek. Elegancki plac zaprojektował wybitny architekt Carlo Rossi. Frontem do południowej ściany Pałacu Zimowego stoi gmach Sztabu Generalnego. Dwa olbrzymie półkoliste skrzydła łączy łuk triumfalmy zwieńczony alegoryczną kompozycją rzeźbiarską przedstawiającą Sławę pędzącą rydwanem. Wschodnią część tego niezwykłego zespołu urbanistycznego stanowi siedziba Sztabu Gwardii, zachodnią - Admiralicja. Kolumnę z czerwonego granitu pośrodku placu wzniesiono na cześć Aleksandra I. Utrzymuje ona równowagę dzięki swej 600-tonowej masie, jest to największy wolno stojacy pomnik świata. Ma 47 m wysokości.

 

Ermitaż - jedno z najsłynniejszych muzeów świata - ma olbrzymie zbiory prezentowane w wielu budynkach. Największe wrażenie spośród nich robi barokowy Pałac Zimowy, do którego Katarzyna Wielka dodała bardziej kameralny Mały Ermitaż. W latach 1771-1787 dla pomieszczenia szybko rosnacej carskiej kolekcji dzieł sztuki na jej polecenie wzniesiono Wielki Ermitaż. Teatr dobudowano w latach 1785-1787, aż wreszcie w latach 1839-1851 powstał Nowy Ermitaż. W 1852 r. Mikołaj I otworzył dla publiczności Nowy i Welki Ermitaż przekształcone w muzeum. W latach 1918-1939 również Pałac Zimowy stopniowo włączono do zespołu muzealnego Ermitażu.

Niemożliwe jest poznanie wielkich, najwyższej klasy zbiorów Ermitażu podczas jednej czy dwu wizyt. W każdej sali, czy to ze scytyjskim złotem, czy z antycznymi wazami i kameami albo perskim srebrem, są eksponaty przyciągające wzrok. Dział zbiorów rosyjskich obejmuje meble i inne wyroby artystyczne, portrety oraz bogate szaty carskiej rodziny, a także wspaniałe sale reprezentacyjne. Kolekcja dawnego malarstwa europejskiego odzwierciedla przede wszystkim upodobania carskiej rodziny, natomiast większość dzieł sztuki europejskiej XIX i XX w., zwłaszcza impresjonistów, Matisse'a i Picassa, pochodzi ze zbiorów prywatnych, przejętych po rewolucji. Obecnie należą one do najchętniej oglądanych.

 

Pałac Zimowy - stojący na miejscu trzech wcześniejszych budowli - jest wspaniałym przykładem rosyjskiego baroku. Ta pełna przepychu zimowa rezydencja, zbudowana dla carowej Elżbiety, była największym osiągnięciem Bartolomeo Rastrellego. Piękna i harmonijna 200-metrowa fasada w ciągu wieków niewiele się zmieniła, natomiast wnętrza były modernizowane przez różnych architektów.

Mała Sala Tronowa - W 1833 r. poświęcono ją pamięci Piotra I. Znajduje się tu posrebrzany angielski tron z 1731 r.

Sala Malachitowa - Do dekoracji tej wspaniałej sali użyto ponad dwóch ton malachitu. Sporządzono z niego kolumny i wazy. Wystroju dopełniają złocone drzwi i sufit oraz ozdobny parkiet.

Schody Jordańskie - Szerokie schody z 1762 r. są arcydziełem Rastrellego. Stąd właśnie w święto Epifanii carska rodzina obserwowała ceremonię święcenia wód Newy.

 

Ulica Milionowa wzięłą swą nazwę od arystokratów i członków rodziny carskiej, którzy niegdyś mieszkali przy niej w eleganckich rezydencjach.

 

Pałac Marmurowy zbudowano na zamówienie Katarzyny Wielkiej jako wystawny prezent dla jej kochanka Grigorija Orłowa. Jest to arcydzieło Antonia Rinaldiego z lat 1768-1785, wczesny przykład architektury klasycystycznej. Tu ostatni rok swego życia spędził Stanisław August Poniatowski. Nazwa pałacu pochodzi od ponad 30 rodzajów marmuru użytych do jego budowy. Obecnie mieści się w nim oddział Muzeum Rosyjskiego, w którym prezentowane są dzieła zagranicznych artystów, którzy pracowali w Rosji oraz kolekcja sztuki współczesnej. Znajdują się w niej m.in. obraz Picassa Wielkie głowy i prace artystów powojennych: Basquiata, Warhola, Kabakowa i Lichtensteina.

 

Pole Marsowe - W XIX w. osuszono rozległe łąki i wykorzystano jako plac ćwiczeń wojskowych, parad, targów oraz innych masowych uroczystości. Po rewolucji został przekształcony w miejsce pamięci. Granitowy pomnik-mauzoleum rewolucjonistów oraz wieczny ogień są przypomnieniem o ofiarach rewolucji 1971 r. i wojny domowej.

 

Ogród Letni - ogród w stylu angielskim odzwierciedlający upodobania Katarzyny Wielkiej. Przez stulecie był ekskluzywnym miejscem spotkań arystokracji. Gdy Mikołąj I otworzył go dla społeczeństwa, nad Fontanką wzniesiono dwa klasycystyczne pawilony: herbaciarnię i kawiarnię, w których teraz organizuje się wystawy czasowe współczesnych artystów petersburskich. W pobliżu stoi brązowy pomnik bajkopisarza Iwana Kryłowa.

 

Pałac Letni - wzniesiony dla Piotra I, skromny, piętrowy pałac jest najstarszym kamiennym budynkiem w mieście. Ukończoną w 1714 r. budowlę w stylu holenderskim, wybitny rzeźbiarz Andrzej Schluter ozdobił płaskorzeźbami o tematyce morskiej. Na parterze, w salonie wiszą portrety cara i jego ministrów. Znajduje się tam również admiralskie krzesło Piotra I. W sypialni cara zachowało się oryginalne łoże. Pałac chlubił się pierwszą w mieście instalacją wodociągową. Rury doprowadzały wodę bezpośrednio do kuchni wyłożonej pięknymi płytkami ceramicznymi. Nadal można obajrzeć oryginalny zlew z czarnego marmuru, kuchenny piec oraz naczynia z początku XVIII w. Z kuchni wchodzi się do eleganckiej jadalni, odnowionej tak, by zachować w niej domową atmosferę. Oryginalne schody prowadzą na piętro do bardziej wystawnych apartamentów żony Piotra, Katarzyny.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia