TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Bezkresna egipska część Pustyni Zachodniej zajmuje blisko 3 miliony km2. Rozciąga się od zachodniego brzegu Nilu aż do granicy z Libią oraz z Sudanem i dochodzi niemal do Morza Śródziemnego. Mimo że stanowi ponad dwie trzecie terytorium Egiptu, jest praktycznie niezamieszkana, jeśli nie liczyć żyznych oaz, gdzie wśród piasków pustyni zielenią sie pola i żyją ludzie.

Na Pustyni Zachodniej jest pięć oaz, każda z nich ma odrębny charakter. Ptolemejskie światynie i rzymskie forty świadcza o randze tych miejsc, a prowadzone przez archeologów prace badawcze i wykopliska ciągle dostarczają nowych dowodów znaczenia oaz w życiu kraju.

Pustynia Zachodnia jest dziś jednym z niewielu miejsc na Ziemi, gdzie przybysz doznaje uczucia całkowitej izolacji. Wrażenie robi już sama skala tych miejsc: ogromne wydmy, fantastyczne formy skalne, bezkresny pustynny krajobraz. Spędzenie nocy w tej dziewiczej głuszy to niezwykłe przeżycie, zapadajace na długo w pamięć.

Podróżownaie po Pustyni Zachodniej jest obecnie łatwiejsze niż przed laty. Drogi łączą wszystkie oazy, a autobusy kursują dość często.

Oaza Charga - największa z oaz - zyskała znaczenie jako przedostatni punkt postojowy sławetnej "Drogi Czterdziestodniowej" - szlaku, którym pędzono niewolników z Sudanu do Egiptu. Dzisiaj nowoczesne, rozległe miasto Al-Charga jest stolicą prowincji Nowa Dolina, obejmującej oazy Charga, Dachla i Farafra. Miasto jest pozbawione uroku, ale w Muzeum Satrożytności eksponowane są ciekawe znaleziska archeologiczne z Chargi i Dachli. Stojąca w gaju palmowym na północ od miasta, dobrze zachowana świątynia Hibis, zbudowana w VI w. p.n.e., jest jedyną dużą swiątynią perską zachowaną w Egipcie. Również na północ od miasta leży chrześcijańska nekropola al-Bagawat. Są tu setki kopułowych grobów z cegły mułowej, ozdobionych wewnątrz koptyjjskimi malowidłami z okresu od IV do VI w.

Oaza Dachla - Bujna, soczysta zieleń i setki źródeł sprawiają, że Dachla jest uważana za najładniejszą z oaz. W stolicy oazy, Mut, jest Muzeum Etnograficzne, w w nim - rzeźby miejscowego artysty, Mabruka.

Odległe o 27 km na północny zachód od Mu, Al-Kasr, z wąskimi, krętymi uliczkami i domami z mułowej cegły, zachowało nastrój średniowiecznego miasta. Jest tu meczet z XII w., oraz madrasa z X w., z której dachu roztacza się wspaniały widok.

Oaza Farafra - najbardziej oddalona i najsłabiej zaludniona z oaz Nowej Doliny jest wyjątkowo spokojnym miejscem. Zamieszkana jest głównie przez Beduinów. Największa osada, Al-Farafra, powstała, podobnie jak inne miejscowości w oazach, wokół fortu, obecnie zrujnowanego. W Muzeum Miejskim eksponowane są rzeźby miejscowego artysty Badra, ukazujące życie codzienne oazy.

Oaza Baharijja słynie z produkcji daktyli i oliwek. Główne miasto, Bawiti, jest bardzo malownicze. W Muzeum Dziedzictwa Oaz eksponowane są gliniane figury, dzieła miejscowego artysty. Wokół oazy są zimne i ciepłe źródła. Dalej poza miastem znajdują się ruiny świątyni Aleksandra Wielkiego, z 332 r. p.n.e., a tuż obok, na południe od nich, cmentarz, z którego wydobyto liczne mumie. Baharijję otaczają liczne wzgórza; warto wybrać się na Czarną Górę, 7 km na północny wschód od Bawiti. Na jej szczycie znajduje się brytyjski posterunek z czasów I wojny światowej, stąd zwana jest też Górą Angielską. Wejście na szczyt zajmuje ok. 1 godziny, ale widok jest wspaniały.

Czarna Pustynia, powstała w wyniku erozyjnego działania wiatru, który wyrzeźbił skalne ostańce, zaczyna się 20 km na południe od Baharijji. Dalej na południe lśnią w słońcu kwarcytowe skały Góry Kryształowej.

Oaza Siwa leżąca na skraju Wielkiego Morza Piaskowego pozostała niezmieniona i zapomniana przez setki lat. Dopiero niedawno połączono ją z drogami z Marsa Matruh na wybrzeżu śródziemnomorskim i z oazą Baharijja, dzięki czemu region zaczęli odwiedzać turyści. Nad głównym placem Siwy górują ruiny dawnego, wzniesionego z cegły mułowej miasta Szali. Zbudowano je w 1203 r. Blisko centrum znajduje się Muzeum Domu Siwy prezentujące typowe miejscowe ubiory, biżuterię i wyroby rzemiosła.

Niedaleko na północ od miasta wznosi się Góra Umarłych (Dżebel al-Mawta) cała pokryta grobami z XXVI dynastii i czasów ptolemejskich. Podczas II wojny światowej kryli się w nich mieszkańcy oazy.

Ok. 3 km od Siwy stoi świątynia Wyroczni, zbudowana na skale między 663 a 525 r. p.n.e. Obecnie jest zrujnowana, ale na szczyt wzgórza warto wspiąć się stromym przejściem, aby popatrzeć na wspaniały widok gajów palmowych i jezior.

Jeszcze dalej na wschód można zobaczyć to, co pozostało z wielkiej świątyni Amona z XXX dynastii, czyli ścianę pokrytą reliefami i wielki kopiec gruzu.

Dobrym miejscem do kąpieli jest wyspa Fatnis (zwana też wyspą Fantazji) na słonym jeziorze Birket Siwa, leżącym 6 km na zachód od miasta. Prowadzi na nią wąska grobla. Wyspę gęsto porastają palmy, wśród których ukryta jest zaciszna, słodkowodna sadzawka. Można tam dojechać z Siwy rowerem lub wózkiem zaprzężonym w osła.

Żródło: Egipt - przewodniki Wiedzy i Życia