Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Wielka Brytania - Imperium na wyspach, Przewodnik po Południowo - Wschodnia Anglia - flaga

Przewodnik po Południowo - Wschodnia Anglia

 Wszystkie przewodniki

Przewodniki po regionach w Wielkiej Brytanii

Pozycja submenu
Przewodnik po Południowo - Wschodnia Anglia

Dawne saskie królestwa zajmowały tereny otaczające Londyn i nawet dzisiaj, gdy ich bliskość do stolicy sprawia, iż są atrakcyjnym miejscem zamieszkania dla pracujących w Londynie, każdy z tych rejonów zachował odrębny charakter. Są tu najstarsze uniwersytety Anglii, królewskie pałace, zamki, zabytkowe rezydencje i katedry, z których wiele odegrało ważną rolę we wczesnych dziejach narodu. Krajobraz jest raczej monotonny, z zielonymi i łagodnymi wzgórzami na południu, przechodzącymi w żyzne równiny i moczary wschodniej Anglii, obrzeżone szerokimi, piaszczystymi plażami.

 

DOWNS  I  WYBRZEŻE  KANAŁU  LA  MANCHE

Dzisiaj południowo-wschodni kraniec Anglii to jej najbogatszy i najludniejszy region. Tereny w Surrey i Kent, położone około 30 km od stolicy, zwane są Stockbroker Belt (czyli pasmo maklerów) – znajduje się tutaj bowiem wiele luksusowych willi należących do zamożnych biznesmenów oraz ludzi wolnych zawodów, których przyciągnął tutejszy krajobraz.

Żyzne tereny Kentu od dawna zwane są ogrodem Anglii i jest to nadal ważny rejon sadowniczy, który odgrywa dużą rolę w zaopatrzeniu stołecznego rynku.

 

Północne i południowe rejony Downs, oddzielone przez niżej położony Weald, są idealnymi terenami spacerowymi. Od czasów Tudorów zamożni londyńscy kupcy oraz dworzanie wznosili swoje wiejskie siedziby, z których wiele jest dziś udostępnionych zwiedzającym w Kent oddalonym o dzień jazdy od stolicy.

 

Na wybrzeżu napotykamy ślady potężnych zamków budowanych dla obrony przed najeźdźcami. Dzisiaj wybrzeże to miejsce wypoczynku i rozrywki. Pierwsze kurorty nadmorskie Anglii powstały właśnie tutaj; uważa się też, że kąpiele morskie zapoczątkowano w Brighton. 

 

Portsmouth, niegdyś ważny port marynarki wojennej, zafascynuje wszystkich miłośników historii morskiej Wielkiej Brytanii. Najciekawsza jest stara stocznia (Portsmouth Historic Ships); można obejrzeć kadłub Mary Rose – flagowego okrętu Henryka VIII, Victory – na którego pokładzie zginął Nelson. Warto tez zwiedzić Charles Dickens Museum – dom, w którym w 1812 r. urodził się pisarz.

 

Brighton, położony najbliżej Londynu kurort na południowym wybrzeżu, cieszy się niezmiennie popularnością, zawsze też był bardziej elegancki od leżących nieco na wschód Margate i Southend. Brighton zawsze przyciągało aktorów oraz artystów – tutaj ostatnie lata życia spędził Laurence Olivier.

 

Downs – North i South Downs to równoległe pasma kredowe, które biegną ze wschodu na zachód. Ze wzgórza wnoszącego się nad urwistym Devil’s Dyke, na północ od Brighton,  roztaczają się wspaniałe widoki na ciągnące się kilometrami Downs. Rzeka Cuckmere płynie przez najbardziej malownicze tereny South Downs.

 

Hastings – to interesujące nadmorskie miasto było jednym z pierwszych portów zwanych Cinque i do dziś jest dobrze prosperującym portem rybackim. Charakterystyczne są tu jedyne w swoim rodzaju wysokie, drewniane szopy na sieci na plaży, gdzie od setek lat rybacy przechowują sprzęt. W XIX w. na terenach na zachód od starego miasta powstał nadmorski kurort.

 

Dover oraz sąsiednie Folkestone stały się głównymi portami żeglugi przez kanał La Manche. Jest tu także terminal pociągów kursujących tunelem pod kanałem. Słynne białe klify Dover zachwycają podróżnych przybywających do Anglii.

 

Rye – to stare i pełne uroku warowne miasto stało się kolejnym portem Cinque w XI w. Potężny sztorm w 1287 r. zmienił koryto rzeki Rother tak, że ujście do morza znalazła w Rye i przez ponad 300 lat była jednym z ważniejszych kanałów portowych. W XVI stuleciu port zaczął się jednak zamulać i dziś miasto jest oddalone 3 km od morza. Rye było często atakowane przez Francuzów, którzy w 1377 r. doszczętnie je spalili. 

 

Canterbury – Położenie miasta na drodze z Londynu do Dover sprawiło, iż odgrywało ono ważną rolę już w czasach rzymskich. Miasto rozrastało się i wkrótce stało się najważniejszym ośrodkiem religijnym Anglii. Wzniesienie katedry utrwaliło znaczenie miasta. Do ruin opactwa św. Augustyna przylega kościół St Martin – jeden z najstarszych w Anglii. W świątyni, gdzie zachowały się dzieła sztuki z czasów saskich i normandzkich, modlił się św. Augustyn.

 

Katedra Canterbury – Pierwszy normandzki arcybiskup, aby podkreślić rolę, jaką Canterbury odegrało w szerzeniu chrześcijaństwa, polecił w 1070 r. wznieść katedrę na ruinach świątyni anglosaskiej. Katedrę wielokrotnie powiększano i przebudowywano, tak że, patrząc na nią, można prześledzić wszystkie fazy rozwoju architektury średniowiecznej. Nawa główna ma 100 m długości. Katedra jest najdłuższym średniowiecznym kościołem w Europie.

 

Leeds Castle – Zamek Leeds, otoczony jeziorem, jest uważany z najpiękniejszy w Anglii. Budowę rozpoczęto na początku XII w. Od tego czasu był stale zamieszkany, a jego obecny wygląd to wynik licznych przebudowań, z których ostatnie nastąpiły w latach 30-tych naszego wieku.      

 

Knole – ta olbrzymia tudoriańska rezydencja to jedna z najpiękniejszych siedzib w całym kraju. Została wzniesiona pod koniec XV w. na fundamentach wcześniejszej budowli. Dom otoczony parkiem i ogrodem znany jest z cennej kolekcji obrazów oraz pięknych XVII-wiecznych mebli.

 

[ koniec strony ]

EAST  ANGLIA

Obszar pomiędzy ujściem Tamizy a zatoką Wash to rejon płaski, choć urozmaicony, położony z dala od głównej osi północ-południe przecinającej Wielką Brytanię, dzięki czemu zachował odmienną architekturę, tradycje oraz wiejski charakter.

 

Obecnie obszar ten pełni funkcję centrum żeglarstwa rekreacyjnego, zarówno morskiego, jak i śródlądowego, do czego wykorzystuje się system wodny zwany Norfolk Broads.

 

W East Anglii znajduje się również jeden z najbardziej znanych uniwersytetów brytyjskich – Cambridge.

 

Niedaleko Londynu w kierunku północno-wschodnim leżą tereny uwiecznione pędzlem Constable’a, których krajobraz, urozmaicony kościołami, wiatrakami i średniowiecznymi stodołami, prawie nie zmienił się od jego czasów. East Anglia to raj dla miłośników przyrody; dotyczy to zwłaszcza północnych terenów Norfolk z rezerwatami ptaków i koloniami fok. Ten słoneczny rejon, z małą ilością opadów, jest także idealnym miejscem dla entuzjastów pływania łodziami. Lokalna architektura reprezentuje różne style – od średniowiecza po współczesność. W Suffolk charakterystyczne są bladoróżowe domy, w Norfolk – domostwa z łupku, w całym regionie spotyka się dachy kryte strzechą.

 

Peterborough, jedno z najstarszych miast w Wielkiej Brytanii, dzisiaj łączy współczesność z historią. W centrum dominuje XII-wieczna katedra św. Piotra, od którego pochodzi nazwa miasta.

 

Ely – niewielkie miasto, nazwane od węgorzy (eel) występujących w pobliskiej rzece Ouse, zostało zbudowane na kredowym wzgórzu. Wzgórze to było niegdyś wyspą pośród bagnistych terenów zwanych Fens. Dzisiaj w zabudowie tedo małego, rozwijającego się miasta, które jest centrum targowym bogatego rolniczego rejonu, dominuje olbrzymia katedra.

 

NORWICH, jedno z najlepiej zachowanych miast Wielkiej Brytanii, położone w samym sercu żyznej prowincji East Anglii, ma senną, spokojną atmosferę. W mieście ufortyfikowanym przez Sasów w IX w. do dziś zachował się nieregularny układ ulic. Najstarsze części miasta znajdują się przy Elm Hill, jednej z najpiękniejszych średniowiecznych ulic w Anglii oraz Tombland – starym saskim targu przy katedrze. Zachowały się tutaj średniowieczne budynki, otoczone dzisiaj małymi sklepikami. Warto odwiedzić targ w centrum miasta, którego historia liczy setki lat i przejść się wśród XIV-wiecznych fragmentów murów miejskich.

 

Norwich Cathedral – ta wspaniała świątynia została ufundowana w 1096 r. przez biskupa Losingę, który w tym celu sprowadził piękny, biały kamień budowlany z Normandii. Założenie obejmowało pierwotnie klasztor – jego zachowane do dziś krużganki należą do największych w Anglii. Smukła 96-metrowa wieża katedry została dobudowana w XV w. i jest drugą po Salisbury pod względem wysokości w Anglii.

 

Southwold – Ten malowniczy nadmorski kurort z tynkowanymi na biało willami wokół porośniętych trawą zboczy przetrwał w stanie niezmienionym dzięki temu, że linia kolejowa łącząca Soutwold z Londynem została zamknięta w 1929 r. Powstrzymało to napływ jednodniowych turystów.

 

Colchester, najstarsze miasto Wielkiej Brytanii, było stolicą południowo-wschodnich terenów, kiedy w 43 r. n.e. najechali ją Rzymianie. Po spaleniu miasta w 60 r. n.e. wzniesiono 3-kilometrowy mur obronny, wysoki na 3 m i gruby na 9 m. Można go podziwiać do dziś, jak również rzymską bramę miejską, największą w Wielkiej Brytanii.

 

CAMBRIDGE odgrywało ważną rolę już w czasach rzymskich, ponieważ leży w pierwszym dostępnym dla żeglugi miejscu na rzece Cam. Miasto, zdominowane przez studentów, jest również dużym ośrodkiem handlowym, który obsługuje bogaty rejon rolniczy.

 

King’s College został założony w 1441 r. przez Henryka VI. Pięć lat później rozpoczęto budowę kaplicy – jednego z najważniejszych przykładów późnośredniowiecznej architektury angielskiej.

 

Uniwersytet w Cambridge składa się z 31 college’ów, z których najstarszy to Peterhouse (1284), a najmłodszy – Robinson (1979). Układ starych college’ów, podobnie jak w Oksfordzie, wywodzi się z ich wczesnych związków z instytucjami kościelnymi, chociaż tylko nieliczne uniknęły znacznych modernizacji w epoce wiktoriańskiej. Budynki college’ów z reguły stoją wokół dziedzińców i stanowią szczególne połączenie różnych stylów architektonicznych z okresu ponad 600 lat, od późnego średniowiecza przez arcydzieła Wrena aż po dzień dzisiejszy.

 

[ koniec strony ]

DOLINA  TAMIZY

Wzbierająca z każdym przypływem, szeroko rozlana Tamiza, nad którą przed wiekami założono brytyjską stolicę, wypływa ze źródeł pośród Gloucestershire i toczy leniwie swe wody malowniczymi zakolami w kierunku Londynu. Dolina Tamizy, która jeszcze w XIX stuleciu była regionem rolniczym, nie zatraciła swego sielskiego uroku, chociaż i tu wtargnął przemysł.

 

Oksford, główne miasto regionu, zawdzięcza sławę pierwszemu angielskiemu uniwersytetowi założonemu tu w 1167 r. Gmachy większości college’ów uniwersyteckich są klejnotami średniowiecznej architektury.

 

Wzgórza Chiltern i Dolina Tamizy przyciągały arystokratów, którzy tu, w sąsiedztwie Londynu, wznosili pełne przepychu rezydencje, jak Hatfield House lub Blenheim. Należą one do najokazalszych na terenie Wielkiej Brytanii. Wokół wspaniałych rezydencji wyrastały malownicze wioski. Stawiano w nich domy o konstrukcji szkieletowej, a dalej w okolicach Cotswoldu - domki z wapieni o kremowej barwie. W dolinie Tamizy zamieszkanej od tysięcy lat zachowało się kilka ważnych prehistorycznych zabytków, wśród nich niezwykły Biały Koń wyryty w wapiennej skale nie opodal Uffington.

 

Vale of the White Horse – Ta wspaniała dolina zawdzięcza swą nazwę olbrzymiemu, wyrytemu w wapiennej skale wizerunkowi konia, który od nozdrzy do ogona mierzy 100 m. Powszechnie uważa się, że to najstarszy na terenie Wielkiej Brytanii zabytek tego typu (pochodzi z około 3000 lat p.n.e.). Nie opodal zachowały się wały ziemne celtyckiego grodziska z epoki żelaza, zwanego Uffington Castle.

 

OKSFORD lub raczej Oxenford, przez wieki stanowił ważny strategicznie punkt pośród traktów z zachodu w kierunku Londynu; jego nazwa, woli bród, dowodzi, że istniało tu niegdyś miejsce wygodnej przeprawy przez rzekę. Pierwsi uczeni mężowie przybyli do miasta w 1167 r. z Francji. To właśnie im Oksford zawdzięcza powstanie uniwersytetu. Wraz z rozwojem tej pierwszej angielskiej uczelni w panoramie miasta wyrosły charakterystyczne sylwetki wysokich wież i iglic. Oksford jest nie tylko miastem uniwersyteckim. Na przedmieściu, w Cowley, znajduje się fabryka samochodów, jedna z najważniejszych w Wielkiej Brytanii. Pomimo inwazji nowoczesnego przemysłu, Oksford nadal jest zdominowany przez instytucje związane z liczną tu społecznością akademicką. Do takich należy księgarnia Blackwella, która ma na składzie ponad 20 000 tytułów.

 

Ashmolean Museum – Jest jednym z najlepszych muzeów w Wielkiej Brytanii poza Londynem. Otwarto je w 1683 r., by ukazać zbiór osobliwości ojca i syna Johnów Tradescantów, których zalicza się najwcześniejszych kolekcjonerów dzieł sztuki. Podczas licznych podróży na Wschód i do obu Ameryk zgromadzili cenne eksponaty. W XIX w. część kolekcji przeniesiono do gmachu Galerii Uniwersyteckiej.

 

Kościół St Mary the Virgin – Kościół Najświętszej Marii Panny, oficjalna świątynia uniwersytecka, jest podobno najczęściej odwiedzanym kościołem parafialnym w Anglii. Najstarsza jego część to wieża z początków XIV w., z której roztacza się wspaniały widok.

 

Christ Church College – największy oksfordzki college przy St Aldate powstał w 1525 r. Stąd od 1684 r. codziennie o 21:05 rozbrzmiewa głos dzwonu. Wielki Tom, uderzając 101 razy – bo tylu wówczas mieszkało w college’u studentów – wzywał do zamykania bram.

 

Lincoln College – jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych college’ów powstał w 1427 r. przy Turl Street. Jego frontowy dziedziniec i fasada pochodzą z XV w.

 

Magdalen College – wznoszący się na końcu High Street, jest chyba najbardziej typowym i najpiękniejszym college’em oksfordzkim. Jego budynki skupione wokół XV-wiecznych dziedzińców otacza park leżący po obu stronach rzeki Cherwell.

 

Merton College – ten najstarszy college (1264) w Oksfordzie ma wiele sal z XIII w.

 

Stowe – Park w Stowe jest najbardziej udanym, najambitniejszym w założeniach i najsłynniejszym ogrodem krajobrazowym w Wielkiej Brytanii. Dała tu o sobie znać pasja, z jaką w XVIII w. podejmowano próby kształtowania natury, by odpowiadała ówczesnym gustom.

 

St Albans, szybko rozwijające się handlowe miasto i miejsce zamieszkania wielu osób dojeżdżających do Londynu do pracy, dawniej tkwiło w samym sercu wielkich historycznych wydarzeń. Świadectwa 2000-letniej historii St Albans dodają uroku temu pięknemu miastu, które od Londynu dzieli niewiele ponad godzina jazdy samochodem. Duży parking znajduje się wśród murów rzymskiego miasta, Verulanum, pomiędzy muzeum, kościołem St Michael i drogą wiodącą do odkrytego podczas wykopalisk teatru. Warto przejść się po parku wzdłuż brzegu jeziora. Po drodze mija się relikty z czasów rzymskich, pub Ye Olde Fighting Cocks, masywną bryłę katedry i zabytkową High Street.

 

Windsor – Nad miastem góruje założony na wzgórzu potężny zamek Windsor. W mieście pełno georgiańskich sklepów, domów i zajazdów. Household Cavalry Museum (Muzeum Kawalerii Królewskiej) prezentuje bogatą kolekcję uzbrojenia i mundurów. Zajmujący 809 ha Windsor Great Park ciągnie się od wzgórza zamkowego przez 5 km aż do Snow Hill.

 

Windsor Castle jest najstarszą ze stale zamieszkanych rezydencji królewskich w Wielkiej Brytanii. Zamek ten, pierwotnie drewniany, został wzniesiony przez Wilhelma I Zdobywcę w 1070 r., by strzegł od zachodu dostępu do Londynu. Jest to do dziś główna rezydencja królowej Elżbiety, która wraz z rodziną często spędza tu weekendy.

 

Źródło: Wielka Brytania - Przewodniki Wiedzy i Życia