Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone+48519195695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Czechy - u źródeł Łaby, Przewodnik po Praga zwiedzanie i zabytki - flaga

Przewodnik po Praga zwiedzanie i zabytki

 Wszystkie przewodniki

Przewodniki po regionach w Czechach

Pozycja submenu
Przewodnik po Praga zwiedzanie i zabytki

Praga liczy ponad milion mieszkańców i zajmuje w swoich maksymalnych granicach powierzchnię 500 km². Położenie Pragi sprawia, że stanowi ona doskonałą bazę wypadową wycieczek po Czechach.

 

Praga powstała w wyniku połączenia pięciu dawnych osad miejskich, skupionych na obu brzegach Wełtawy – dopływu Łaby. W roku 1922 powołano do życia Wielką Pragę, w której skład weszło 37 pobliskich miejscowości i rejonów podmiejskich.

 

Ponad dwadzieścia muzeów oraz prawie sto galerii i sal wystawowych Pragi jest dla zwiedzających źródłem wielu wrażeń i atrakcji. To tutaj religijne arcydzieła średniowiecza rywalizują z bogactwem secesji i dziełami mistrzów sztuki nowoczesnej. Po 1989 r. powstały nowe galerie organizujące wystawy czasowe.

Często siedzibami muzeów poświęconych historii kraju, miasta i jego mieszkańców są budowle, będące same w sobie ważnymi zabytkami architektury i sztuki. Sakralne budowle Pragi są świadectwem zmieniających się stylów, wiele z nich jest skarbnicami sztuki religijnej. Odzwierciedlają także okresy walk religijnych i politycznych w Pradze, życie jej mieszkańców, czasy rozkwitu i stagnacji miasta.

 

Praskie pałace i ogrody należą do najciekawszych zabytków miasta. Wiele pałaców jest siedzibami muzeów i galerii, a także pełni funkcję sal koncertowych. W Pradze warto odwiedzić ogrody, zarówne te ze strzyżonymi szpalerami, fontannami i rzeźbami, jak i otwarte tereny zielone położone poza centrum.

 

Stare  Miasto  (Staré  Město)

Staroměstské náměstí (Rynek Starego Miasta), otoczony pięknymi zabytkowymi budowlami, pozbawiony ruchu kołowego (z wyjątkiem kilku konnych dorożek), zalicza się do najwspanialszych i najbardziej malowniczych miejsc w Pradze. Ulice, takie jak Celetná i Ovocný trh, są przeznaczone tylko dla pieszych, a latem pełno tu kawiarnianych stolików przy których odpoczywają turyści, kontemplując niepowtarzalną atmosferę Starego Miasta.

 

W architekturze budynków na Rynku Starego Miasta zachowała się część barwnej historii Pragi. Nad północną pierzeją góruje biała fasada barokowego kościoła św. Mikołaja. Natomiast pierzeja wschodnia może się poszczycić dwoma wspaniałymi dziełami architektury z różnych epok: domem Pod Kamiennym Dzwonem, któremu przywrócono dawną gotycką świetność, oraz rokokowym pałacem Kinskich. Szereg kamienic o pastelowych fasadach dopełnia zabudowy rynku. Południową pierzeję rynku zdobi szereg kolorowych, dekorowanych pięknymi godłami domów o romańskich i gotyckich zrębach. Szczególnie interesujący jest zespół domów między ulicami Celetną i Żelezną. Rynek był zawsze miejscem, gdzie skupiało się życie miasta, dzisiaj zaś są tu dodatkowo: praskie centrum informacji turystycznej, liczne restauracje, kawiarnie, sklepy i galerie.

 

Kostel Panny Marie před Týnem (Kościół Marii Panny przed Tynem) – Nad Rynkiem Starego Miasta górują wspaniałe, najeżone iglicami wieże tego gotyckiego kościoła. Budowę rozpoczęto w XIV w., a wkrótce potem kościół stał się ośrodkiem czeskiego ruchu reformatorskiego. W północnej elewacji kościoła znajduje się piękny portal z tympanonem ze scenami z Męki Chrystusa. W mrocznym wnętrzu kryje się wiele cennych zabytków, jak gotyckie rzeźby Drogi Krzyżowej, cynowa chrzcielnica i ambona z XV w.

 

Kostel sv. Mikuláse (Kościół św. Mikołaja) –W tym miejscu od XII w. znajdował się staromiejski kościół parafialny, zanim w XIV w. funkcję tę przejął kościół Tyński. W XVII w. kościół stał się własnością klasztoru benedyktynów. Obecny kościół, dzieło Kiliana Ignaza Dientzenhofera, został ukończony w 1735 r. Wnętrze wspaniałej kopuły pokrywają freski z przedstawieniami z życia świętych Mikołaja i Benedykta. W nawie głównej wisi ogromny żyrandol w kształcie korony.  

 

Staroměstská radnice (Ratusz Staromiejski) – Wzniesiony w 1338 r., po uzyskaniu zgody króla Jana Luksemburskiego na powołanie rady miejskiej, pozostaje do dziś jedną z najbardziej charakterystycznych budowli Pragi. W miarę jak rosło znaczenie ratusza, przyłączano do niego kolejne budynki. Składa się teraz z rzędu kolorowych gotyckich i renesansowych kamienic, z których większość została pieczołowicie odrestaurowana po zniszczeniach w czasie powstania praskiego w 1945 r. Z wieży o wysokości 69,5 m rozciąga się wspaniały widok na miasto.

 

Zegar ratuszowy (Orloj) – Pierwszy zegar ratuszowy zainstalowano na początku XV w. W 1490 r. został przebudowany przez mistrza zegarmistrzowskiego zwanego Hanuszem, a mechanizm udoskonalił Jan Táborský w latach 1552-1572. Zegar od tego czasu wielokrotnie naprawiano, ale jego pierwotna forma nie zmieniła się. Główną atrakcją ratuszowego zegara, który co godzinę przyciąga tłumy widzów, jest procesja 12 apostołów.

 

Karlova ulice (Ulica Karlova) – Sięgająca swymi początkami XII w. wąska i kręta ulica jest częścią Drogi Królewskiej, którą koronacyjne orszaki zmierzały na Zamek Praski. Przez stulecia malownicza ulica Karlova była główną ulicą Starego Miasta. Wzdłuż niej ciągną się rzędy sklepów i domów o renesansowych i barokowych fasadach.

 

[ koniec strony ]

 

Josefov  (Dzielnica  Żydowska)

W średniowieczu na Starym Mieście w Pradze istniały obok siebie dwie odrębne żydowskie grupy etniczno-kulturowe: Żydzi rytu zachodniego osiedlali się wokół synagogi Staro-Nowej, Żydzi przybyli z cesarstwa bizantyjskiego - wokół terenu zwanego Stary Szul. Obie grupy z czasem połączyły się.

W 1850 r. dzielnica stała się oficjalnie częścią Pragi. W latach 90-tych XIX w. władze miejskie podjęły decyzję wyburzenia ruder getta, gdyż teren ten był pozbawiony kanalizacji. Zachowały się jednak ratusz, liczne synagogi oraz Stary Cmentarz Żydowski.

 

Wzdłuż nowszych ulic ciągną się natomiast rzędy wspaniałych secesyjnych domów. Stare zaułki na wschód od dawnego getta wiodą do oazy spokoju – pięknie odrestaurowanego klasztoru św. Agnieszki, w którym mieści się oddział Galerii Narodowej.

 

Rudolfinum – obecnie siedziba Czeskiej Orkiestry Symfonicznej jest jedną z najbardziej charakterystycznych budowli w panoramie Starego Miasta od strony Wełtawy. Odbywają się tu głównie koncerty w czasie festiwalu Praska Wiosna. W Rudolfinum jest kilka sal koncertowych, między innymi okazała Sala Dvořaka, zaliczana do najwspanialszych dzieł XIX-wiecznej architektury czeskiej. Budynek ten, zwany także Domem Artystów, mieści galerię ze zbiorami sztuki współczesnej.

 

Starý židovsý hřbitov (Stary Cmentarz Żydowski) – Jedynie tutaj, w tym niezwykłym miejscu przez ponad 300 lat dozwolone były pochówki praskich Żydów. Założony w 1478 r. cmentarz został tylko nieznacznie powiększony w następnych stuleciach.

 

Staronová synagóga (Synagoga Staro-Nowa) wzniesiona około 1270 r., jest najstarszą synagogą w Europie Środkowej i jedną z najstarszych budowli gotyckich w Pradze. Także dzisiaj skupia życie religijne praskich Żydów.

 

Kláster sv. Anežky (Klasztor św. Agnieszki) – Klasztor klarysek został założony w 1237 r. przez Agnieszkę, siostrę króla Wacława I, kanonizowaną w 1989 r. Jest to jedna z najwcześniejszych budowli gotyckich w Czechach. Obecnie w klasztorze jest ekspozycja średniowiecznego malarstwa czeskiego i europejskiego ze zbiorów Galerii Narodowej. Znajdują się tu wspaniałe dzieła religijne z XIV w., okresu, w którym monarchia czeska należała do krajów o najbogatszej kulturze.

 

Pražský  Hrad i  Hradčany  (Zamek  Praski  i  Hradczany)

 

Historia Pragi rozpoczyna się wraz z budową zamku, założonego w IX w. przez księcia Borzywoja.

 

 

Mimo pożarów i najazdów, na Zamku Praskim zachowały się kościoły, kaplice, sale i wieże ze wszystkich okresów jego historii, począwszy od gotyckiej katedry św. Wita po renesansową architekturę z czasów Rudolfa II, ostatniego z Habsburgów, który obrał zamek za swoją główną rezydencję. W 1918 r. Zamek Praski stał się siedzibą prezydenta Czechosłowacji, a obecnie mieści się tu kancelaria prezydenta Republiki Czeskiej.

 

Zlatá ulička (Złota Uliczka) – Ta mała, wąska uliczka, która zawdzięcza swoją nazwę mieszkającym tu w XVII w. złotnikom, należy do najbardziej malowniczych w Pradze. Po jednej jej stronie ciągnie się szereg niewielkich, kolorowych domków, dobudowanych do zamkowych murów. Na Złotej Uliczce mieszkało wielu słynnych pisarzy, między innymi laureat Nagrody Nobla, Jaroslav Seifert oraz Franz Kafka.

 

Chrám sv. Víta (Katedra św. Wita) – Prace na tą budowlą, najbardziej charakterystycznym punktem orientacyjnym w panoramie miasta, rozpoczęto w 1344 r. z rozkazu Jana Luksemburskiego, ojca Karola IV. Katedrę ukończył ostatecznie zespół architektów i artystów w XIX i XX w. Przechowywane są tu regalia królów czeskich, jest także nagrobek „Dobrego Króla” Wacława. Wnętrze katedry pozwala cofnąć się w czasie o kilka stuleci. Wchodząc przez zachodni portal, można dostrzec wiele znakomitych neogotyckich elementów architektonicznych. Mijając później rząd bocznych kaplic, ujrzymy wiele obiektów kultu religijnego, takich jak święte relikwie oraz dzieła sztuki sakralnej, począwszy od renesansowych obrazów po współczesne rzeźby. Przed opuszczeniem katedry przez wspaniałą XIV-wieczną Złotą Bramę, warto dokładnie obejrzeć wysadzaną drogocennymi kamieniami kaplicę św. Wacława.

 

Kláster sv. Jiří (Klasztor św. Jerzego) – jest to najstarszy klasztor na terenie Czech, założony obok Pałacu Królewskiego przez księcia Bolesława II w 973 r. W XVIII w. został zamieniony na koszary. W latach 1962-1974 odbudowany z przeznaczeniem na jeden z oddziałów Galerii Narodowej, mieści ekspozycję sztuki czeskiego baroku. Znajdują się tu wspaniałe obrazy Karela Skréty, Petra Brandla i Václava Vavřinca Reinera oraz rzeźby Mayása Bernarda Brauna. Wspaniałe zbiory dają fascynujący przegląd malarstwa i rzeźby jednego okresu historii Pragi, który zaznaczył się wyraźnie w architekturze miasta okresu baroku.

 

Belvedér (Belweder), zbudowany przez Ferdynanda I dla ukochanej żony Anny, znany także jako letni pałacyk królewski to jedna z najpiękniejszych budowli w stylu włoskiego renesansu na północ od Alp. Ta letnia rezydencja, ze smukłymi jońskimi kolumnami, zwieńczona jest dachem pokrytym spatynowaną, niebieskozieloną, miedzianą blachą, przypominającym odwrócony kadłub statku. Przed pałacem, pośrodku małego ogrodu stoi Śpiewająca Fontanna. Jej nazwa pochodzi od dźwięku wydawanego przez uderzające o czaszę krople. W Belwederze mieści się galeria sztuki.

 

Sternberský palác (Pałac Sternbergów) – Franz Josef Sternberg założył w 1796 r. Towarzystwo Patriotycznych Przyjaciół Sztuk w Czechach. Należący doń arystokraci podarowali towarzystwu najwspanialsze obiekty ze swoich kolekcji. Od 1949 r. w pięknej barokowej budowli prezentowane są zbiory sztuki europejskiej z Galerii Narodowej, z działem Starych Mistrzów.

 

Loreta – Od czasu powstania w 1629 r., stała się celem licznych pielgrzymek. Centrum zespołu stanowi kopia domu, będącego – jak wierzono – domem Marii Panny.

 

Strahovský kláster (Klasztor na Strahovie) założony w 1140 r. przez zakon norbertanów rywalizował wielkością z siedzibą władców Czech. Słynna biblioteka klasztorna, z salami Teologii i Filozofii, liczy ponad 800 lat i mimo splądrowania przez wiele armii, pozostaje jedną z najwspanialszych w Czechach. Na Strahovie znajduje się obecnie czynny klasztor i muzeum.

 

[ koniec strony ]

Malá Strana

 

 

Malá Strana jest częścią Pragi, w której znajdziemy najmniej śladów nowszej historii. Dzielnica obfituje w bogato zdobione barokowe pałace oraz stare domy z godłami. Roztaczają się stąd wspaniałe widoki na rzekę i leżące za nią Stare Miasto. Centrum Malej Strany był zawsze rynek – Malostranské náměstí, nad którym dominuje bryła kościoła św. Mikołaja.

 

Na wyspie Kampa obraca się nadal koło młyna Wielkiego Przeora, pielgrzymi klękają przed figurką Dzieciątka Jezus w kościele Matki Boskiej Zwycięskiej, a dźwięki muzyki rozbrzmiewające z kościołów i pałaców, przypominają czasy, gdy mieszkał tu Wolfgang Amadeusz Mozart. 

 

Malá Strana zachowała wiele ze swego dawnego charakteru, większość jej wielkich, barokowych pałaców jest obecnie siedzibami ambasad. Kręte, wąskie uliczki i schody stwarzają romantyczny, tajemniczy nastrój. Dużo tu starych fascynujących domów dekorowanych rzeźbami. W niektórych powstały niedawno eleganckie restauracje.

 

Valdstejnský palác (Pałac i ogród Wallensteina) – Pałac ten, będący pierwszą wielką budowlą świecką w Pradze doby baroku, był pomnikiem przesadnych ambicji dowódcy wojsk cesarskich Albrechta von Wallensteina. Wspaniała sala główna wznosi się na wysokość dwóch pięter. Dzisiaj pałac jest siedzibą czeskiego senatu. Można wejść do pałacowych ogrodów, znajduje się tu wielka konstrukcja ze sztucznych stalaktytów, pawilon ze wspaniałymi freskami, duży dekoracyjny staw ze stojącą pośrodku rzeźbą, stara Ujeżdżalnia, w której urządzane są wystawy sztuki.

 

Kostel sv. Mikuláąe (Kościół św. Mikołaja) – Bryła kościoła dominuje nad pałacem Malostrańskim i dzieli go na dwie części. Jest to znane arcydzieło dwóch architektów, ojca i syna – Christopha oraz Kiliana Ignaza Dientzenhoferów. Byli oni największymi twórcami architektury praskiej późnego baroku, żaden z nich nie dożył zakończenia wspólnego dzieła. Rzeźby, freski i malowidła zdobiące kościół zostały wykonane przez czołowych artystów tej epoki. Znajduje się tu między innymi piękne Ukrzyżowanie Karela Skréty z 1646 r. Gruntowna restauracja kościoła w latach 50-tych XX w. zatrzymała zniszczenia powstałe w ciągu 200 lat.

 

Nabrzeże Malej Strany – Po obu stronach Mostu Karola leży zachwycający, na wpół ukryty świat podupadłych pałaców, malowniczych placów, kościołów i ogrodów. Po obejrzeniu straganów z pamiątkami na Moście Karola, warto schronić się na Kampę, aby pospacerować po nieco dzikim parku, podziwiać Stare Miasto widniejące za rzeką oraz podpatrzeć stada łabędzi.

 

Karlův most (Most Karola) – Najbardziej znany zabytek Pragi, dziś pełen straganów z wyrobami rzemieślników i pamiątkami, łączy Stare Miasto z Malą Straną. Obowiązuje tu teraz wyłącznie ruch pieszy, ale dawniej na moście mogły się minąć cztery powozy. Aż do 1741 r. był jedynym mostem na Wełtawie. Ma 516 m długości i 10 m szerokości. Pierwszą rzeźbą na moście był, ustawiony tu w 1683 r., wizerunek św. Jana Nepomucena inspirowany rzeźbami Berniniego na Moście Świętego Anioła w Rzymie.

 

Rozhledna (Wieża Widokowa) – Najbardziej zwracającym uwagę obiektem w Parku Petřín jest imitacja Wieży Eiffla, wzniesiona tu jako jedna z atrakcji Wystawy Jubileuszowej 1891 r. Ośmioboczna wieża ma 60 m wysokości. Jedynym sposobem dostania się na widokową platformę na szczycie jest pokonanie 299 stopni spiralnych schodów. Nagrodą jest wspaniała panorama. W pogodne dni widać stąd najwyższy szczyt w Karkonoszach, górę Śnieżkę, oddaloną o 150 km.

 

 

Nowe  Miasto  (Nové  Město)

Nowe Miasto, założone w 1348 r. przez Karola IV według jednolitego planu, koncentrowało się wokół trzech placów targowych: targu siennego (Senovážné náměstí), targu bydlęcego (Karlovo náměstí) i targu końskiego (Václavské náměstí). Teren ten, dwa razy większy od Starego Miasta, był zamieszkany głównie przez kupców i rzemieślników, takich jak kowale, kołodzieje i piwowarzy. W końcu XIX w. większa część Nowego Miasta została wyburzona i poddana kompletnej przebudowie, dzięki której uzyskała swój dzisiejszy wygląd.

 

Václavské náměstí (Plac Wacława) – W większości domów wokół tego palcu mieszczą się hotele i restauracje, lecz pozostaje on nadal ważnym centrum handlowym. Znajdują się tu znakomite przykłady dekoracji domów, stosowanych przez architektów czeskich z przełomu XIX i XX w.

 

Karlovo náměstí (Plac Karola) – Południowa część Nowego Miasta rozbrzmiewa stukotem tramwajów, ponieważ w tej części Pragi zbiega się wiele tras. Na szczęście park na placu Karola jest przytulnym i spokojnym miejscem odpoczynku. Kilka budowli wokół placu należy do Uniwersytetu, do czego nawiązują ustawione na placu rzeźby, przedstawiające pisarzy i uczonych. Jest tu też kilka barokowych budowli, a bliżej nabrzeża znajduje się XIV-wieczny klasztor Na Slovanech.

 

 

Národní divadlo (Teatr Narodowy) to ważny symbol czeskiego odrodzenia narodowego. Pierwszy gmach teatru wzniesiono według projektu czeskiego architekta Josefa Zítka. Po pożarze w 1881 r. został odbudowany przez Josefa Schulza. Przy wykonaniu jego efektownej dekoracji pracowali wszyscy najlepsi artyści czescy tego okresu. W latach 70-tych i 80-tych XX w. teatr poddano konserwacji i dobudowano Nową Scenę, według projektu Karela Pragera.

 

Obrzeża  i  okolice  Pragi 

Vysehrad (Wyszehrad) to skaliste wzgórze górujące nad Wełtawą, którego nazwa znaczy „zamek na wysokości”. Został umocniony fortyfikacjami w X w., będąc wówczas główną siedzibą książąt z rodu Przemyślidów. Wyszehrad jest miejscem o wielkim znaczeniu historycznym i legendarnym dla Czechów, którzy w latach 70-tych XIX w. założyli tu cmentarz narodowy.

 

Veletržní palác (Pałac Wystawowy) – Nowe Centrum Sztuki Współczesnej Galerii Narodowej otwarto w 1995 r. w przebudowanym dawnym pałacu wystawowym z 1929 r. Jego przestronne, oświetlone wnętrza są doskonałym tłem dla kolekcji, która składa się z dzieł od sztuki francuskiej XIX w., przez doskonałe przykłady obrazów impresjonistów i postimpresjonistów po prace Muncha, Klimta i Miró, a także wspaniałą kolekcję czeskiej sztuki nowoczesnej.

 

Trojský zámek (Pałac Troja) – Pałac, położony u podnóża wzgórz nad Wełtawą, wzorowany jest na klasycznej willi włoskiej, podczas gdy ogród ma regularny układ francuski. Pałac mieści obecnie kolekcję sztuki XIX w. i ubiorów.

 

Źródło: Praga - Przewodniki Wiedzy i Życia