Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Wyspy Greckie, Przewodnik po Północno-wschodnie Wyspy Egejskie - flaga

Przewodnik po Północno-wschodnie Wyspy Egejskie

Wszystkie przewodniki
Pozycja submenu
Przewodnik po Północno-wschodnie Wyspy Egejskie

W odróżnieniu od innych archipelagów należących do Grecji owe siedem wysp w północno-wschodnim rejonie Morza Egejskiego umyka jakiejkolwiek klasyfikacji. Łączy je to, że sąsiadują ze sobą, w przeszłości należały do Genui i wszystkie są ośrodkami rybołówstwa. Ale każda z nich odznacza się odrębną kulturą, krajobrazem i stylem życia mieszkańców.

 

Samos i Chios odgrywały w starożytności ważną rolę, ale niewiele zachowało się tam śladów przeszłości. Na Chios przetrwały najwspanialsze w tym rejonie zabytki średniowiecza, w tym bizantyjski klasztor Nea Moni i tzw. miasteczka mastyksowe, a Samos ma fascynujące muzeum, w którym wystawiane są zabytki pochodzące z Herajonu - świątyni Hery, otaczanej przez wieki wielką czcią. W stolicy Limnos, Mirinie, zachowały się budynki mieszkalne i zamek z okresu panowania genueńskiego i tureckiego.

 

Lesbos, podobnie jak Limnos, jest pochodzenia wulkanicznego, jest jednak bardziej urozmaicona. I tutaj można obejrzeć dawne fortyfikacje, potężniejsze od tych na Limnos. Leżące na południu Samos, Chios i Ikaria są górzyste, porośnięte sosnami, oliwkami oraz cyprysami.

 

Na Thasos większość lasów sosnowych zniszczyły pożary szalejące tam w latach osiemdziesiątych XX w. Natomiast na nietkniętej Samotrace oprócz licznych gorących źródeł, wodospadów i majestatycznego wierzchołka góry Fengari jest też sanktuarium Wielkich Bogów.

 

Na wszystkich wyspach są liczne plaże różnej wielkości i rodzajów, od pięknych, piaszczystych do pokrytych wulkanicznymi kamieniami wielkości melona. Na północy, gdzie lato trwa krótko, turystów jest niewielu – z wyjątkiem Thasos, Samos i Lesbos. Za to na Ikarii, niegdyś dzikiej wyspie o prowincjonalnym znaczeniu, sporo jest amatorów kurortowego życia i zbieraczy skarbów wyrzuconych przez morze. Sąsiadująca z nią maleńka Furnoi to idealne miejsce do wypoczynku na doskonałych plażach i degustowania owoców morza.

 

Białe, pokryte marmurowym żwirem plaże i starożytne ruiny – również białe i marmurowe – sprawiają, że Thasos jest doskonałym miejscem do wypoczynku. Natomiast na Samotrakę od dawna przybywają miłośnicy natury. Dla bardziej leniwych idealna będzie Limnos z malowniczymi wioskami oraz plażami leżącymi blisko głównego miasta.

 

Lesbos z gajami oliwnymi oferuje wspaniałą różnorodność krajobrazów, ale jej zwiedzenie wymaga czasu i kondycji. Ci, którzy odwiedzają ten rejon po raz pierwszy, powinni zatrzymać się na Samos, chociaż Chios z łagodnym klimatem i dobrze zaopatrzonymi sklepami wydaje się atrakcyjniejsza. Amatorzy ciszy i dzikiej przyrody wybiorą raczej Ikarię, Psarę lub Furnoi, gdzie życie płynie spokojnie i powoli.        

 

THASOS

Thasos była zasiedlona już w epoce kamienia, a w VII w. p.n.e. na wschodnim wybrzeżu zamieszkali osadnicy z Paros. Starożytne Tazos, czerpiące dochody z kopalń złota leżących blisko dzisiejszego miasta Thasos, stało się potęgą morską, którą w 462 r. p.n.e. podporządkowały sobie Ateny. W czasach rzymskich miasto kwitło i dopiero w średniowieczu nastąpił jego upadek. Dzisiaj jedynym bogactwem wyspy jest biały, delikatny marmur, wydobywany w kamieniołomach widocznych z dala na wzgórzu na południe od miasta. Najlepsze plaże są na południu i wschodzie.

 

LIMNOS

Według mitu na Limnos spadł Hefajstos, strącony z Olimpu przez Zeusa. Jak przystało na ziemską siedzibę boskiego kowala, wyspa jest wulkaniczna. Pokruszona lawa tworzy szerokie plaże i glebę, na której bujnie rosną winorośl oraz zioła, z których powstaje wspaniały miód. Limnos, położona u wejścia do Dardaneli, była ważną placówką zarówno dla Bizancjum, jak i dla tureckiego imperium. Dzięki temu rozkwitła jako ośrodek handlu. Dzisiaj większą część wyspy zajmują bazy armii greckiej, ale i tak jest to jedno z najspokojniejszych miejsc na ziemi.

 

LESBOS

Wyspa Lesbos, niegdyś popularne wśród Rzymian letnisko, pokryta gęstymi południowymi lasami i idyllicznymi sadami, zwana była „Egejskim Ogrodem”. Po zdobyciu wyspy w 1262 r. Turcy zamienili większość ludności greckiej w niewolników lub deportowali do Konstantynopola, po czym skutecznie zatarli wszelkie ślady panowania bizantyjskiego i genueńskiego. Reszty dopełniły trzęsienia ziemi, na które wyspa jest stale narażona. Lesbos była ojczyzną wielu artystów, tu urodziła się Safona, słynna poetka grecka, żyjąca w VII w. p.n.e.

 

We wschodniej części Lesbos wznoszą się dwa szczyty: Lepetymnos na północy i Olimpos na południu, oba o tej samej wysokości 968 m n.p.m. Tu też jest najwięcej lasów sosnowych i gajów oliwnych, a ponadto są dwa główne obszary turystyczne i najgęściej, obok portu i stolicy, zaludnione miejscowości. Spośród kilku uzdrowisk najprzyjemniejsze jest Lutra Eftalus koło Molywos.

 

Zachodnia część wyspy, skalista i na ogół bez drzew, ma jednak surowe naturalne piękno. Obrazu dopełniają rozrzucone w głębi lądu wioski, nadmorskie miejscowości letniskowe oraz trzy najważniejsze na całej wyspie klasztory. W tym rejonie hodowane są słynne konie z Lesbos. W miejscach, gdzie spływające z dolin strumienie wpadają do morza, oazy trzcin wśród piasków są wiosną ostoją wielu gatunków ptaków.

 

CHIOS

Zielona, w dużej części górzysta Chios, ograniczona od południa skalistymi urwiskami, a od północnego zachodu piaszczystymi plażami, uważana jest za jedną z najpiękniejszych wysp Morza Egejskiego. Drogi i szlaki komunikacyjne rozchodzą się z miasta Chios we wszystkich kierunkach, a najlepsze połączenia są na gęsto zaludnionym południowo-wschodnim wybrzeżu. Do pozostałych regionów najlepiej dotrzeć taksówką, wynajętym samochodem lub dobrym motorowerem.

 

Źródło: Wyspy greckie - Przewodniki Wiedzy i Życia