TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

W dziejach Egiptu zawsze istotne było rozróżnienie pomiędzy Dolnym Egiptem, czyli krainą Delty, a Górnym Egiptem, gdzie pustynia i góry wdzierają się w wąski pas terenów uprawnych doliny Nilu. Dolny Egipt zawsze był bardziej kosmopolityczny i podatniejszy na obce wpływy, natomiast Górny Egipt stanowił ostoję konserwatyzmu.

Chociaż obecny Kair położony jest w okolicach, gdzie Delta łączy się z doliną Nilu, dopiero po minięciu Bani Suwajf, nieciekawego i ruchliwego miasta leżącego 124 km na południe od Kairu, naprawdę można poczuć, że wkroczyło się do Górnego Egiptu. Z tyłu zostaną najwspanialsze pomniki Starego Państwa w Gizie i Sakkarze. W dolinie Nilu zaznaczyły się wyraźniej wpływy faraonów z późniejszych okresów, a wzdłuż pierwszego odcinka rzeki, zamieszkanego w dużym stopniu przez Koptów, jest też wiele interesujących zabytków wczesnochrześcijańskich.

Abydos – Starożytne Abydos było miejscem kultu Ozyrysa, który jako bóg zaświatów był centralną postacią egipskich wyobrażeń o zmartwychwstaniu i życiu po śmierci. Seti I, faraon XIX dynastii z okresu Nowego Państwa, chociaż posiadał własną świątynię grobową w nekropolii tebańskiej, drugą wzniósł tutaj. Znajduje się tam m.in. pasaż znany jako Galeria Królów z powodu dekoracji w postaci kartuszy z imionami faraonów, poprzedników Setiego aż do czasów Menesa. Galeria Królów okazała się nieoceniona dla egiptologów ustalających prawidłową kolejność władców.

Beni Hasan – Ze wschodniego brzegu Nilu prowadzi ścieżka do 39 grobowców z czasów Średniego Państwa, wykutych w ścianie skalnej. Tylko 4 z nich są dostępne dla zwiedzających. O wyjątkowości tych grobowców, należących do gubernatorów prowincji, stanowią malowidła szczegółowo ukazujące prace rolników, rzemieślników, polowania, sport i czasami sceny batalistyczne, dając wyobrażenie o życiu codziennym dawnych Egipcjan.

Dendera – Boginią radości i miłości starożytnych Egipcjan była Hathor (wyobrażana jako krowa). Jako bogini płodności karmiła piersią Horusa, syna Izydy i Ozyrysa, a potem dzieliła z nim łoże. Rozbudowę świątyni Hathor prowadzono w czasach rzymskich. Dobudowano fasadę z  kolumnami dekorowanymi głowami Hathor. Idąc amfiladą coraz mniejszych, niższych i ciemniejszych sal, dochodzi się do sanktuarium bogini. W Nowy Rok wizerunek bogini wznoszony był na dach świątyni, gdzie opromieniało go światło Ra, było to symbolem przejścia z ciemności w światłość. Teraz turyści mogą powtórzyć tę drogę, wspinając się po schodach prowadzących ze świątyni. Gigantyczne reliefy zewnętrznej ściany świątyni ukazują Cezariona -syna Juliusza Cezara - z matką Kleopatrą, składających dary przed Hathor.

Al-Minja – dobry punkt wypadkowy do Beni Hasan. Warto przespacerować się wietrzną promenadą nadbrzeżną i obejrzeć stojące pośród wybujałych ogrodów, czarujące wille, które niegdyś były domami greckich i egipskich magnatów bawełnianych.

Źródło: Egipt - Przewodniki Thomasa Cooka - Wiedza i Życie