Przewodnik po Szwecja

Szwecja jest czwartym pod względem wielkości krajem Europy. Leży w południowo-wschodniej części Półwyspu Skandynawskiego i  jest chyba najbardziej urozmaiconym krajem europejskim, zarówno pod względem geograficznym, jak i kulturowym. Odległość między Kiruną na północy, a Malmö w południowej Szwecji jest mniej więcej taka sama, jak między Warszawą, a Sycylią. Różnice pomiędzy regionami są równie duże — od wysoko uprzemysłowionych terenów południowej i środkowej Szwecji, po niemal dziewiczą północ, zamieszkałą przez jedynych „Indian” Europy, hodowców reniferów — Lapończyków.

Geografia

Terytorium Szwecji można podzielić na dwie części: zajmujące 2/3 powierzchni kraju zalesione góry i południowe niziny zamieszkane przez 4/5 ludności.

W górzystym rejonie Norrland na północy i w środkowej części kraju wznoszą się Góry Skandynawskie, z najwyższym szczytem Szwecji, Kebnekaise (2111 m). Dalej na południe rozciąga się nizinny region Svealand z wieloma jeziorami, w tym z największym w Szwecji - Wener. W tej części kraju leżą Sztokholm i Uppsala. Wybrzeże od strony Morza Bałtyckiego jest skaliste, wzdłuż brzegu występują liczne wyspy, m.in. Olandia i Gotlandia. Na południe od pasa jezior teren wznosi się na wysokość 300 m w regionie Smaland i następnie opada ku gęsto zaludnionej, równinnej Skanii na południowym krańcu półwyspu.

Kilmat

Szwecja, uwzględniając jej położenie geograficzne, ma dosyć korzystny klimat różniący się znacznie między regionami północnymi i południowymi. Ciepły Prąd Północnoatlantycki zapewnia krajowi klimat umiarkowany, łagodniejszy niż na innych obszarach położonych na tych samych szerokościach geograficznych. Podczas gdy średnia temperatura w lipcu w Sztokholmie wynosi +18°C , na południu Grenlandii nieznacznie przekracza 0°C. Zimą w poludniowej i środkowej Szwecji występują umiarkowane opady śniegu i temperatura spada niewiele poniżej 0°C. Na północy zimy są długie i chłodne, co w czerwcu i lipcu rekompensują białe noce i umiarkowane temperatury.

Flora  i fauna

Na północy występują stare lasy świerkowe, sosnowe i brzozowe. Tam też znajduje się najwięcej krajowych parków narodowych. W środkowej Szwecji rosną lasy liściaste oraz iglaste, poprzecinane łąkami i pastwiskami. Południowa część kraju to teren najbardziej rolniczy, w przeważającej części pokryty polami.

Wśród ssaków najczęściej spotykanymi zwierzętami są renifery, łosie, jelenie oraz sarny. Dość pospolite są również rysie, a w północnych częściach kraju - niedźwiedzie brunatne. Niezmierna ilość jezior stwarza wspaniałe warunki do wędkowania. Najbardziej rozpowszechnionymi rybami są szczupaki, okonie, leszcze i płotki. Rzeki oraz jeziora na północy kraju obfitują w łososie i pstrągi.

Ustroj

Szwecja jest monarchią konstytucyjną, ale funkcje monarchy są prawie wyłącznie reprezentacyjne. Parlament składa się z jednej 349-osobowej izby, wybieranej na 3-letnią kadencję.

Ludność

Ludność  Szwecji ma jednolite pochodzenie etniczne i kulturowe. Język szwedzki jest blisko spokrewniony z językiem duńskim, norweskim i islandzkim. Większość Szwedów należy do narodowego kościoła luterańskiego. Najliczniejszą mniejszością są Lapończycy, mający odrębną kulturę i język.

Źródła:Sztokholm - przewodniki Wiedzy i Życia

pl.wikipedia.org/wiki/Szwecja

www.szwecja.pl

P. Gardner, A. Scott, M. Scott Rohan, A. Shackleton, Geografia Państw Świata, Warszawa 1994