Przewodnik po Egipt

Egipt na mapie

Egipt zajmuje północno-wschodnią część Afryki i leży nad Morzem Śródziemnym i Morzem Czerwonym. Graniczy od zachodu z Libią, od południa z Sudanem, a na północnym wschodzie z Izraelem. Ponad 90% powierzchni kraju to pustynia, a większość 68-milionowej ludności mieszka w wąskim pasie ciągnącym się wzdłuż doliny Nilu oraz w jego delcie. Jedynie kilka procent mieszkańców żyje w oazach rozrzuconych wśród pustynnych obszarów.

Kair i okolice

Stolica Egiptu leży nad Nilem, w odległości ok. 200 km od Morza Śródziemnego. Wielki Kair, czyli miasto wraz z okolicami, zajmuje obszar 457 km2. Jest to największa aglomeracja Egiptu. Liczba jej mieszkańców jest szacowana na ok. 16 milionów, co sprawia, że Kair zaliczany jest do najludniejszych miast świata. Kair, ze wzgórzami Mukattam od wschodu i piramidami w Gizie od zachodu, wyznacza południową granicę żyznej delty Nilu. Dalej na południe ciągnie się wzdłuż Nilu rolnicza dolina z licznymi miastami i wioskami.

Panorama Egiptu

Egipcjanie, którzy w starożytności zadomowili się nad żyznymi brzegami Nilu, stworzyli wspaniałą cywilizację. Ich osiągnięcia od stuleci przyciągały uwagę i pobudzały wyobraźnię innych narodów. Dzisiejszy Egipt, zwrócony ku przyszłości, nie odcina się od tej wspaniałej przeszłości, a jego osobliwe i malownicze kontrasty fascynują tysiące ludzi odwiedzających kraj nad Nilem.

Na wyobraźnię ludzi interesujących się Egiptem i zwiedzających ten kraj działają przede wszystkim prastare zabytki starożytnego państwa, które zaczęło swój rozkwit ok. 3100 r. p.n.e. i istniało do 30 r. p.n.e. Państwo to zawdzięczało rozwój i dostatek Nilowi, który wylewajac każdego roku nawadniał pola i zostawiał na nich żyzny muł. Także i dziś życie skupia się nad brzegami Nilu. Tam właśnie, w dolinie i w delcie, mieszka ok. 96% całej populacji tego w większości jałowego i pustynnego kraju. Doroczne misterium wylewu i cofania się rzeki ustało w 1971 r., kiedy ukończono budowę Wielkiej Tamy w Asuanie. Od tej pory pola są nawadniane sztucznie. Nie zmieniło to jednak faktu, że życie codzienne nad brzegami Nilu nadal płynie tym samym rytmem, co przed wiekami.

Typowa egipska wioska, leżąca wśród uprawnych pół lub na skraju pustyni, ma od 500 nawet do 10 000 mieszkańców. W każdej jest conajmniej jeden meczet (w chrześcijańskich są kościoły), często barwny gołębnik, kilka sklepów, budynek administracji państwowej i posterunek policji. Domy z mułowej cegły są najwyżej dwupiętrowe. Większość mieszkańców pracuje na roli.

Liczba mieszkańców miast zaczęłą gwałtownie wzrastać w latach 80-tych XX w. Głód ziemi i jednoczesny rozwój typowej dla gospodarki miejskiej gałęzi przemysłu i usług spowodował gwałtowny napływ ludności wiejskiej do miast.

Mimo tych zmian w silnie patriarchalnym społeczeństwie egipskim rodzina pozostaje nadal najważniejszą komórką.

Religia i kultura

We wszystkich warstwach egipskiego społeczeństwa widoczne jest silne przywiązanie do religii. Oficjalnym, potwierdzonym konstytucją wyznaniem jest islam, a ok. 90% ludności kraju stanowią sunnici. Pozostała część to chrześcijanie, głównie członkowie Kościoła koptyjskiego.

Uprawianie hazardu i picie alkoholu w miejscach publicznych są bardzo źle widziane, a w tym gorącym kraju Egipcjanina w szortach można zobaczyć jedynie na plaży.

Polityka i gospodarka

Po zniesieniu monarchii w 1952 r. rozwiązano wszystkie partie polityczne i wprowadzono w 1956 r. nową konstytucję, proklamując powstanie Republiki Egiptu. Nowa konstytucja z 1971 r. określała Egipt jako "demokratyczne, socjalistyczne państwo". Egipski "system partii dominującej" polega na tym, że jedna duża partia, otoczona małymi, nadaje ton życiu politycznemu kraju.

Egipt dzisiaj

Zważywszy na rolę tradycji i religii w życiu Egipcjan, zaskakuje ogromny wpływ, jaki w ciągu ostatniej dekady wywarły zachodnie technologie i styl życia. Zachodnie towary, muzyka, fast-foody rzucają się w oczy w całym kraju. Ale z tych dobrodziejstw zamorsiej cywilizacji korzysta zaledwie mały procent społeczeństwa. Przepaść pomiędzy małą grupą zamożnych a wielką rzeszą biednych jest ogromna.

Pomimo tych kontrastów Egipt fascunuje połączeniem starożytnych zabytków, nowoczesnej cywilizacji i niezwykłej gościnności. Dzieki temu zainteresowanie tym krajem nie słabnie.

Krajobraz i przyroda

Wprawdzie terytorium Egiptu to w 90% pustynia, ale nie jest to obszar całkowicie jałowy. Niektóre rośliny oraz zwierzęta przystosowały się do życia w warunkach wyjątkowo wysokich temperatur i długich obszarów suszy. Morza oblewające Egipt obfitują w faunę i florę, a barwne rafy koralowe Morza Czerwonego są jednym z najbogatszych ekosystemów na kuli ziemskiej.

Pustynie - Pustynie Zachodnia i Wschodnia są w przeważającej części skaliste, podobnie jak wnętrze półwyspu Synaj, które również zaliczane jest do pustyni. Cechą charakterystyczną pustyń są silne wiatry, powodujące erozję skał, tworzenie skalnych ostańców o dziwnych kształtach i powstawanie miejscami wolno przesuwających się wydm piaszczystych.

Dolina i Delta Nilu - Przez całą długość Egiptu, z południa na północ, ciągnie się wzdłuż Nilu, od Jeziora Nasera aż po deltę, żyzny pas, którego szerokość nie przekracza 20 km.  Najintensywniejsza gospodarka rolna jest w delcie.

Regiony nadmorskie - Północne wybrzeże Egiptu, nad Morzem Śródziemnym, to region, gdzie rybołówstwo jest podstawą utrzymania ludności. Natomiast na wybrzeżu Morza czerwonego i na Synaju to tradycyjne zajęcie ustąpiło pola rozwijającej się turystyce. Wzdłuż wybrzeża rozciąga się kilka rozległych raf koralowych, które przyciągają amatorów nurkowania z całego świata.

Bagna namorzynowe - na półwyspie Synaj pełnią ważną rolę, chroniąc brzegi przed erozją i przenikaniem zanieszczyszczeń z wód przybrzeżnych. Błotniste równiny są naturalną ostoją dla krabów i ptactwa brodzącego.

Klimat

W egipcie jest na ogół gorąco, słonecznie i sucho, Deszcze padają regularnie jedynie zimą na północnym wybrzeżu, ale suma rocznych opadów nie przekracza 100 mm. Pory roku są dwie: gorąca (od maja do października) i ciepła (od listopada do kwietnia). Ciepło jest wiec przez cały rok, z tym, że w porze ciepłej wieczory i noce moga być naprawdę zimne. Najbardziej charakterystycznym zjawiskiem pogodowym jest chamsin, gorący, suchy wiatr występujacy w kwietniu i w maju, który przeradza się w piaskowe burze.

Żródło: Egipt - przewodniki Wiedzy i Życia