Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Włochy - dziedzictwo minionych wieków, Rzym  - flaga

Rzym

Wszystkie przewodniki
Pozycja submenu
Rzym

Najwcześniejszymi śladami osadnictwa w Lacjum są pozostałości cywilizacji Etrusków na terenach północnych. Potem nastały czasy Rzymu i jego wielkiego państwa, a gdy cesarstwo zaczęło się rozpadać, Rzym wraz z całym regionem stał się centrum chrześcijańskiego świata. Ściągali tu artyści i architekci zatrudniani przez kolejnych papieży i wielkie rody, zwłaszcza w okresie renesansu i baroku. Powstało wówczas wiele wspaniałych dzieł architektury. Materialne dziedzictwo powstałe w ciągu wieków napotyka się na każdym kroku w Wiecznym Mieście i jego okolicach.

 

STAROŻYTNE  CENTRUM

Kapitol, jedno z siedmiu wzgórz starożytnego Rzymu, stanowił symboliczne centrum rzymskiego świata. Na jego południowym wierzchołku znajdowała się najważniejsza świątynia miasta, poświęcona trójcy patronów Rzymu: Jowiszowi Najlepszemu i Najwyższemu (Iuppiter Optimus Maximus), bogini mądrości i wojny - Minerwie oraz Junonie. Poniżej Kapitolu rozciąga się Forum - niegdyś ośrodek życia handlowego, społecznego i politycznego, fora cesarskie, budowane w miarę zwiększania się liczby ludności miasta oraz Koloseum - centrum rozrywki. Ponad Forum wznosi się Palatyn - wzgórze, na którym w 753 roku p.n.e. Romulus założył Rzym i gdzie przez 400 lat mieszkali cesarze.

 

Kapitol, dla starożytnych Rzymian symbol ich państwa, w XVI w. został zabudowany według projektu Michała Anioła. Powstał wówczas dzisiejszy trapezoidalny plac – Piazza del Campidoglio – z wiodącym nań ciągiem szerokich schodów, zwanych Cordonata. Wokół placu stoją Palazzo Nuovo oraz Palazzo dei Conservatori, mieszczące Muzea Kapitolińskie z cennymi zbiorami rzeźby i malarstwa. Warto też przejść się na tyły muzeów i z wysokości Skały Tarpejskiej popatrzeć na Forum Romanum.

 

Forum Romanum – W początkach republiki Forum było chaotycznie zabudowaną przestrzenią, na której znajdowały się obok siebie kramy z żywnością, lupanary, świątynie i budynek senatu. W II w. p.n.e. postanowiono, że centrum Rzymu winno mieć wygląd bardziej dostojny i na miejscu kramów wyrosły budynki z kantorami kupców i sądami. Forum było reprezentacyjnym placem miasta w czasach cesarstwa, a kolejni cesarze odbudowywali stare budowle oraz stawiali nowe świątynie i pomniki. Aby zorientować się w położeniu różnych obiektów na Forum Romanum, warto przed podjęciem wędrówki wśród ruin świątyń, łuków i bazylik popatrzeć na nie z wysokości Wzgórza Kapitolińskiego. Można stamtąd ustalić położenie najważniejszych budowli i przebieg Via Sacra (Świętej Drogi), po której posuwały się religijne procesje i tryumfalne orszaki zdążające na Kapitol, aby złożyć ofiarę dziękczynną w świątyni Jupitera.

 

Koloseum – Największy amfiteatr Rzymu zaczęto wznosić w 72 r. na polecenie cesarza Wespazjana; budowę ukończono w 79 r. Kolejni cesarze oraz bogaci obywatele dla zdobycia popularności urządzali tu walki gladiatorów i dzikich zwierząt. Były to masowe rzezie: w 80 r., w czasie inauguracyjnych igrzysk trwających 100 dni, zabito około 5000 dzikich zwierząt. Koloseum mogło pomieścić niemal 50 000 widzów, zajmujących miejsca stosownie do pozycji społecznej.

 

WOKÓŁ  PIAZZA  NAVONA

 

Obszar wokół Piazza Navona jest zamieszkany co najmniej od dwóch tysięcy lat. Piazza Navona założono na miejscu dawnego stadionu, Panteon został wzniesiony w 27 r. n.e., a dawny teatr Marcellusa w Ghetto z czasem przekształcono w dom mieszkalny. Najlepszy okres dla tej części miasta przypadł na wiek XV, kiedy to dwór papieski powrócił z Awinionu do Rzymu. W ten sposób okolice Piazza Navona wkroczyły w czasy renesansu i baroku, kiedy to mieszkający tu książęta, kardynałowie i papieże zlecili budowę i ozdabianie pałaców, kościołów i fontann.

 

Żaden z placów Rzymu nie dorównuje Piazza Navona pod względem scenograficznej wręcz aranżacji otoczenia. Eleganckie kawiarnie są ośrodkami życia towarzyskiego. Bez względu na porę zawsze coś się dzieje na deptaku wokół trzech barokowych fontann. Barok jest też reprezentowany w pobliżu placu. Aby zobaczyć starszy Rzym, trzeba przejść się Via del Governo Vecchio, wzdłuż której stoją renesansowe budowle, poszperać w fascynujących antykwariatach i zjeść obiad w którejś z licznych trattorii. 

 

Panteon –Plątanina wąskich uliczek wokół Panteonu kryje niezliczone restauracyjki i kawiarnie, a także kilka najpiękniejszych zabytków Rzymu. Jest to też polityczne i finansowe centrum miasta, z siedzibą parlamentu, urzędów państwowych i giełdy. Sam Panteon, o ogromnym wnętrzu nakrytym kopułą, od dawna jest symbolem miasta. Ta rzymska „świątynia wszystkich bogów”, jest najbardziej niezwykłą i najlepiej zachowaną ze starożytnych budowli Rzymu. Rotunda z półkolistą kopułą ma średnicę równą swej wysokości, dzięki czemu całość odznacza się wyjątkowo harmonijnymi proporcjami. Oculus, czyli otwór w jej szczycie, jest jedynym źródłem światła. Panteon wypełniają grobowce, od skromnego epitafium Rafaela po potężne marmurowe i porfirowe sarkofagi spoczywających tu królów zjednoczonych Włoch.   

 

PÓŁNOCNO-WSCHODNI  RZYM

Obszar północno-wschodniego Rzymu rozciąga się od dzielnicy eleganckich ulic i sklepów wokół Piazza di Spagna po wzgórze Eskwilin, niegdyś dzielnicę mieszczańską, obecnie zaniedbaną, z licznymi kościołami wczesnochrześcijańskimi. Rozwój Piazza di Spagna, Piazza del Popolo i ich okolic przypadł na wiek XVI, kiedy do Rzymu przybywało tak wielu pielgrzymów, że wybudowano drogę, aby mogli szybko dostać się do Watykanu. W tym samym czasie na Kwirynie wzniesiono pałac papieski. W 1870 r., gdy Rzym stał się stolicą, wokół Via Veneto powstała dzielnica rezydencji, a na Eskwilinie wyrosły apartamenty wysokich dostojników państwowych.

 

 


[ koniec strony ]

Piazza di Spagna – Plątanina uliczek wokół Piazza di Spagna to jedna z najbardziej ekskluzywnych dzielnic Rzymu, gdzie eleganckie sklepy przy Via Condoti przyciągają tłumy turystów i rzymian. Sam plac i okoliczne kawiarnie są od dawna salonem miasta. W XVIII w. było tu wiele hoteli, w których zatrzymywali się młodzieńcy odbywający Grand Tour, a także artyści, pisarze i kompozytorzy, którzy bardziej serio traktowali dziedzictwo kulturalne miasta. Piazza di Spagna, zatłoczony latem w dzień i przez większą część nocy, jest najsłynniejszym rzymskim placem, którego nazwa pochodzi od Palazzo de Spagna, zbudowanego w XVII w. jako rezydencja ambasadora Hiszpanii przy Stolicy Apostolskiej. Schody wybudowano w latach dwudziestych XVIII w., aby połączyć plac z francuskim kościołem Trinità dei Monti

 

Fontana di Trevi – Teatralny projekt największej i najsłynniejszej fontanny Rzymu został wykonany w 1762 r. przez Nicola Salvi. Jej centralną postacią jest Neptun stojący między dwoma trytonami, z których jeden usiłuje okiełznać konia morskiego, a drugi powozi zaprzęgiem spokojnych stworzeń. Rzeźby te symbolizują nastroje morza.

 

WATYKAN  I  TRASTEVERE

Watykan, stolica Kościoła katolickiego, jest najmniejszym państwem świata – zajmuje 43 hektary. Otoczony jest wysokimi murami strzeżonymi przez gwardię papieską. Rezydencja papieska powstała w miejscu, gdzie apostoł Piotr około 64 roku n.e. poniósł męczeńską śmierć i gdzie został pochowany . W papieskich pałacach tuż obok wielkiej Bazyliki św. Piotra, mieszczą się Kaplica Sykstyńska i Muzea Watykańskie. Sąsiednie Zatybrze (Trastevere) ma całkowicie odmienną atmosferę – jest to stara malownicza dzielnica, której mieszkańcy uważają się za jedynych „prawdziwych” rzymian. Niestety, robotniczy charakter dzielnicy wydaje się zagrożony ekspansją nowoczesnych restauracji i sklepów.

 

Watykan od lutego 1929 r. jest niepodległym państwem, na którego czele stoi papież. Mieszka tu około pięciuset osób. Poza kwaterami dla personelu i urzędników kościelnych państwo ma własną pocztę, banki, monetę, system prawny, rozgłośnię radiową, sklepy i gazetę codzienną, „I’Osservatore Romano”.

 

Bazylika św. Piotra – Najświętsza ze świątyń katolickiego świata, bogata, lśniąca marmurami Bazylika jest celem pielgrzymek i wycieczek z całego świata. Przechowywane są w niej setki cennych dzieł sztuki. Wśród nich znajdują się takie, które pochodzą z pierwotnej bazyliki, zbudowanej w IV w. przez Konstantyna oraz inne, powstałe w okresie renesansu i baroku. Umieszczony pod potężną kopułą Michała Anioła baldachim wsparty na wysokich, spiralnych kolumnach jest dziełem Berniniego, podobnie jak znajdujący się w apsydzie nad ołtarzem tron św. Piotra podtrzymywany przez cztery figury świętych. Tron zawiera fragmenty uważane za szczątki krzesła, z którego św. Piotr wygłosił swoje pierwsze kazanie. 

 

Muzea Watykańskie, w których skład wchodzą Kaplica Sykstyńska, Stanze Rafaela i jedna z najcenniejszych na świecie kolekcji dzieł sztuki, mieszczą się w renesansowych pałacach papieży – Sykstusa IV, Innocentego VIII i Juliusza II. Większych zmian dokonano w tych budynkach w XVIII wieku, gdy bezcenne skarby, zgromadzone tu w ciągu stuleci, zostały udostępnione publiczności.

 

Największymi skarbami Watykanu są wspaniałe pomniki kultury starożytnej Grecji i Rzymu, a także równie znakomite starożytności egipskie oraz etruskie, pochodzące z wykopalisk prowadzonych w XIX w. Dzieła niektórych spośród największych artystów Włoch – Rafaela, Michała Anioła i Leonarda da Vinci – znajdują się w Pinakotece, czyli w galerii malarstwa, a także w różnych częściach dawnych pałaców papieskich, gdzie mistrzowie ci na zlecenie papieży ozdabiali sale i galerie apartamentów.

 

Na polecenie papieża Juliusza II Michał Anioł pokrył sklepienie kaplicy freskami. Pracował nad nimi w latach 1508-1512, używając specjalnego rusztowania. Centralną część sklepienia ze scenami Stworzenia świata i Upadku człowieka otaczają postacie starotestamentowych proroków oraz Sybilli, które jakoby przepowiedziały narodziny Chrystusa. W latach 1536-1541 Michał Anioł namalował na ścianie ołtarzowej Kaplicy Sąd Ostateczny.

 

Papież Juliusz II, będąc pod wrażeniem twórczości Rafaela, polecił mu ozdobić cztery sale (stanze) swoich prywatnych apartamentów. Realizacja całości zajęła szesnaście lat. Dekorację stanz ukończyli po śmierci artysty jego uczniowie.

 

AWENTYN  I  LATERAN

Jest to jedna z najbardziej zielonych części miasta, obejmująca wzgórza Caelius i Awentyn, jak również gęsto zabudowany obszar wokół bazyliki San Giovanni in Laterano. Wzgórze Caelius, gdzie obecnie stoi wiele kościołów, w czasach starożytnych było modną dzielnica Rzymu. Resztki dawnej świetności są do dziś widoczne w ruinach Term Karakalli. Za łaźniami wznosi się Awentyn - cichy, pełen zieleni obszar, gdzie znajduje się wspaniała bazylika Santa Sabina i skąd roztacza się widok na Zatybrze i na Bazylikę św. Piotra. W dolinie u stóp Awentynu, wokół Circus Maximus samochody i vespy jeżdżą dokładnie po torze wyścigowym starożytnych kwadryg. Na południe leży Testaccio - pełna życia dzielnica robotnicza.

 

Miejsce najstarszego portu Rzymu i gwarnego targu, gdzie handlowano bydłem, rozciąga się od zatłoczonych ulic biegnących wzdłuż Tybru po południową ostrogę Wzgórza Kapitolińskiego - miejsca egzekucji od czasów starożytnych po średniowiecze. Najbardziej znanym obiektem są Usta prawdyBocca della Verità – umieszczone w portyku Santa Maria in Cosmedin, o których mówi się, że zamkną się na dłoni kłamcy. Ale w dzielnicy jest znacznie więcej miejsc wartych obejrzenia, zwłaszcza dwie świątynie z okresu republiki.

 

Poza zwartą zabudową zabytkowego centrum miasta znajduje się wiele miejsc, które także warto zobaczyć. Do najciekawszych należą Villa Giulia, mieszcząca wspaniałe muzeum etruskie oraz Museo Borghese w Villi Borghese, gdzie eksponowane są m.in. rzeźby Berniniego. Wśród innych zabytków poza centrum Rzymu warto obejrzeć niektóre kościoły, katakumby oraz EUR – dzielnicę z lat trzydziestych, zabudowaną pretensjonalnymi gmachami z epoki Mussoliniego.

 

Źródło: Włochy - Przewodniki Wiedzy i Życia