TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

WYSPY  OWCZE

Wyspy Owcze należą do najbardziej obfitujących w różne gatunki ptaków wysp na świecie. Leżą na północnym Atlantyku między Szetlandami a Islandią. Najbardziej znanym gatunkiem ptaków żyjącym na klifach Wysp Owczych, są płochliwe i przesympatyczne maskonury.

Nikt dokładnie nie wie, jak liczna jest tamtejsza ptasia populacja, ale należy zakładać, że może być mowa o milionach. Wiele ptaków spędza tu tylko ciepłe miesiące. Pożywiają się tym, co dostarcza morze, a na zimę odlatują do krajów o cieplejszym klimacie. Dla ptaków morskich – przeważających wśród tutejszych gatunków – archipelag składający się ze skalistych wysepek o wysokich, niedostępnych klifach, musi być czymś w rodzaju ptasiego raju.

Z 50 000 mieszkańców żyjących na 18 wyspach jedna trzecia mieszka w Tórshavn, stolicy położonej na Streymoy, największej wyspie, gdzie dookoła ruchliwego, małego portu o tej samej nazwie, stoją pomalowane na żywe kolory domki, a przy nabrzeżu niewielkie łodzie kołyszą się obok większych jednostek, należących do ogromnej floty rybackiej. Wielu mieszkańców Wysp Owczych, którzy są potomkami wikingów, zajmuje się połowem i przetwórstwem ryb. Ważnymi działami gospodarki są również przemysł, transport i handel.

Na krajobraz wysp składają się masywne góry, strome wąwozy, nagie wzgórza porośnięte jedynie karłowatą trawą oraz wysokie skały groźnie majaczące nad falami rozbijającymi się o brzeg kilkaset metrów niżej.

GRENLANDIA

Największa wyspa świata, którą historia uczyniła autonomiczną częścią Królestwa Danii, zupełnie nie przypomina swojej zielonej, łagodnej, dalekiej i (stosunkowo) małej krainy-matki. Ze względu na nieskażone piękno dziewiczej przyrody Grenlandia stanowi jedyne w swoim rodzaju przeżycie dla podróżnika – spotęgowane jeszcze bardziej świadomością, że jest się prawie „na końcu świata”.

Długość Grenlandii równa się odległości między Danią a Saharą; jej szerokość połączyłaby Kopenhagę z Moskwą. Przeszło 70% tej ogromnej powierzchni pokrywa czapa lodowa grubości do 3,5 km  – tylko poszarpane skały nabrzeżnych fiordów pozostają odsłonięte.

W rozrzuconych na dużych odległościach osadach rybackich i myśliwskich żyje w sumie 56 000 ludzi. Większość populacji stanowią Inuici o ciemnej karnacji i czarnych włosach. Żyją oni zgodnie z pradawnymi obyczajami, a ich język nie przypomina żadnych innych, z wyjątkiem kilku podobieństw z językiem ich pobratymców z arktycznej części Ameryki Północnej i Syberii. W inuickim języku ich ojczyzna nazywa się Kalaallit Nunaat – Ziemia Człowieka.

Lato jest porą roku sprzyjającą pieszym wędrówkom, zwłaszcza na południu, będącym jedynym regionem uzasadniającym nazwę Grenlandia, co znaczy Zielona Kraina. Choć lodowcowa pokrywa nigdy nie odsuwa się daleko, w lecie pozbawione drzew wzgórza i doliny pokrywają się soczystą zielenią, nakrapianą kolorowymi plamami dziko rosnących kwiatów. Pasterze starają się jak najlepiej wykorzystać ten okres dla swoich zwierząt. Miliony morskich ptaków podnoszą ciągły krzyk i rwetes na nadmorskich skałach, foki nurkują w wodzie i wygrzewają się na brzegu. Przyrodnicy z całego świata przyjeżdżają obserwować woły piżmowe i arktyczne zające. Tylko niedźwiedzie polarne rzadko zapuszczają się na południe od lodowych połaci.

Dalej na północ w okolicach zatoki Disko na zachodnim wybrzeżu z lodowej czapy spływa potężna masa lodowca. Każdego lata tysiące milionów ton lodu odrywają się od Illulissat Icefjord (najszybciej wędrującego lodowca na półkuli północnej), skąd dryfują w stronę wschodnich wybrzeży Ameryki. Osada Illulissat, gdzie znajduje się kilka małych hotelików w stylu skandynawskim, to doskonałe miejsce do obserwowania gór lodowych podczas spaceru wzdłuż nadmorskich skał lub rejsu rybackimi łodziami, pływającymi kanałami pomiędzy masami lodu.

Źródło: Dania - Przewodniki Thomasa Cooka - Wiedza i Życie

Źródło fotografii: www.visitdenmark.com