Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Meksyk, Przewodnik po Środkowy Meksyk - flaga

Przewodnik po Środkowy Meksyk

 Wszystkie przewodniki

Meksyk

Pozycja submenu
Przewodnik po Środkowy Meksyk

Pełne uroku, dobrze zachowane miasta z czasów kolonialnych są charakterystyczne dla stanów położonych na północ od miasta Meksyk. Skąpane w słońcu brzegi oceanu i lasy równikowe sąsiadują z porośniętymi kaktusami oraz pokrytymi śniegiem wulkanami. Indiańskie wioski, gwarne miasta i kurorty dopełniają obrazu tego rozległego, urozmaiconego obszaru.

 

Centralny Meksyk to dawne kolonialne serce kraju, które pozostaje w miarę zasobnym obszarem, głównie dzięki żyznym terenom rolniczym, rozwijającemu się przemysłowi oraz turystyce.

 

Plaże i miasta kolonialne przyciągają turystów jak magnes. Wielkie i nadal rozwijające się Puerto Vallarta oraz mniejsze i nieco spokojniejsze Manzanillo to dwa główne kurorty leżące nad pięknym, długim brzegiem Pacyfiku. Wewnątrz lądu znajduje się Guadalajara, niegdyś miasto kolonialne, obecnie bardzo nowoczesna metropolia. Stare miasta – Zacatecas, San i Querětaro – zostały zbudowane dzięki fortunie zgromadzonej na wydobyciu złota i srebra.

W stanie Michoacán perełkami okresu kolonialnego są Pátzcuaro i Morelia. W Sierra Madre Zachodniej, z dala od przetartych szlaków, leżą wioski Indian Huichol i Kora, miasto-widmo Real de Catorce, placówki misyjne w niedostępnych Sierra Gorda, a także wspaniałe wodospady w pełnej zieleni Huasteca Potosina.

 

Puerto Vallarta – W latach 60-tych gwiazdy Hollywood odkryły uroki tropikalnego raju nad zatoką Banderas. Od tamtej pory Puerto Vallarta stał się jednym z głównych meksykańskich kurortów nad Pacyfikiem. Co roku około 1,5 miliona turystów przybywa tutaj, by rozkoszować się pięknymi plażami, przyjemną o każdej porze roku pogodą, sportami wodnymi i życiem nocnym. Ten nadmorski kurort ciągnie się aż 40 km wzdłuż zatoki, ale jego centrum to Viejo Vallarta, najstarsza dzielnica Puerto Vallarta. Zachowała ona pewne cechy typowej meksykańskiej osady, gdzie domy są kryte dachówką i pobielone wapnem, a brukowane uliczki wiodą w kierunku porośniętych lasami gór. Na Isla Río Cuale, małej wyspie na rzece przecinającej miasto, jest ogród botaniczny, a także wiele butików i kafajek.

 

Manzanillo – najważniejszy na zachodnim wybrzeżu ośrodek morski oraz główny kurort stanu Colima, zyskał miano stolicy świata w łowieniu ryb z łodzi. Kolorowe domy starego portu przylegają do wzgórza górującego nad portem głównym, natomiast nowsza część miasta zajmuje piaszczystą łachę, która oddziela lagunę od oceanu. Większość restauracji i hoteli w Manzanillo ulokowana jest wzdłuż piaszczystych plaż Las Brisas i Playa Azul.

 

Guadalajara – Jeszcze kilkadziesiąt lat temu stolica stanu Jalisco, zwana “Perłą Zachodu”, a także “Miastem Róż”, była spokojnym, prowincjonalnym miastem. Późniejszy bardzo szybki rozwój przemysłu przekształcił Guadalajarę w drugą po mieście Meksyk metropolię tego kraju. Strefa przemysłowa i rozwijające się wciąż przedmieścia otaczają szerokim pierścieniem historyczne centrum miasta, które zachowało wiele elementów przeszłości. Nadal duszą Guadalajary są place zabudowane majestatyczną architekturą epoki kolonialnej. Dawne miejscowości, takie jak Tlaquepaque czy Zapopan ze wspaniałą bazyliką, dziś są atrakcyjnymi przedmieściami, które warto zwiedzić w wakacje.

 

Zacatecas – zostało założone w roku 1546, wkrótce po tym, jak w jego okolicach odkryto złoża kruszców i zaczęto wysyłać srebro do hiszpańskiej Korony. Miasto leży w wąskiej dolinie między urwistymi, dzikimi wzgórzami, gęsto zabudowanymi barokowymi domami z wapienia. Przy małych placach i uliczkach stoją arystokratyczne rezydencje, kościoły i klasztory.

 

Querětaro – Nowoczesne przedmieścia zawierają kolonialne skarby tego miasta. Położenie Querětaro przyniosło mu w czasach Nowej Hiszpanii dostatek, ale na początku XX w. miasto zaczęło podupadać. Proces ten został na krótko przerwany, kiedy w 1848 r. amerykański najeźdźca uczynił zeń stolicę Meksyku. To właśnie w Querětaro podpisano porozumienie oddające Stanom Zjednoczonym połowę meksykańskiego terytorium.

 

San Miguel de Allende – to zachwycające miasto. Jego wąskie, brukowane uliczki, charakterystyczne dla miast kolonialnych, zabudowane są wspaniałymi kościołami i bogatymi rezydencjami. Tutaj niegdyś krzyżowały się drogi, którymi transportowano srebro i złoto do stolicy, a  z powrotem przywożono europejskie towary. Obecnie San Miguel de Allende jest atrakcyjnym miastem turystycznym. Jego urok jest wynikiem połączenia tutejszej tradycji z kosmopolityczną atmosferą, jaką wprowadzają mieszkający tu cudzoziemcy.

 

Guanajuato – najpiękniejsze na szlaku wyznaczonym złożami srebra miasto w Meksyku wyłania się z wąskiej doliny nagich gór, które niegdyś dostarczały jedną czwartą srebra wywożonego z Nowej Hiszpanii. Przy wąskich, wijących się uliczkach i pełnych uroku placach właściciele kopalń wznieśli wiele okazałych kościołów i majestatycznych rezydencji. W końcu XIX w. miasto wzbogaciło się o jeszcze kilka wspaniałych obiektów architektury. Aby usprawnić poruszanie się po mieście, współcześni inżynierowie wydrążyli sieć tuneli, dzięki której pokonano trudną topografię terenu. Centrum miasta zostało wyłączone z ruchu kołowego i w 1988 r. wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO.

 

Jezioro Pátzcuaro – Droga wokół jeziora wiedzie między wzgórzami, mija prekolumbijskie i kolonialne perły architektury oraz miasteczka słynące z rękodzielniczej tradycji. Popularnymi punktami turystycznymi są miejscowości Pátzcuaro, Tzintzuntzán i Quiroga. Mniej osób odwiedza zachodni brzeg jeziora oraz moczary położone po jego stronie południowej. To właśnie tam z wijącej się drogi można podziwiać malownicze jezioro oraz podziwiać codzienne życie Indian Purěpecha (Tarasków).

 

Morelia – stolica stanu Michoacán, została założona w 1541 r. pod nazwą Valladolid. Okoliczne żyzne ziemie były niegdyś pod panowaniem władców indiańskiego ludu Tarasków. Pierwszymi osadnikami, którzy położyli podwaliny pod nowe, kolonialne centrum, była hiszpańska arystokracja oraz zakony. Powstało miasto wspaniałych pałaców, kościołów i klasztorów wzniesionych wzdłuż brukowanych alej i wokół pałaców. Historyczne centrum przez wieki utrzymało hiszpański charakter i nawet nowe budowle mają kolonialne fasady z różowego wapienia. Nazwę miasta zmieniono w 1828 r., dla uhonorowania urodzonego tutaj Josě Maríi Morelosa, który odegrał główną rolę w uzyskaniu przez Meksyk niepodległości.

 

Źródło: Meksyk - Przewodniki Wiedzy i Życia