Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone+48519195695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Egipt - Delta i północne wybrzeże, Przewodnik po Aleksandria - flaga

Przewodnik po Aleksandria

 Wszystkie przewodniki

Egipt

Pozycja submenu
Przewodnik po Aleksandria

Aleksandria

 

Aleksandria, rozciągnięta na 20-kilometrowym odcinku wybrzeża, jest drugim pod względem wielkości miastem Egiptu. Założył ją w 332 r. p.n.e. Aleksander Wielki, bogactwem dorównywała Rzymowi, ale już w IV w. nastąpił jej schyłek. Dziś niewiele pozostało pamiątek po czasach świetności.

 

Midan Saad Zaghloul - Plac Sada Zaghlula na nabrzeżu jest sercem współczesnej Aleksandrii. Z pomnika na środku placu przywódca egipskich nacjonalistów Zaghlul spogląda na port wschodni i ruch na pobliskim Midan Ramla. Plac otaczają sklepy, hotele i kawiarnie. Na południe od niego biegnie Sharia Nabi Daniel, uważana za strożytną ulicę Soma - marmurową drogę ujętą w kolumnady. Obecnie wzdłuż niej urzędują uliczni sprzedawcy.

 

Biblioteka Aleksandryjska - założona w III w. p.n.e. zawierała najbogatszy zbiór papirusów starożytnego świata i przyciągałą największych uczonych i filozofów. W dwa tysiąclecia po jej spaleniu, w październiku 2002 r. nastąpiło otwarcie nowej biblioteki i centrum kultury. Nowa Biblioteka Aleksandryjska zadziwia architekturą. W jej skład wchodzą Planetarium i Muzeum Nauk.

 

Rzymski amfiteatr na Kom al-Dikka - Pochodzące z II w. n.e. półkole 13 rzędów marmurowych siedzeń początkowo było widownią teatru, później służyło jako audytorium sali zgromadzeń, być może rady miejskiej. Kilka fragmentów oryginalnej posadzki mozaikowej eksponowanych jest przed amfiteatrem. Na terenie amfiteatru eksponowane są zabytki z podwodnych wykopalisk koło Fortu Kaitbeja, m.in. część obelisku z czasów Seti I oraz mocno zerodowany sfinks.

 

Muzeum Grecko-Rzymskie - W jego zbiorach jest ok. 40 000 zabytków, w większości dokumentujących 1000 lat dziejów miasta, od założenia do podboju przez Arabów w 640 r. W 25 salach i w wewnętrznym ogrodzie zgromadzono obiekty pochodzące z Aleksandrii i jej okolic. Prezentowane razem zabytki z okresu faraońskiego, klasycznego i chrześcijańskiego świadczą o złożonej historii miasta i dają pewne pojęcie o wpływach, jakie miała kultura antyku na kulturę Europy. Zbiory rozmnieszczone są chronologicznie, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od sali po lewej stronie od wejścia. Od tej zasady są dwa wyjątki: sala z wyrobami rzemiosła oraz sala z ogromną kolekcją monet. Warto też zajrzeć do ogrodu, gdzie znajduje się kilka pięknych rzeźb oraz zrekonstruowana świątynia krokodylego boga z Fajum.

 

Meczet Attarine - wyróżniajacy się zgrabnym minaretem stoi po południowej stronie Midan Tahrir. Wokół niego rozciąga się dzielnica antyków. W bocznych uliczkach pełno jest antykwariatów zapełnionych europejskimi meblami i bibelotami nawet z czasów napoleońskich.

 

Dzielnica turecka (Anfuszi) - Półwysep, na którego krańcu stoi Fort Kaitbeja, był w czasach tureckiego panowania (1517-1914) główną dzielnicą mieszkaniową Aleksandrii. Tę cześć miasta najlepiej zwiedzać pieszo. Panuje tu specyficzna atmosfera. Na południu, w cieniu ciasno stłoczonych domów w tureckim stylu, znajduje się gwarny suk z ziołami leczniczymi i wonnościami. W dzielnicy jest też wiele tureckich meczetów - w jej centrum stoi zespół meczetu Al-Szorbaki. Zbudowany w połowie XVIII w., ma charakterystyczną galerię na poziomie piętra i sklepy na parterze. Meczet Terbana przy ulicy Faransa został wzniesiony w 1685 r.; jego minaret wspierją dwie kolumny, pochodzące z jakiejś starożytnej budowli.

 

Fort Kaitbeja - najeżony wieżyczkami, stojący na cyplu wschodniego portu, wyglada z oddali jak zabawka, ale z bliska widać, jak potężna jest to budowla. Wzniesiono go w XV w. ma miejscu zwanym niegdyś Faros, gdzie stała latarnia morska, wykorzystując fundamenty i bloki tej zburzonej budowli. Wewnątrz twierdzy jest mały meczet - najstarszy w Aleksandrii - oraz Muzeum Morskie z przedmiotymi wydobytymi z okrętów zatopionych w pobliżu podczas bitew w czasach rzymskich i napoleońskich. Z wysokości murów fortu, odsuniętego nieco od bulwarów, roztacza się wspaniały widok na Aleksandrię i morze.

 

Nekropola Anfuszi - Pięć podziemnych katakumb na nekropoli w Anfuszi pochodzi z ok. 250 r. p.n.e. Wykute w wapiennym podłożu składają się ze schodów prowadzących do podziemnego holu, od którego odchodzą miejsca pojedynczych pochówków. Najciekawszy i najlepiej zachowany jest grób nr 2. Ściany klatki schodowej zdobią wizerunki Ozyrysa, Horusa i Izydy oraz zmarłych, sceny z życia codziennego, a także kilka greckich graffiti. Dekoracje te są interesujące z tego względu, że łączą elementy sztuki egipskiej i greckiej.

 

Pałac Ras el-Tin powstały w XIX w. jest siedzibą admirilacji i służy jako rezydencja oficjalnych gości państwowych, ale ogrody są dostepne dla publiczności.

 

Kolumna Pompejusza znajduje się w ubogiej dzielnicy Karmus. Wykonany z czerwonego asuańskiego granitu, 27-metrowej wysokości monument wzniesiony został ok. 297 r, przez cesarza Dioklecjana. Potoczna, błędna nazwa kolumny pochodzi z czasów średniowiecza; sądzono wówczas, że spoczywa tu generał Pompejusz. W rzeczywistości kolumna pochodzi z zespołu Serapeum, czyli świątyni Serapisa, wzniesionego w połowie III w. p.n.e. W pobliżu kolumny znajdują się katakumby, gdzie chowano święte byki Apisy, oraz kamienne sfinksy pochodzące z Heliopolis.

 

Zespół katakumb na Kom as-Szukafa, pochodzący z II w. n.e., jest największą grecko-rzymską nekropolą w Egipcie. Wykuty w skale zespół ma trzy poziomy, z których najniższy jest na głębokości 35 m, ale z powodu podniesienia wód gruntowych nie jest dostępny. Reliefowe dekoracje sarkofagów i ścian komory grobowej na drugim poziomie są mieszaniną sztuki egipskiej, greckiej i rzymskiej: przy drzwiach widnieje Anubis, bóg zmarłych, pod postacią rzymskiego legionisty z ogonem smoka. Z komory grobowej rozchodzi się we wszystkich kierunkach plątanina korytarzy do pomieszczeń z ponad 300 loculi - nisz na ciała.

 

Muzeum Sztuk Pięknych - Jest to właściwie salon często zmienianych wystaw czasowych współczesnych artystów egipskich i obcych, tak więc trudno przewidzieć, co w danej chwili jest eksponowane. Poziom wystaw jednak z reguły jest wysoki. W muzeum odbywa się także aleksandryjskie Biennale Sztuki Krajów Śródziemnomorskich.

 

Muzeum Mahmuda Saida - Mahmud Said (1897-1967) należy do najważniejszych egipskich artystów. Muzeum mieści się w jego rodzinnej willi i zawiera reprezentatywny zbiór jego dzieł. Na pierwszym piętrze wystawione są prace niezwykle płodnych malarzy aleksandryjskich, braci Wanly - Seifa o Adhama. Parter willi wypełniony jest pracami znanych współczesnych artystów egipskich. Są też dwie sale, w których urządzane są wystawy czasowe.

 

Królewskie Muzeum Złotnictwa mieści starannie opracowaną ogromną kolekcję biżuterii, z czasów od Muhhammada Alego (początek XIX w.) po koniec panowania króla Faruka (1952). Do najcenniejszych obiektów należą: złota tabakierka z imieniem Muhhammada Alego ułożonym z diamentów oraz bajeczna platynowa korona lśniąca blaskiem ponad 2000 diamentów. Do szczególnych obiektów należą wysadzane diamentami... narzędzia ogrodnicze.

 

Żródło: Egipt - przewodniki Wiedzy i Życia