TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Toskania, słynąca ze swej sztuki, historii i pięknych krajobrazów, jest regionem, gdzie przeszłość harmonijnie łączy się z teraźniejszością. Miasta usadowione na stokach wzgórz strzegą okolicy; wiele z nich otoczonych jest smukłymi cyprysami i murami wzniesionymi jeszcze przez Etrusków. Eleganckie pałace dowodzą potęgi i bogactwa, a średniowieczne ratusze świadczą o starych tradycjach demokratycznych.

W tym rolniczym kraju między winnicami i gajami oliwnymi rozrzucone są wioski i farmy, miasta oraz zamki i  warownie, które są pamiątkami wojen rozdzierających w średniowieczu Toskanię.

Obszar wokół Livorno i Pizy jest obecnie głównym ośrodkiem gospodarczym regionu. W samym centrum środkowej Toskanii leży Siena, przez wiele lat pozostająca w zależności lennej od Florencji. Północno-wschodnia Toskania - kraina gór i lasów - była zawsze dobrym schronieniem pustelników i świętych. Wschód to ojczyzna Piera della Francesca, malarza wczesnego renesansu, którego pogodne, ponadczasowe obrazy cechuje wszechstronna doskonałość.

W toskańskich miastach: Florencji, Sienie i Pizie oraz kilku mniejszych, takich jak Lukka, Cortona i Arezzo, znajdują się niektóre z artystycznych skarbów Italii. Średniowieczne miasteczka, jak San Gimignano ze znanymi wieżami czy Pienza - prawdziwy klejnot renesansu, leżą wśród wspaniałego krajobrazu wiejskiego, który rozsławił region. Całość obrazu Toskanii dopełniają malownicze Alpy Apuańskie i łagodne wzgórza Chianti.

FLORENCJA

Florencja jest wielkim zespołem zabytków, pomnikiem renesansu i pamiątką epoki, w której nastąpiło artystyczne i kulturalne odrodzenie. Do pomnożenia duchowego dziedzictwa XV w. przyczynili się pisarze: Dante, Petrarka, Machiavelli, natomiast artyści – Boticelli, Michał Anioł, Donatello oraz wielu innych – sprawili, że miasto stało się jedną ze światowych stolic sztuki.

Historyczna Florencja zajmuje dość niewielką i zwartą przestrzeń, dzięki czemu większość zabytków można zwiedzić, poruszając się pieszo. Wielu turystów zmierza najpierw do katedry, usytuowanej w geograficznym i historycznym centrum miasta. Warto też odwiedzić kampanila, baptysterium i Museo dell’Opera del Duomo.

Na południe od katedry leży Piazza della Signoria, przez długi czas polityczne centrum miasta, przy którym znajdują się Palazzo Vecchio, florencki ratusz, oraz Uffizi - jedna z najważniejszych galerii sztuki we Włoszech. W części wschodniej wznosi się kościół Santa Croce kryjący w swym wnętrzu freski Giotta oraz nagrobki niektórych spośród najwybitniejszych obywateli miasta. W części zachodniej stoi inny wielki kościół , Santa Maria Novella, również ozdobiony freskami. Po drugiej stronie Ponte Vecchio i Arno – rzeki dzielącej miasto na dwie części – leży dzielnica Oltrarno, gdzie dominującymi budowlami są Santo Spirito i ogromny pałac Pitti z galeriami zawierającymi m.in. dzieła Rafaela, Tycjana i innych wielkich artystów.

San Marco – Kiedyś były to przedmieścia Florencji, gdzie znajdowały się stajnie i koszary. Tu mieściła się menażeria Medyceuszy, w której trzymano lwy, słonie i żyrafy. Dzisiaj to dzielnica studencka, gdzie na ulicach często widzi się grupki młodzieży spieszącej na wykłady w Accademia di Belle Arti - najstarszej, bo założonej w 1563 r., europejskiej uczelni artystycznej.

Santa Maria del Flore – Katedra (Duomo) stojąca w środku miasta, zwieńczona kopułą pokrytą jasnoczerwonymi dachówkami, stała się symbolem Florencji. Powodowani ambicją przodowania we wszystkim, florentyńczycy wznieśli budowlę, która nawet obecnie jest najwyższa w mieście, a pod względem wielkości czwarta w Europie. Baptysterium ze wspaniałymi drzwiami z brązu sięga początków IV w. i jest jedną z najstarszych budowli miasta. Kampanila, zaprojektowana przez Giotta w 1334 r., została ukończona po śmierci swego twórcy w 1359 r.

Wizyta w Uffizi to okazja do zobaczenia nie tylko największych dzieł włoskiego renesansu, ale także arcydzieł powstałych w krajach tak odległych od Włoch, jak Niderlandy, Hiszpania i Niemcy. Dzieła te Medyceusze gromadzili przez stulecia, a w 1581 r. zostały umieszczone w Uffizi. Anna Maria Lodovica, ostatnia z rodu Medicich, zapisała Florencji wszystkie skarby sztuki .

Piazza della Signoria i Palazzo Vecchio od XIV w. stanowiły centrum politycznego i społecznego życia Florencji. Wielki dzwon zwoływał tu niegdyś obywateli miasta na parlamento (zgromadzenie publiczne). Obecnie plac jest popularnym wśród mieszkańców i przybyszów miejscem spacerów. Rzeźby upamiętniają ważne wydarzenia z dziejów miasta. Ale najważniejszemu zdarzeniu poświęcona jest zwykła płyta wprawiona w bruk nieopodal logii: to tutaj fanatyczny przywódca tłumów Girolamo Savonarola został spalony na stosie.

Piazza della Repubblica – Plan dzisiejszej Florencji częściowo pokrywa się z antyczną siatką ulic rzymskiego miasta. Najlepiej widać to w okolicach dawnego forum - dzisiejszego placu Republiki, otoczonego wąskimi uliczkami. Na tym centralnym placu mieściło się głównie targowisko, dopóki w latach sześćdziesiątych XIX w. nie wyburzono całego kwartału pod budowę nowego placu i łuku tryumfalnego, który obecnie góruje nad okolicznymi domami.

San Lorenzo był kościołem parafialnym Medyceuszy. W 1419 r. Brunelleschi przebudował świątynię w klasycznym renesansowym stylu. Niemal sto lat później Michał Anioł rozpoczął pracę nad grobowcami Medicich. Zaprojektował też bibliotekę mieszczącą ogromne zbiory rękopisów zgromadzonych przez Medicich.

Kościół Santa Maria Novella wybudowali w latach 1279-1357 dominikanie. Dolna,  romańska część fasady została wtopiona w nową, zaprojektowaną zgodnie z klasycznym kanonem proporcji przez jednego z pierwszych architektów renesansu, Leona Battistę i wzniesioną w XV w. W gotyckim wnętrzu znajdują się wspaniałe freski, a wśród nich monumentalna "Trójca Święta" Masaccia.

Kościół Santa Maria del Carmine słynie z cyklu fresków w kaplicy Brancaccich. Przedstawiają one żywot świętego Piotra. Dekorację kaplicy rozpoczął w 1425 r. Masolino, a prace kontynuował jego uczeń - Masaccio. Nowatorskie zastosowanie przez Masaccia perspektywy, dramatyzm narracji i realistyczny tragizm postaci stawiają artystę w rzędzie najwybitniejszych twórców renesansu.

Obszar Oltrarno zabudowany jest w większości niewielkimi domami. Sporo tu antykwariatów i sklepików z żywnością. Via Maggio, ruchliwa arteria, jest pod tym względem odmienna, ale wystarczy skręcić w którąś z bocznych ulic, by znaleźć spokój wśród starych zaułków Florencji, z dala od gwaru i ścisku. Tutejsze restauracje serwują proste i niezbyt drogie dania. W licznych pracowniach  i warsztatach odnawia się antyki. Warto zobaczyć kościół Santo Spirito oraz Palazzo Pitti - jeden z największych pałaców we Florencji, w którym mieszczą się muzea, a ich zbiory pod względem wielkości i bogactwa ustępują tylko kolekcji Uffizi.