Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Wyspy Greckie, Przewodnik po Cyklady - flaga

Przewodnik po Cyklady

Wszystkie przewodniki
Pozycja submenu
Przewodnik po Cyklady

Nazwa archipelagu pochodzi od słowa „kyklos”, czyli krąg, ponieważ otacza on kołem świętą wyspę Delos. Jest najczęściej odwiedzaną przez turystów grupą wysp greckich. Olśniewająco białe domy, kręte brukowane uliczki, kościoły z błękitnymi kopułami, wiatraki na wzgórzach oraz zachwycające plaże – to idealne wyobrażenie greckiej wyspy.

 

Archipelag liczy 56 wysp, z których 24 są zamieszkane, inne maleńkie – pozostają dziewicze, jeszcze inne to popularne letniska. Są  doskonałym miejscem na wakacje dla miłośników słońca i morza oraz nocnych rozrywek, których nie brak na MikonosIosSiros - administracyjna i handlowa stolica regionu - jest jedną z niewielu wysp archipelagu, która nie musi opierać egzystencji  tylko na turystyce. Życie na Cykladach koncentruje się głównie w miasteczkach, z reguły składających się z portu, górnego miasta, zwanego Chora i kastro.

 

Cyklady to w większości wyspy skaliste, z wyjątkiem Andros, Kea i Naksos, porośniętych lasami i bujną zielenią wypełniającą doliny. Wyspy przyciągają artystów, miłośników wędrówek i tych, którzy szukają spokojnej atmosfery.

 

Cyklady znane są przede wszystkim z plaż oraz białych miasteczek na szczytach klifów, skąd roztaczają się zachwycające widoki. Najsłynniejszym z nich jest Fira na Santorynie. Mikonos i Ios znane są ze swych plaż, ale równie piękne piaszczyste wybrzeża mają Milos i Amorgos. Te spalone słońcem wyspy, zatłoczone w lipcu i sierpniu, wyglądają naprawdę wspaniale wiosną, gdy rozkwita tam tysiące kwiatów. Atmosfera wysp jest różnorodna: niektóre, jak Sikinos, są spokojne i tradycyjne, inne, jak Ios, oferują typowo turystyczne atrakcje i nocne rozrywki. Na Cykladach nie brak też zabytków przeszłości. Do najwspanialszych zaliczane są ruiny starożytnego Delos.  

 

ANDROS

Jest to najdalej na północ wysunięta wyspa Cyklad, soczyście zielona na południu, spalona słońcem i jałowa na północy. Jej pola są pooddzielane murkami układanymi z kamieni. Andros od dawna jest letniskiem popularnym wśród zamożnych rodzin ateńskich.

 

Stolica wyspy - miasto Andros, inaczej Chora - położona jest na wschodnim wybrzeżu, 20 km od Gawrio, największego portu wyspy. W tym eleganckim mieście o wspaniałych klasycystycznych domach mieszkają niektórzy z najbogatszych greckich armatorów. Główną ulicę, przeznaczoną tylko dla pieszych, wyłożono marmurowymi płytami. W stojących przy niej starych domach mieszczą się dziś instytucje publiczne, a także kafeneia i małe sklepy.

 

Zamożna i schludna Andros, z licznymi białymi gołębnikami, których budowę zainicjowali Wenecjanie, zachowała swój dawny urok, będąc jednocześnie wielkim międzynarodowym letniskiem. Na wyspie są czyste, piaszczyste plaże, ośrodki sportów wodnych, góry i sieć wędrownych szlaków. Ci, którzy nie lubią pieszych wycieczek, powinni wypożyczyć samochód lub motorower, gdyż komunikacja autobusowa jest słabo rozwinięta.

 

TINOS

Tinos, wyspa skalista i zarazem zielona, została zasiedlona przez Jonów w czasach archaicznych. Na Tinos jest ponad 800 kaplic, w latach sześćdziesiątych junta wojskowa ogłosiła ją wyspą świętą. Wielu greckich pielgrzymów odwiedza kościół Panagia Ewangelistria w mieście Tinos. Charakterystycznym elementem pejzażu wyspy są liczne gołębniki, które spotyka się na całej wyspie.

 

Miasto Tinos to typowa wyspiarska stolica z wąskimi ulicami, bielonymi domami i gwarną dzielnicą portową z restauracjami i hotelami. W Kościele  Zwiastowania, Panagaria Ewangelistria, przechowywana jest cudowna ikona, znana w Grecji jako „Wielka Radość”, która okazała się mieć właściwości uzdrawiające. W kościele zgromadzona jest ogromna liczba wotów, są tam m.in. drzewka pomarańczowe ze złota i srebra złożone przez pielgrzymów, których modlitwy zostały wysłuchane.

 

MIKONOS

Wprawdzie Mikonos jest wyspą nagą i spalona słońcem, ale dzięki piaszczystym plażom i licznym rozrywkom jest jedną z najpopularniejszych z całego archipelagu Cyklady. Mikonos zdobywa opinię najbardziej „rozrywkowej” z greckich wysp.

 

Miasto Mikonos, z olśniewająco białymi domami, jest typowym przykładem cykladzkiego miasta. Uliczki, wąskie i kręte dla ochrony przed wiatrem i piratami, tworzą labirynt, w którym często gubią się dziś turyści. Ruchliwy port jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w Grecji. Z nabrzeża odpływają taksówki wodne na Delos.

 

DELOS

Mała, niezamieszkana wyspa Delos jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych w Grecji. Jest to wielki skansen archeologiczny, z mozaikami i marmurowymi ruinami.

 

 


[ koniec strony ]

SIROS

Skalista Siros, lub Syra, jest handlowym, administracyjnym i kulturalnym centrum Cyklad. Turystyka nie jest podstawą gospodarki Siros, ale co roku przybywa tu coraz więcej turystów, zwabionych uroczą atmosferą tej wyspy.

 

Eleganckie Ermupoli, nazwane imieniem Hermesa, boga handlu, jest największym miastem Cyklad. W XIX w. był to ważny port Grecji i główny port węglowy z wielką naturalną przystanią i rozwijającą się stocznią. Miasto otacza zatokę portową niczym amfiteatr. Górują nad nim bliźniacze wzgórza. Na jednym znajduje się katolicka dzielnica Ano Siros, a na drugim - prawosławna Wrondado.

 

Na Siros jest wiele ładnych zatoczek, a także popularne miejscowości letniskowe, jak Galissas i Kini. W krajobrazie spotyka się tarasowe pola i palmy. Na północnym regionie Apano Meria znajdują się tradycyjne gospodarstwa, z budynkami mieszczącymi pospołu rodzinę i inwentarz. Kontrastują one z włoskimi w stylu rezydencjami i pensjonatami na południu. Drogi na Siros są dobre, łatwo więc poruszać się samochodem. Autobusy kursują regularnie między portem a Ano Siros, głównymi letniskami i dalej położonymi miejscowościami.              

 

PAROS

Urodzajna, pachnąca tymiankiem Paros jest trzecią co do wielkości wyspą Cyklad. Już w starożytności słynęła z białego, drobnoziarnistego marmuru, którego eksploatacja przynosiła zyski od początków epoki cykladzkiej po czasy rzymskie.

 

Paros jest węzłem żeglugi promowej na Cykladach i w sezonie zapełnia się turystami. Smagana wiatrami w lipcu i sierpniu jest wówczas rajem dla amatorów windsurfingu. Jest tu kilka kurortów, ale górskie wioski położone wśród winnic i gajów oliwnych zachowały dawny urok.

 

NAKSOS

Największa z wysp archipelagu Cyklady zamieszkana już około 3000 r. p.n.e., była głównym ośrodkiem cywilizacji cykladzkiej, jednym z pierwszych, gdzie zaczęto wykorzystywać marmur. W 1207 r. wyspę zajęli Wenecjanie, którzy wybudowali liczne pyrgoi – obronne wieże, do dziś licznie zachowane na całej wyspie. Krajobraz urozmaicają sady cytrusowe i gaje oliwne.

 

Nad portem w Naksos, czyli Chorą, góruje potężna marmurowa brama Portara, do której prowadzi grobla. Brama była wejściem do nigdy nie ukończonej świątyni Apollina. Miasto składa się z czterech rejonów. Port wypełnia gwar pracujących rybaków i turystów. Na południe leży Nea Chora – dzielnica betonowych hoteli, bloków mieszkalnych i restauracji. Ponad portem rozciąga się Stare Miasto, które tworzą weneckie kastro oraz średniowieczny Burg, zamieszkany przez Greków.

 

W głębi Naksos leżą malownicze bujne ogrody, winnice, sady oraz wioski, sąsiadujące z dzikimi urwiskami. Rozrzucone wśród nich weneckie strażnice oraz liczne inne zabytki dopełniają krajobrazu. Wprawdzie z miasta Naksos organizowane są wycieczki, a miasteczka mają dobre połączenia autobusowe, aby dokładnie zwiedzić wyspę, najlepiej wynająć samochód. Natomiast region Tragaia to raj dla piechurów.

 

MILOS

Wulkaniczna Milos ma najgroźniejszy wygląd z całego archipelagu Cyklady. Występują tu skały o dziwnych formach i gorące źródła. Na barwnych skalistych urwiskach rozłożyły się białe wioski. Za czasów minojskich i mykeńskich wyspa bogaciła się na handlu obsydianem. Przemysł wydobywczy jest nadal podstawą gospodarki Milos, rozwija się też turystyka.

 

Na szczycie urwiska, 4 km od portu Adamantas, położona jest Plaka, z ładnymi kościołami i białymi klockowatymi domami. Ciągną się one aż do przedmieścia Trypiti, nad którym górują wiatraki. Warto odwiedzić Muzeum Archeologiczne, którego hol zdobi gipsowa kopia, odkrytej na wyspie, słynnej rzeźby zwanej Wenus z Milo (rzeźba znajduje się obecnie w paryskim Luwrze).

 

SANTORYN

Skolonizowana przez minojczyków w 3000 r. p.n.e. ta wulkaniczna wyspa eksplodowała w 1450 r. p.n.e. Śladem erupcji wulkanu jest charakterystyczny, półksiężycowy kształt tego, co z niej zostało. Wielu uważa, że to tu właśnie była mityczna Atlantyda. Dzisiaj Santoryn zadziwia kontrastem bieli domów przylepionych do wulkanicznych zboczy i czerni piasku pokrywającego plaże.

 

Fira, inaczej Thira, leży u brzegu wypełnionej morzem kaldery. Odbudowana po trzęsieniu ziemi w 1956 r. Fira, położona jest tarasowo na zboczu wulkanicznego urwiska. Są tu nakryte kopułami kościoły, kolebkowo sklepione, wykute w skale domy oraz hotele, bary i restauracje. Z każdego miejsca roztaczają się wspaniałe widoki na kalderę.

 

Santoryn ma wiele do zaoferowania także poza najczęściej fotografowanymi atrakcjami Firy. Są tam urocze wioski leżące w głębi wyspy oraz wspaniałe plaże w Kamari I Perissie z długimi pasami czarnego piasku. Warto też odwiedzić którąś z licznych winiarni albo wybrać się łodzią bądź promem na jedną z sąsiednich wysp. Na Santorynie jest dobra komunikacja autobusowa, ale wynajęty samochód lub rower pozwolą na większą swobodę poruszania się. Do ważniejszych miejscowości, jak starożytna Tera czy Akrotiri, kursują autobusy dowożące turystów w czasie wakacji.   

 

Źródło: Wyspy greckie - Przewodniki Wiedzy i Życia