TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Ateny istnieją od ponad 3500 lat, ale dni ich świetności przypadają na klasyczny okres dziejów Grecji, którego spuścizną są zachowane budowle i dzieła sztuki. Szczególnie V stulecie p.n.e. było złotym wiekiem, gdy pod okiem Peryklesa wznoszono nowe budowle na Akropolu. Za czasów cesarstwa bizantyjskiego i pod panowaniem tureckim Ateny odgrywały drugorzędną rolę. Znaczenie odzyskały dopiero w 1834 r., gdy stały się stolicą całej, niepodległej Grecji. Dzisiaj jest to nowoczesna, tętniąca życiem metropolia.

PÓŁNOCNA  CZĘŚĆ  CENTRUM  ATEN

Ateny, zamieszkane nieprzerwanie od 7000 lat, są kolebką europejskiej cywilizacji. Miasto rozkwitło w V w. p.n.e., czyli w czasach, kiedy Ateńczycy kontrolowali większą część basenu Morza Śródziemnego. Wiele budowli z tej epoki, w tym zabudowania Agory i Akropolu, znajduje się w południowej części miasta. Część północna zaczęła się rozwijać dopiero na początku XIX w., w miarę jak król Otto przekształcał Ateny w stolicę nowożytnej Grecji. Jego architekci, kreślący plany nowego, europejskiego miasta, wytyczyli szerokie aleje, takie jak Panepistimiou czy Akadimias, przy których wkrótce stanęły klasycystyczne gmachy publiczne i rezydencje. Dzisiaj są one reprezentacyjnymi siedzibami banków, ambasad i instytucji państwowych - uniwersytetu i biblioteki.

Elegancka dzielnica mieszkaniowa Kolonaki leży w północnej części centrum miasta, podobnie jak kosmopolityczna dzielnica wokół Patriarchou Ioakeim i Irodotou. Przy tych ulicach są znakomite sklepy i lokale rozrywkowe, które warto odwiedzic w wakacje. Tutaj znajduje się również większość najlepszych muzeów ateńskich, w tym Narodowe Muzeum Archeologiczne.

Narodowe Muzeum Archeologiczne –  otwarto w 1891 r., znalazły się w nim kolekcje dotychczas rozproszone po całym mieście. W 1939 r. dobudowano nowe skrzydła, ale wkrótce potem zbiory ewakuowano i zakopano, by uchronić je przed zniszczeniem w czasie wojny. Muzeum ponownie otwarto w 1946 r., ale przez następne pół wieku trwała konserwacja zbiorów oraz urządzanie ekspozycji godnej tak niezwykłych dzieł. Nagromadzenie jedynych w swoim rodzaju zabytków – złota mykeńskiego, ogromnej liczby rzeźb, ceramiki i biżuterii – sprawia, że muzeum to zaliczane jest do najbogatszych na świecie.

Muzeum Sztuki Cykladzkiej – nowoczesne muzeum, otwarte w 1986 r., zawiera najbogatszą na świecie kolekcję sztuki cykladzkiej. Początkowo gromadzili ją Nikolas i Dolly Goulandri, później została rozszerzona o dary innych greckich kolekcjonerów. Muzeum ma znakomite zbiory sztuki starożytnej Grecji, z których najstarsze obiekty pochodzą sprzed około 5000 lat. Figurki cykladzkie, z III tysiąclecia p.n.e. nigdy nie były tak podziwiane, jak rzeźba klasyczna. Jednakże urzekająca prostota tych marmurowych statuetek zainspirowała wielu XX-wiecznych artystów i rzeźbiarzy, jak choćby Picassa, Arpa, Modiglianiego i Henry Moore’a.     

POŁUDNIOWA  CZĘŚĆ  CENTRUM  ATEN

Nad południową częścią Aten góruje Akropol. Są tu też inne budowle, które stanowiły centrum starożytnych Aten. Plaka i Monastiraki to najstarsze zamieszkane dzielnice miasta; na ich terenie są liczne kościoły bizantyjskie oraz muzea. Wśród odnowionych klasycystycznych budynków ulokowały się sklepy spożywcze, warsztaty malarzy ikon i tawerny z ogródkami.

Na ruchliwych ulicach Monastiraki znajduje się pchli targ, w wakacje wałęsają się Cyganki i grają uliczni muzykanci. Panuje tu atmosfera bliskowschodniego bazaru. Na południowy wschód od Plateia Syntagmatos leży Ogród Narodowy - piękny śródmiejski park.

Monastiraki – ta stara dzielnica Aten zawdzięcza swą nazwę małemu, zapadniętemu monasterowi przy Plateia Monastirakiou. W czasach tureckich Monastiraki stanowiło centrum Aten. Pamiątkami tamtych czasów są: bazar, na którym handluje się wszystkim, od starzyzny po biżuterię, oraz dwa meczety – Fethiye i Tsistaraki (siedziba Muzeum Ceramiki Ludowej Kyriazopoulosa). Pozostały tu również ślady panowania Rzymu. Dzielnica graniczy z rzymską agorą. Na jej terenie znajdują się też ruiny biblioteki cesarza Hadriana oraz niezwykła Wieża Wiatrów - hellenistyczny zegar wodny. Atmosferę dzielnicy tworzą starożytne ruiny i gwarny bazar.

Agora, czyli rynek, od początku VI w. p.n.e. stanowiła ośrodek życia politycznego i gospodarczego Aten. Tu znajdowały się organy władzy demokratycznej, sądy i odbywały się publiczne zgromadzenia. Tutaj w 399 r. p.n.e. toczył się proces Sokratesa i w stojącym nieopodal więzieniu odbyła się jego egzekucja.     

Akropol – W połowie V w. p.n.e. Perykles nakłonił Ateńczyków do podjęcia wielkiej przebudowy Aten. Wygląd nowego miasta miał świadczyć o politycznych i kulturalnych osiągnięciach Grecji. W tym czasie stanęły na Akropolu trzy bardzo różniące się między sobą świątynie oraz monumentalna brama – Propyleje.

Teatr Dionizosa u podnóża południowego zbocza wzgórza powstał później - w IV wieku p.n.e., a odeon Herodesa Atticusa pochodzi z II wieku n.e.

Teren wokół Akropolu był ośrodkiem społecznego życia Ateńczyków. Poza Agorą w części północnej, na południowym zboczu były dwa teatry, gdzie wystawiano sztuki w czasie świąt na część Dionizosa. Życie polityczne koncentrowało się głównie na Pnyksie i Aeropagu, dwóch wzgórzach leżących na zachód od Akropolu. Na pierwszym zbierało się zgromadzenie ludowe, na drugim – rada złożona z byłych urzędników, którzy rozpatrywali sprawy kryminalne. Inne zabytki, a także Centrum Studiów nad Akropolem pozwalają poznać fascynujące szczegóły życia dawnych mieszkańców Aten.

Partenon – Budowę Partenonu, dziś jednego z najsłynniejszych na świecie zabytków architektury, rozpoczęto w 447 r. p.n.e. Świątynię zaprojektowali architekci Kallikrates i Iktinos, prace nad jej realizacją trwały 9 lat. Miała ona pomieścić dwunastometrowej wysokości posąg Ateny Partenos (Dziewicy), wykonany przez Fidiasza. W ciągu stuleci ta wspaniała budowla pełniła rolę kościoła, meczetu, składu amunicji i wielokrotnie znacznie ucierpiała. Do dziś pozostaje jednak symbolem Aten.  

Plaka to historyczne centrum miasta. Wprawdzie pozostało tu zaledwie kilka domów sprzed czasów tureckiego panowania, ale jest to najstarsza nieprzerwanie zamieszkana dzielnica Aten. Jej nazwę niektórzy wywodzą od słowa pliaka, które oznaczało obszar zajęty przez albańskich żołnierzy w służbie Turcji, osiedlonych tu w XVI w. Mimo tłumów turystów oraz licznych ateńczyków, którzy przychodzą zjeść coś w tutejszych tawernach i poszperać w antykwariatach, życie mieszkańców toczy się niezmąconym, spokojnym rytmem.