TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Walia to kraina o zróżnicowanym, urzekającym krajobrazie. Turyści przybywają tutaj, by wspinać się na szczyty górskie, spacerować po lasach, łowić ryby w szerokich rzekach i cieszyć się urokiem wybrzeży morskich. Liczne nadmorskie kąpieliska od dawna są ulubionym miejscem wypoczynku Anglików. Walia to jednak nie tylko piękne krajobrazy, ale także bogatą kulturę głęboko osadzoną w celtyckiej przeszłości, liczne malownicze zamki, ruiny klasztorów, rezydencje oraz miasta o wspaniałej architekturze.

Liczne uroki Walii, od dawna znane angielskim turystom, zyskują ostatnio coraz większe uznanie przybyszów z całego świata. Przyciąga ich tu nie tylko piękno krajobrazu, lecz także bogactwo kultury. Słynne są tutejsze męskie chóry, poezja i zamiłowanie do sportów zespołowych. Walia, zarządzana z Westminsteru od 1536 r., ma od 1999 r. własny parlament. Jest to region wyraźnie celtyckiej tożsamości.

Znaczną część Walii zajmują Góry Kambryjskie, które oddzielają ów region od Anglii. Właśnie dzięki temu położeniu Walijczykom udało się zachować własną tożsamość i starożytny język. Ciepłemu Prądowi Zatokowemu Walia zawdzięcza łagodny klimat i większe opady niż pozostała część Wielkiej Brytanii. Gleba niezbyt nadaje się do uprawy roli, ale znakomicie rozwija się tu hodowla bydła i owiec. Przecinające wzgórza ścieżki, którymi przeganiano stada owiec do Anglii, służą obecnie pieszym wędrowcom.

Walijski to bogaty język o melodyjnym brzmieniu, którym posługuje się zaledwie jedna piąta 2,7 milionowej społeczności Walii, jednak w północnych rejonach jest niekiedy głównym językiem mówionym. W Walii obowiązują dwa języki – znaki drogowe są po angielsku i walijsku nawet tam, gdzie walijski jest mało używany. Walijskie nazwy intrygują przyjezdnych, powstały bowiem z połączenia miejscowych słów, które opisują elementy krajobrazu bądź stare budowle.

Spuścizna kulturowa Walijczyków to w większym stopniu pieśni, muzyka, poezja i legendy niż rękodzieło; wyjątkiem są tradycyjne rzeźbione walijskie łyżeczki – przykład niedawno odrodzonego rzemiosła. Wyrazem walijskiego dziedzictwa muzycznego są męskie chóry działające w wielu miastach, wioskach i fabrykach, zwłaszcza na przemysłowym południu.

PÓŁNOCNA  WALIA

Surowy krajobraz północnej Walii jest równie dramatyczny jak jej historia. W czasach prehistorycznych Anglesey było siedzibą kapłanów celtyckich – druidów. Rzymianie i Normanowie kierowali swoje ataki na wybrzeże, góry natomiast pozostawały we władaniu Walijczyków. Te dzikie tereny to centrum walijskiej kultury.

Potężne zamki, które do dziś są elementem krajobrazu północnej Walii, to w równym stopniu świadectwo oporu Walijczyków, jak i bogactwa oraz siły najeźdźców. Liczne masywne zamki, takie jak Beaumaris, Caernarfon oraz Harlech, wręcz opasują górzyste tereny Snowdonii – rejonu, który zachował naturalne piękno.

Podstawą gospodarki wiejskiej jest hodowla owiec i bydła, dużo tu także obszarów leśnych. Natomiast na wybrzeżu ludność utrzymuje się głównie z turystyki. Wzniesiony od podstaw w czasach wiktoriańskich kurort Llandudno spopularyzował w XIX w. piaszczyste północne wybrzeże. I dziś przyjeżdżają tu rzesze turystów, chociaż ośrodki wypoczynkowe skupiły się głównie wzdłuż wąskiego pasa wybrzeża pomiędzy Prestatyn a Llandudno, dzięki czemu wyspa Anglesey i odległy półwysep Llŷn zachowały niemal dziewiczą przyrodę. Półwysep ten obok pozostających w znacznej izolacji społeczności na wyspach Dolgellau i Bala to jedna z ostoi języka walijskiego.

Położone u stóp góry Snowdon (najwyższej w Walii) wioski Beddgelert, Betws-y-Coed i Llanberis to popularne bazy wypadowe dla wędrowców, którzy przybywają tu, by rozkoszować się malowniczymi widokami i niezwykłym pięknem tego odległego rejonu. Park Narodowy Snowdonia z gęsto zalesionymi dolinami, jeziorami górskimi, wrzosowiskami i esturiami rozciąga się od masywu Snowdon na południe za Dolgellau, na wschód zaś leżą łagodniejsze wzgórza Clwydian.

Caernarfon – Nad miastem góruje jeden z najsławniejszych XIII-wiecznych zamków w Walii. Mury miejskie wtapiają się w handlowe uliczki, które, wychodząc ze średniowiecznego centrum miasta, otwierają plac targowy. Na wzgórzu ponad miastem znajdują się ruiny Segontium – rzymskiego fortu z około 78 r.

Jezioro Bala, największy naturalny zbiornik wodny Walii, leży na obrzeżu Parku Narodowego Snowdonia, między górami Aran i Arenig. Cieszy się popularnością wśród miłośników sportów wodnych; w jego wodach pływa rzadka ryba zwana gwyniad, która jest spokrewniona z łososiem. Małe miasteczko Bala na wschodnim krańcu jeziora zamieszkuje walijskojęzyczna społeczność.

Llanaberis i Snowdon – Snowdon, najwyższy szczyt Walii (1085 m n.p.m.), to centralny punkt rozległego Parku Narodowego Snowdonia, którego krajobraz jest bardzo urozmaicony – od skalistych wierzchołków po wrzosowiska i plaże. Najłatwiejsza droga na Snowdon – 8-kilometrowy Llanberis Track – prowadzi z Lianberis.

Beddgelert to jedna z najbardziej malowniczych wiosek Snowdonii. Leży u zbiegu rzek Glaslyn i Colwyn, u podnóża dwóch przełęczy – Nant Gwynant Pass, która prowadzi do najwyższych partii gór, oraz Aberglaslyn Pass – wąskiego wąwozu wiodącego nad morze.

Półwysep Llŷn – Ten półwysep długości 38 km ciągnie się od Snowdonii w kierunku południowo-zachodnim w głąb Morza Irlandzkiego. Chociaż jest tu wiele popularnych plaż, głównie w Pwllheli, Criccieth, Abersoch i Nefyn, wybrzeże pozostało nieskazitelnie piękne. Najbardziej malownicze widoki rozciągają się na dalekim zachodzie oraz wzdłuż północnych górzystych wybrzeży.

Harlech – Nad tym miasteczkiem o pięknych plażach góruje średniowieczny Harlech Castle, wzniesiony w latach 1283-1289 przez Edwarda I. Zamek położony jest na urwistej skale, z której rozciąga się wspaniały widok na zatokę Tremadog i półwysep Llŷn na zachodzie oraz Snowdonię na północy.