Zaplanuj udane wakacje Dołącz do 181 000 zadowolonych Klientów,
którzy podróżowali z nami od 2004

Certyfikaty
  • Jesteśmy Członkiem Polskiego Związku Touroperatorów
  • money
  • rzetelna firma
  • firma wiarygodna finansowo
Infolinia i rezerwacja
  • 22 517 16 00 Dla abonentów spoza TP SA oraz z sieci kom.
    Pn - Pt 8:30 - 23:00. Weekendy: 10:00 - 20:00
  • 801 407 406 Dla abonentów TP SA - 49 gr/min
    Pn - Pt 8:30 - 23:00. Weekendy: 10:00 - 20:00

figure Petersburg

Wszystkie przewodniki

Petersburg

Pozycja submenu
Petersburg

Petersburg, leżący na północno-zachodnim krańcu Federacji Rosyjskiej, to drugie co do wielkości miasto kraju. Mieszka w nim prawie 5 milionów ludzi. Tę dawną stolicę Rosji, zwaną "oknem na Zachód", zbudowano na bagnistym gruncie w miejscu, gdzie Newa wpada do Zatoki Fińskiej.

Pierwsze budowle Petersburga wzniesiono na wyspach w północnej części ujścia Newy, ale w miarę rozwoju miasta centrum przesunęło się na południe. Obecnie Petersburg zajmuje ponad 40 wysp oraz wysepek. Przedmieścia, z wysoką zabudową, ciągną się prawie do okolicznych miejscowości, w których zachowały się dawne carskie pałace.

 

Mosty i drogi wodne

Zabudowa Petersburga, podobnie jak Amsterdamu i Wenecji, skupia się nad brzegami kanałów i rzek. Współtworzą one niepowtarzalną atmosferę miasta, zimą bowiem znad ich powierzchni ściętych lodem unosi się tajemnicza mgła, natomiast latem - o zachodzie słońca i podczas białych nocy - w lśniących taflach wody jak w zwierciadłach odbijają sie fasady budynków. Mosty, niezbędne połącznia między wyspami, są też wielką ozdobą miasta, zachwycają rzeźbami, kunsztownymi latarniami i kutymi z żelaza dekoracyjnymi elementami.

 

Pałace i muzea

Petersburg szczyci się ponad 90 muzeami, z których wiele mieści się w pałacach i innych zabytkowych budynkach. Niektóre są znane na całym świecie, tak jak Ermitaż, inne, na przykład Muzeum Rosyjskie i Pałac Letni, dokumentują sztukę, historię i kulturę Rosji. Duże wrażenie robią muzea poświęcone życiu i twórczości sławnych artystów.

 

Słynni mieszkańcy Petersburga

Jako siedziba rodziny carskiej oraz dworu od pierwszych lat XVIII w. Petersburg był miastem uprzywilejowanym i niezwykle bogatym. Stanowił więc idealne miejsce dla rozwoju twórczości i rozkwitu idei.. Dzięki temu na początku XX w. stał się jednym z najważniejszych ośrodków kultury w Europie. Ulice miasta nieustannie nasuwają literackie i artystyczne skojarzenia. Wspaniałe zbiory sztuki, domy-muzea, teatry i sale koncertowe przypominają sławnych mieszkańców miasta. Można wyobrazić sobie świat XVIII-wiecznego geniusza Łomonosowa albo XIX-wiecznych pisarzy, Puszkina i Dostojewskiego, czy też gwiazd Baletów Rosyjskich, Anny Pawłowej i Wacława Niżyńskiego. W pierwszych latach XX w. pisarze, muzycy, tancerze i malarze tłumnie ściągali do Petersburga.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Wyspa Wasiljewska
Wyspa Wasiljewska

W zamierzeniach Piotra I Wielkiego ta największa wyspa delty Newy miała stanowić administarcyjne serce nowej stolicy. Jednakże jej niedostępność i niebezpieczeństwo powodzi sprawiły, że projekt Piotra zarzucono. Życie wyspy skupia się na jej wschodnim cyplu, tzw. Striełce , gdzie znajduje się zespół eleganckich budynków publicznych. Obecnie większa część wyspy jest oazą spokoju, ciągną się tu aleje wysadzane drzewami, jest kilka muzeów i interesujących przykładów XIX-wiecznej architektury.

 

Muzeum Marynarki Wojennej obrazuje historię rosyjskiej i radzieckiej floty od czasów Piotra I do współczesności. Najważniejszym eksponatem jest botik - mała łódź, na której Piotr I uczył się żeglować. Są tam również inne ciekawe obiekty, od modeli okrętów po mundury i łodzi podwodne uzbrojone w pociski rakietowe. Na podeście pierwszego piętra efektowna diorama przedstawia szturm na Pałac Zimowy.

 

Muzeum Zoologiczne - Jego zbiory, jedne z najliczniejszych na świecie, to ponad 100 000 eksponatów. Niektóre wypchane zwierzęta pochodzą jeszcze z kolekcji Piotra I. Na dioramach odtworzono naturalne środowiska życia różnych zwierząt. Muzeum słynie z eksponowanych tu mamutów.

 

Kunstkamera - W XVIII-wiecznym gmachu mieści się obecnie Muzeum Antroplogii i Etnografii. W centralnie położonej rotundzie można obejrzeć pozostałości niesamowitej kolekcji Piotra I. Eksponatami są m.in. serce i szkielet pokojowca carskiego, który miał 2,27 m wzrostu, a także gablota z zębami wyrwanymi przez cara, który był zapalonym dentystą amatorem. Najbardziej makabryczną część kolekcji stanowią spreparowane dziwy natury, m.in. syjamskie bliźnieta oraz dwugłowa owca. Uroczo staromodne sale zawierają bogate zbiory wytworów kultury materialnej, od eskimoskiego kajaka po lalki z jawajskiego teatru cieni.

 

Dwanaście Kolegiów - Ten barokowy budynek pokryty czerwonymi i białymi stiukami ma prawie 400 m długości. Składa się z 12 jednakowych segmentów i przeznaczony był dla 12 kolegiów, czyli odpowiedników późniejszych ministerstw tworzonych przez Piotra I od 1717 r.

 

Pałac Mienszykowa - Barokowy pałac, z piekną fasadą w kolorze ochry, był jedną z najwcześniejszych kamiennych budynków w Petersburgu. Dziś jest filią Ermitażu. Znajdują się w nim zbiory dokumentujące XVIII-wieczną kulturę rosyjską. Przywołują one ducha epoki i pokazują, w jakim stopniu zachodnia moda wywierała wpływ na dwór Piotra I.

 

Wielki Prospekt - Tę wspaniałą aleję wytyczono na początku XVIII w., by połączyć posiadłości Mienszykowa z Zatoką Fińską. Stojące tu budowle reprezentują rozmaite style, od eleganckiego klasycyzmu luterańskiego kościoła św. Katarzyny po prosty barokowy dom Trojekurowa z początku XVIII w.

 

Sobór św. Andrzeja - barokowy sobór z charakterystyczną strzelistą dzwonnicą zbudowany przez Aleksandra Wista w latach 1764-1780. Najwspanialszym elementem wnętrza jest misternie rzeźbiony ikonostas z XVII w.

 

Akademia Sztuk Pięknych - Uczelnia, założona w 1757 r., by praktycznie zapoznawać rosyjskich artystów ze stylami rozwijającymi się na zachodzie Europy, wykształcił plejadę talentów. Wspaniałe klasycystyczne sale i galerie zachowały część dawnej świetności. Warta uwagi jest sala konferencyjna na pierwszym piętrze oraz przyległe galerie Rafaela i Tycjana, zdobione kopiami watykańskich fresków. Schodów prowadzących sprzed Akademii nad Newę strzegą dwa sfinksy z XIV w. p.n.e., przywiezione z Teb w 1832 r.

 

Most Lejtnanta Schmidta - pierwszy stały most przez Newę, otwarty w 1850 r., zwany pierwotnie Mikołajewskim, zbudował Polak - S. Kierbedź.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Wyspa Pietrogradzka
Wyspa Pietrogradzka

Okolice placu Świętej Trójcy zajmowali pierwotnie kupcy, których niewielkie osiedle było skupione wokół nieistniejącej już cerkwi oraz pierwszego budynku petersburskiej giełdy. Wyspa miała nielicznych mieszkańców aż do końcowych lat XIX w., gdy most Świętej Trójcy połączył ją z centrum miasta. Ta inwestycja wywołała na wyspie budowlany boom w szczytowym okresie mody na secesję, czego ślady widać tu do dzisiaj. Liczba mieszkańców wzrosła czterokrotnie, a wyspa zyskała popularność wśród artystów i ludzi wolnych zawodów. Najciekawszym, chociaż okrytym ponurą historią, zabytkiem dzielnicy jest twierdza Pietropawłowska ze swymi muzeami i soborem.

 

Twiedza Pietropawłowska - Początek budowy twierdzy w 1703 r. na rozkaz Piotra I uważa się za datę założenia Petersburga. Przy jej budowie zginęły tysiące przymusowo zatrudnionych robotników, a w bastionach przetrzymywano i torturowano niezliczonych więźniów politycznych.

 

Brama Piotrowska - Główny wjazd do twierdzy wiedzie przez dwa kontrastujące ze sobą łuki. Prosta, neorenesansowa Brama Iwana prowadzi do bardziej majestatycznej, barokowej Bramy Piotrowskiej.

 

Dom Inżynieryjny - W tym budynku (1748-1749) organizowane są interesujące wystawy czasowe, dające wgląd w życie codzienne przedrewolucyjnego Petersburga. Na tle prospektów przedstawiających architekturę miasta oraz obrazów o tematyce historycznej prezentowany jest tu ciekawy zbiór rozmaitości, od starych witryn sklepowych po modele łodzi, pistolety pojedynkowe, stroje dworskie i maski balowe.

 

Sobór św. św. Piotra i Pawła - wspaniała świątynia w obrębie murów twierdzy, zaprojektowana w 1712 r. przez Domenico Trezziniego. Architekt stworzył  barokową budowlę odznaczajacą się z zewnątrz pewną surowością. Wnętrze z mieniacymi się żyrandolami, kolumnami z imitacji marmuru w różowym i zielonym odcieniu oraz wysokimi sklepieniami jest bardzo odległe od tradycji cerkwi rosyjskiej. Od śmierci Piotra I w 1725 r. sobór jest miejscem ostatniego spoczynku carów.

 

Dom komendanta - Ceglany budynek pochodzący z XVIII w. służył jako siedziba komendanta twierdzy i sąd. Dzisiaj jest tu muzeum; ekspozycja na parterze obrazuje średniowieczne dzieje okolic obecnego Petersburga, natomiast na piętrze urządzane są wystawy czasowe.

 

Brama Newska - surowe architektonicznie wejście do twierdzy, nazywane kiedyś "bramą śmierci". Więźniów wysyłanych do owianej jeszcze gorszą sławą twierdzy szlisselburskiej prowadzono przez tę bramę na przystań i ładowano na łódź. Szarą bramę, zbudowaną w latach 1784-1787, wieńczy fronton z motywem kotwicy.

 

Bastion Trubieckoja - Syn Piotra I, carewicz Aleksy, był pierwszym więźniem politycznym przetrzymywanym w tym posępnym więzieniu. Od 1924 r. znajduje się tu muzeum. Na parterze jest niewielka wystawa zdjęć z epoki i więziennych ubrań oraz makieta wartowni. Na górze jest 69 jednoosobowych cel, którym przywrócono pierwotny wygląd.

 

Muzeum Artylerii mieści się w dużym, ceglanym budynku na planie podkowy stojącym na terenie zewnętrznego umocnienia twierdzy. Muzeum szczyci się ponad 600 pojazdami artyleryjskimi i wojskowymi, w tym czołgami. Są w nim również mundury, sztandary, muszkiety i drobniejsza broń z czasów sięgających średniowiecza, a także sale poświęcone II wojnie światowej.

 

Park Aleksandrowski  - ośrodek masowej kultury i rozrywki - niepowtarzalny charakter uzyskał w 1900 r. w związku z otwarciem Domu Ludowego Mikołaja II. Park wciąż przyciąga tłumy w letnie weekendy i święta, chociaż niektóre jego atrakcje, zwłaszcza zoo, są obecnie dość wątpliwej jakości.

 

Kamiennoostrowski Prospekt - aleja zawdzięczajaca swój wygląd koniunkturze budowlanej ostatnich lat XIX w., zwraca uwagę secesyjną architekturą.

 

Muzeum Kirowa - W latach 1926-1934 mieszkanie to należało do jednego z najbliższych współpracowników Stalina, Siergieja Kirowa, który po śmierci uznawany był za męczennika, jego imieniem nazwano niezliczone budynki. Mieszkanie zachowało się w takim stanie, w jakim było za jego życia. W muzeum są nie tylko dokumenty i zdjęcia ilustrujace polityczną karierę Kirowa, lecz również jego rzeczy osobiste, jak ubranie myśliwskie czy ulubione książki.

 

Willa Krzesińskiej - Ten ciekawy przykład architektury secesyjnej powstał na zlecenie primabeleriny Matyldy Krzesińskiej w 1904 r. Przy wznoszeniu tego asymetrycznego budynku z narożną ośmioboczną wieżą użyto rozmaitych materiałów budowlanych. We wnętrzu największe wrażenie robi sala recitalowa z kolumnowym przejściem do oranżerii. Obok, w pokoju poświęconym pamięci Krzesińskiej, zebrano przedmioty należące do tancerki. W willi też mieści się Muzeum Rosyjskiej Historii Politycznej. Na pierwszym piętrze wiernie zrekonstruowano sekretariat komitetu partii oraz gabinet Lenina. Piętro wyżej eksponowana jest fascynująca kolekcja pamiatek z okresu rewolucji. W muzeum organizowane są również wystawy czasowe poświęcone m.in. pierestrojce i współczesnym partiom politycznym.

 

Krążownik Aurora - W kronice rewolucji zapisano, że 25 października 1917 r. o godz. 21:40 krążownik Aurora dał sygnał do szturmu na Pałac Zimowy pojedynczym wystrzałem z działa na dzobie. Od 1956 r. pełni funkcję muzeum. Można na nim obejrzeć sławne działo, dzwon,  kajuty załogi, a także wystawę poświęconą historii krążownika.

 

Domek Piotra I - domek z bali sosonowych, w którym Piotr mieszkał przez 6 lat, dogladając budowy nowego miasta. Domek, z zaledwie dwoma pokojami i korytarzem, wiele mówi o stylu życia Piotra I. Eksponuje się tam kompas, surdut i łódź wiosłową cara.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Nabrzeże pałacowe
Nabrzeże pałacowe

Miewiele miejsc dorównuje skalą i okazałością zabudowie południowego brzegu Newy w Petersburgu. Majestatyczne granitowe nabrzeże ciągnie się ponad 2 km, od budynku senatu na zachodzie po Pałac Letni Piotra I na wschodzie, a jego otoczenie z pałacami arystokratów i ozdobnymi mostami na kanałach cieszy się zasłużoną sławą. W tym bogatym rejonie wyraźnie widać zawiłości dziejów miasta.

 

Admiralicja, zbudowana w latach 1704-1711, początkowo była stocznią, w której zatrudniono ok. 10 000 ludzi przy budowie pierwszych rosyjskich okrętów. W 1806 r. rozpoczeto jej przebudowę. Imponującą fasadę długości 407 m zdobią liczne rzeźby i płaskorzeźby sławiące rosyjską flotę. Wieża bramna, z iglicą pokrytą złota blachą, stała się symbolem miasta. Od 1925 r. znajduje się tu siedziba Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej.

 

Jeździec Miedziany - Wspaniały posąg Piotra I na koniu, odsłonięty na placu Senackim w 1782 r., był hołdem złożonym carowi przez Katarzynę II. Dzięki poematowi Puszkina zyskał on nazwę Jeźdźca Miedzianego. Sam cokół waży 1625 ton i został wykuty z jednego granitowego bloku przywiezionego znad Zatoki Fińskiej. Końskie kopyta tratują węża symbolizującego zdradę. Pod tym pomnikiem, ponoć przynoszącym szczęście, często fotografują się nowożeńcy.

 

Maneż Gwardii Konnej - olbrzymia ujeżdżalnia pułku gwardii konnej zbudowana w latach 1804-1807 na wzór rzymskiej bazyliki. W sąsiedztwie maneżu, w którym odbywają się teraz wystawy sztuki współczesnej, stoją dwie marmurowe kolumny zwieńczone alegorycznymi figurami zwycięstwa odlanymi w Berlinie i przysłanymi do Petersburga w 1840 r. w darze od króla pruskiego.

 

Sobór św. Izaaka - jedna z największych katedr świata. Budowa tej ogromnej świątyni rozpoczeta w 1818 r. była wielkim wyzwaniem dla inżynierów. Tysiące pali wbitych w bagnisty grunt miało utrzymać ciężar 300 000 ton, trzeba też było przyholować 48 kolumn o masie 114 ton każda. Sobór otwarto w 1858 r., ale w okresie władzy sowieckiej urządzono w nim muzeum historii budowy obiektu. Oficjalnie wciąż pełni tę funkcję. W soborze znajdują się setki XIX-wiecznych dzieł sztuki.

Ikonostas - Trzy rzędy ikon otaczają carskie wrota, przez które widoczny jest witraż. Nad wrotami znajduje się złocona rzeźba Piotra Klodta Chrystus w majestacie.

Kaplica św. Katarzyny wyróżnia się ikonostasem z białego marmuru, zwieńczonym rzeźbą Zmartwychwstanie Nikołaja Pimienowa

Kopuła - Z galerii nad bębnem złoconej kopuły rozciąga się panoramiczny widok na miasto. Balustradę galerii zdobią anioły dłuta Josefa Hermanna.

Malowidła w kopule - Matka Boska tronująca, dzieło Karola Briułłowa z 1847 r., ma powierzchnię 816 m2. Otaczają je złocone sztukaterie i biały marmur.

 

Plac św. Izaaka - Sobór św. Izaaka dominuje na placu, który utworzono dopiero za rządów Mikołaja I, choć najwcześniejsze stojące tam budynki pochodzą z XVIII w. Stojacy pośrodku placu pomnik Mikołaja I - dzieło Piotra Klodta - odsłonięto w 1859 r. Cokół zdobią alegoryczne postaci córek i żony Mikołaja, symbolizujące Wiarę, Mądrość, Sprawiedliwosć i Siłę. Po zachodniej stronie placu znjduje się dom Miatlewa, klasycystyczny budynek wzniesiony w XVIII w. W latach 1773-1774 mieszkał tam francuski encyklopedysta Denis Diderot. Po południowej stronie szerokiego na 100 m mostu Niebieskiego wznosie się Pałac Maryjski, dominujący w tej części placu.

 

Hotel Astoria - jeden z najlepszych obecnie hoteli Petersburga, zaprojektowany w stylu secesyjnym w latach 1910-1912. W 1925 r. w budynku hotelowym popełnił samobójstwo poeta Siergiej Jesienin, mąż Isadory Duncan. Podczas wojny sala bankietowa hotelu miała być miejscem obchodów zwycięstwa, zaplanowanych przez Hitlera, absolutnie pewnego, że zdobędzie miasto.

 

Ulica Morska Mała - Ulicę tę wciąż niekiedy nazywa się imieniem Mikołaja Gogola, który mieszkał tutaj pod numerem 17 w latach 1833-1836. Kompozytor Piotr Czajkowski umarł w mieszkaniu na najwyższym piętrze pod numerem 13. Dom pod numerem 23 zajmował w latach 1848-1849 Fiodor Dostojewski. To właśnie tu aresztowano go i oskarżono o działalność konspiracyjną. Ulica zachowała XIX-wieczną atmosferę, mimo że znajduje się przy niej wiele gwarnych sklepów i firm.

 

Dom Faberge - Światowej sławy zakład jubilerski założył w 1842 r. przy ulicy Morskiej Wielkiej Gustav Faberge, potomek francuskich hugenotów. W latach 80-tych jego synowie zrezygnowali z wytwarzania tradycyjnej biżuterii na rzecz misternych objets d'arts, wykonywanych według nowatorskich wzorów. Najbardziej znanym dziełem tej firmy są fantazyjnie dekorowane jaja robione dla carów. W charakterystycznym budynku z trókątnymi szczytami i wielofakturową kamieniarką wciąż jest zakład jubilerski, ale już niezwiązany z Faberge.

 

Kawiarnia Literacka, znana również jako Wolf i Beranger od nazwisk pierwszych właścicieli, słynie ze związków z Aleksandrem Puszkinem. Właśnie tu poeta spotkał się ze swoim sekundantem przed wyruszeniem na tragicznie zakończony pojedynek z d'Anthesem. Kawiarnie była też miejscem spotkań innych petersburskich pisarzy. Bywali tu m.in. Fiodor Dostojewski i Michaił Lermontow.

 


[ koniec strony ]

Plac Pałacowy odegrał wyjątkową rolę w historii Rosji. Przed rewolucją był miejscem barwnych parad wojskowych. W styczniu 1905 r. dokonano tu masakry znanej pod nazwą "krwawa niedziela". Natomiast 7 listopada 1917 r. bolszewicy ruszyli stąd do szturmu na Pałac Zimowy. Obecnie jest to ulubione miejsce organizatorów wieców i masowych rozrywek. Elegancki plac zaprojektował wybitny architekt Carlo Rossi. Frontem do południowej ściany Pałacu Zimowego stoi gmach Sztabu Generalnego. Dwa olbrzymie półkoliste skrzydła łączy łuk triumfalmy zwieńczony alegoryczną kompozycją rzeźbiarską przedstawiającą Sławę pędzącą rydwanem. Wschodnią część tego niezwykłego zespołu urbanistycznego stanowi siedziba Sztabu Gwardii, zachodnią - Admiralicja. Kolumnę z czerwonego granitu pośrodku placu wzniesiono na cześć Aleksandra I. Utrzymuje ona równowagę dzięki swej 600-tonowej masie, jest to największy wolno stojacy pomnik świata. Ma 47 m wysokości.

 

Ermitaż - jedno z najsłynniejszych muzeów świata - ma olbrzymie zbiory prezentowane w wielu budynkach. Największe wrażenie spośród nich robi barokowy Pałac Zimowy, do którego Katarzyna Wielka dodała bardziej kameralny Mały Ermitaż. W latach 1771-1787 dla pomieszczenia szybko rosnacej carskiej kolekcji dzieł sztuki na jej polecenie wzniesiono Wielki Ermitaż. Teatr dobudowano w latach 1785-1787, aż wreszcie w latach 1839-1851 powstał Nowy Ermitaż. W 1852 r. Mikołaj I otworzył dla publiczności Nowy i Welki Ermitaż przekształcone w muzeum. W latach 1918-1939 również Pałac Zimowy stopniowo włączono do zespołu muzealnego Ermitażu.

Niemożliwe jest poznanie wielkich, najwyższej klasy zbiorów Ermitażu podczas jednej czy dwu wizyt. W każdej sali, czy to ze scytyjskim złotem, czy z antycznymi wazami i kameami albo perskim srebrem, są eksponaty przyciągające wzrok. Dział zbiorów rosyjskich obejmuje meble i inne wyroby artystyczne, portrety oraz bogate szaty carskiej rodziny, a także wspaniałe sale reprezentacyjne. Kolekcja dawnego malarstwa europejskiego odzwierciedla przede wszystkim upodobania carskiej rodziny, natomiast większość dzieł sztuki europejskiej XIX i XX w., zwłaszcza impresjonistów, Matisse'a i Picassa, pochodzi ze zbiorów prywatnych, przejętych po rewolucji. Obecnie należą one do najchętniej oglądanych.

 

Pałac Zimowy - stojący na miejscu trzech wcześniejszych budowli - jest wspaniałym przykładem rosyjskiego baroku. Ta pełna przepychu zimowa rezydencja, zbudowana dla carowej Elżbiety, była największym osiągnięciem Bartolomeo Rastrellego. Piękna i harmonijna 200-metrowa fasada w ciągu wieków niewiele się zmieniła, natomiast wnętrza były modernizowane przez różnych architektów.

Mała Sala Tronowa - W 1833 r. poświęcono ją pamięci Piotra I. Znajduje się tu posrebrzany angielski tron z 1731 r.

Sala Malachitowa - Do dekoracji tej wspaniałej sali użyto ponad dwóch ton malachitu. Sporządzono z niego kolumny i wazy. Wystroju dopełniają złocone drzwi i sufit oraz ozdobny parkiet.

Schody Jordańskie - Szerokie schody z 1762 r. są arcydziełem Rastrellego. Stąd właśnie w święto Epifanii carska rodzina obserwowała ceremonię święcenia wód Newy.

 

Ulica Milionowa wzięłą swą nazwę od arystokratów i członków rodziny carskiej, którzy niegdyś mieszkali przy niej w eleganckich rezydencjach.

 

Pałac Marmurowy zbudowano na zamówienie Katarzyny Wielkiej jako wystawny prezent dla jej kochanka Grigorija Orłowa. Jest to arcydzieło Antonia Rinaldiego z lat 1768-1785, wczesny przykład architektury klasycystycznej. Tu ostatni rok swego życia spędził Stanisław August Poniatowski. Nazwa pałacu pochodzi od ponad 30 rodzajów marmuru użytych do jego budowy. Obecnie mieści się w nim oddział Muzeum Rosyjskiego, w którym prezentowane są dzieła zagranicznych artystów, którzy pracowali w Rosji oraz kolekcja sztuki współczesnej. Znajdują się w niej m.in. obraz Picassa Wielkie głowy i prace artystów powojennych: Basquiata, Warhola, Kabakowa i Lichtensteina.

 

Pole Marsowe - W XIX w. osuszono rozległe łąki i wykorzystano jako plac ćwiczeń wojskowych, parad, targów oraz innych masowych uroczystości. Po rewolucji został przekształcony w miejsce pamięci. Granitowy pomnik-mauzoleum rewolucjonistów oraz wieczny ogień są przypomnieniem o ofiarach rewolucji 1971 r. i wojny domowej.

 

Ogród Letni - ogród w stylu angielskim odzwierciedlający upodobania Katarzyny Wielkiej. Przez stulecie był ekskluzywnym miejscem spotkań arystokracji. Gdy Mikołąj I otworzył go dla społeczeństwa, nad Fontanką wzniesiono dwa klasycystyczne pawilony: herbaciarnię i kawiarnię, w których teraz organizuje się wystawy czasowe współczesnych artystów petersburskich. W pobliżu stoi brązowy pomnik bajkopisarza Iwana Kryłowa.

 

Pałac Letni - wzniesiony dla Piotra I, skromny, piętrowy pałac jest najstarszym kamiennym budynkiem w mieście. Ukończoną w 1714 r. budowlę w stylu holenderskim, wybitny rzeźbiarz Andrzej Schluter ozdobił płaskorzeźbami o tematyce morskiej. Na parterze, w salonie wiszą portrety cara i jego ministrów. Znajduje się tam również admiralskie krzesło Piotra I. W sypialni cara zachowało się oryginalne łoże. Pałac chlubił się pierwszą w mieście instalacją wodociągową. Rury doprowadzały wodę bezpośrednio do kuchni wyłożonej pięknymi płytkami ceramicznymi. Nadal można obajrzeć oryginalny zlew z czarnego marmuru, kuchenny piec oraz naczynia z początku XVIII w. Z kuchni wchodzi się do eleganckiej jadalni, odnowionej tak, by zachować w niej domową atmosferę. Oryginalne schody prowadzą na piętro do bardziej wystawnych apartamentów żony Piotra, Katarzyny.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Gostinyj Dwor
Gostinyj Dwor

Gostinyj Dwor - wielka hala targowa i jej okolice, które były z końcu XVIII w. handlowym centrum Petersburga, nadal tętnią życiem. Wokół hali przy Newskim Prospekcie i na pobliskich ulicach szybko zaczęły powstawać mniejsze sklepy. Oazą spokoju w tym gwarnym rejonie są okolice placu Sztuk z interesującym Muzeum Rosyjskim i innymi instytucjami kulturalnymi.

 

Plac Sztuk - jedno z najdoskonalszych dzieł Carla Rossiego - otaczają budynki świadczące o bogactwie dziedzictwa kulturalnego Petersburga. W sąsiedztwie pałacu, będącego siedzibą Muzeum Rosyjskiego, znajdują się teatry i filharmonia. Za pałacem rozciąga się Ogród Michajłowski, ulubione miejsce petersburskich intelektualistów. Ogród sięga aż do urokliwej rzeki Mojki, która wraz z Kanałem Gribojedowa i Fontanką tworzy obramowanie tego malowniczego rejonu.

 

Cerkiew Spas-na-Krowi powstała na miejscu, gdzie w 1881 r. zabito cara Aleksandra II. Niezwykły efekt kolorystyczny osiągnięto przez fantazyjne zróżnicowanie materiałów wykończeniowych. We wnętrzu do ozdobienia ikonostasu, baldachimu i podłogi wykorzystano ponad 20 rodzajów kamieni dekoracyjnych.

 

Zamek Inżynieryjny - majestatyczny budynek z czerwonej cegły zbudowany w latach 1797-1801 dla Pawła I. Car, obsesyjnie bojący się zamachu, kazał otoczyć rezydencję fosami i wybudować zwodzone mosty oraz tajne podziemne przejście do koszar na Polu Marsowym. W 1819 r. zamek przejęła Szkoła Główna Inżynieryjna, której najbardziej znanym absolwentem był Fiodor Dostojewski. Obecnie zamek stanowi część Muzeum Rosyjskiego. W galerii portretów wiszą obrazy przedstawiające wybitnych petersburżan, jest też wystawa poświęcona militarnej przeszłości budynku. Przed zamkiem stoi konny pomnik Piotra I z 1747 r.

 

Muzeum Rosyjskie ma siedzibę w Pałacu Michaiłowskim, jednym z najbardziej udanych klasycystycznych dzieł Carla Rossiego, wzniesionym w latach 1819-1825. Aleksander III powziął zamiar urządzenia w tym miejscu muzeum dostepnego dla publiczności, który zrealizował w 1898 r. jego syn, Mikołaj II. Obecnie muzeum ma jeden z największych na świecie zbiorów sztuki rosyjskiej.

 

Newski Prospekt - Ta główna arteria Petersburga jest chyba najbardziej znaną ulicą Rosji. Przez cały rok tętni życiem do późnego wieczora. Wiele atrakcji turystycznych skupia się na odcinku między Admiralicją i mostem Aniczkowskim. Natomiast w okolicy Gostinego dworu i Pasażu jest większość najlepszych sklepów. Newski Prospekt przyciąga również miłośników kultury. Znajdą oni przy nim Małą Salę Filharmonii, ekskluzywny Grand Hotel Europa, Bibliotekę Narodową, liczne muzea, świątynie, kina i restauracje. Wszystko to sprawia, że mieszkańcy regularnie odwiedzają tę gwarną ulicę.

 

Kościół ormiański - piękny, niebiesko-biały kościół pod wezwaniem św. Katarzyny, ozdobiony klasycystycznym portykiem i kopułą, konsekrowany w 1780 r. Zwiedzający mogą wziąć udział w nabożeństwie lub obejrzeć restaurowane właśnie wnętrze.

 

Gostinyj dwor - charakterystyczny ciąg arkad przedzielonych masywnymi portykami. Rzucający się w oczy żółty budynek ma formę nieregularnego czworoboku. Łączna długość elewacji budynku wynosi prawie 1 km. W XIX w. arkady stały się modną promenadą, gdzie znajdowało zatrudnienie ponad 5000 osób. Obecnie Gostinyj dwor przypomina współczesny dom towarowy. Wiele zagranicznych firm ma tu swoje punkty sprzedaży, a dzięki dużemu wyborowi towarów jest to najważniejszy ośrodek handlu w mieście.

 

Pałac Aniczkowski - ukończony przez Rastrellego w stylu barokowym w 1754 r. - był prezentem carowej Elżbiety dla jej kochanka Alekego Razumowskiego. Z upływem lat pałac wielkokrotnie przebudowywano zgodnie z upodobaniami kolejnych właścicieli.

 

Plac Ostrowskiego - Carlo Rossi stworzył go w początkach XIX w. Głównym budynkiem przy placu jest elegancki Teatr Aleksandryjski zaprojektowany w stylu kalsycystycznym. Na skwerze przed teatrem stoi (jedyny w Petersburgu) pomnik Katarzyny Wielkiej z 1873 r. Caryca przedstawiona jest w otoczeniu mężów stanu i innych wybitnych osobistości. Po zachodniej stronie placu znajduje się elegancka budowla ozdobiona klasycystycznymi rzeźbami. Jest to przedłużenie Biblioteki Narodowej, założonej w 1795 r. Jej zbiory obejmują ponad 28 milionów woluminów. Njacenniejszy jest prywatny księgozbiór Woltera. W południowo-wschodnim narożu placu znajduje się Muzeum Teatralne, dokumentujące rozwój rosyjskiego teatru od połowy XVIII w.

 

Ulica Architekta Rossiego - niemal doskonały zespół architektoniczny zaprojektowany przez Rossiego. Ulica ma 220 m długości i 22 m szerokości, a budynki 22 m wysokości. Zabudowa po obu stronach jest identyczna.

 

Sobór Kazański - jedna z najbardziej majestatycznych świątyń Petersburga, której wzniesienie zlecił car Paweł I, budowana przez 10 lat (1801-1811). Dekoracja wnętrza jest stosunkowo skromna. Najbardziej charakterystyczne elementy wystroju to wysoka na 80 m kopuła oraz masywne kolumny z różowego fińskiego granitu.

 

Pałac Stroganowa - arcydzieło baroku zaprojektowane w latach 1752-1754 przez Rastrellego na zlecenie niezwykle bogatego hrabiego Siergieja Stroganowa. Była to jedna z najbardziej wystawnych prywatnych rezydencji w mieście. Fasadę zdobią kolumny, gzymsy i piękne obramienia okien.

 

Kościół luterański - efektowny kościół z bliżniczymi wieżami, zbudowany w latach 30-tych XVIII w. w niezwykłym tu neoromańskim stylu.

 

Dom-Muzeum Puszkina - Puszkin urodził się w Moskwie, ale wiele lat życia spędził w Petersburgu. Muzeum jest jednym z kilku miejsc w mieście związanych z jego osobą. Sześć pokoi na piętrze urządzono w empirowym stylu epoki. Największe wrażenie robi gabinet Puszkina, umeblowany dokładnie tak samo, jak w dniu śmierci poety. Imponująca jest również biblioteka, złożona z ponad 4500 woluminów w 14 językach europejskich i wschodnich.

 

Carskie stajnie - długi budynek w kolorze łososiowym, mieszczący kiedyś zarząd carskich stajen. Zbudowano go w połowie XVIII w. Dla zwiedzających otwarta jest tylko niewielka część budynku - centralnie usytuowana cerkiew nakryta kopułą i zwieńczona krzyżem. Tutaj 1 lutego 1837 r. odbył się pogrzeb Puszkina.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Plac Sienny
Plac Sienny

Zachodnia część Petersburga pełna jest kontrastów, znajdują się tu bowiem zarówno eleganckie rezydencje, jak i najbiedniejsze domy. Pałacowa architektura na Nabrzeżu Angielskim jest zupełnie z innego świata niż rudery otaczające gwarny plac Sienny, który niewiele się zmienił od czasów, gdy opisywał go Dostojewski. Pośrodku mieści się dawna dzielnica marynarzy, niegdyś zamieszkana przez cieśli okrętowych Piotra I, z których wielu było Anglikami. Plac Teatralny od połowy XVIII w. stanowi centralny punkt rejonu, w którym króluje rozrywka. Do 1917 r. wokół placu mieszkali dyrektorzy teatrów, aktorzy, baletnice, malarze i muzycy. Obecnie artyści chętnie wracają do tego cichego zakątka, zwabieni spokojem nabrzeży wysadzanych drzewami.

 

Teatr Maryjski - Budynek wzniesiono w 1860 r. na miejscu dawnego, spalonego teatru. Wystawna, błękitno-złota sala widowiskowa wywiera olbrzymie wrażenie. Spralne kolumny, atlanty, cherubiny i medaliony zdobią ją od pierwszych dni teatru. Godne uwagi jest również lśniące foyer dekorowane płaskorzeźbami z wizerunkami rosyjskich kompozytorów i lustrzanymi drzwiami. Chociaż Teatr Maryjski jest znany za granicą przede wszystkim z baletu, ma również znakomity zespół operowy.

 

Sobór św. Mikołaja - wspaniała, barokowa świątynia wzniesiona w latach 1753-1762, mająca służyć marynarzom i pracownikom Admiralicji. Poświecono ją patronowi żeglarzy. Niebieskie ściany soboru ozdobione białymi kolumnami wieńczy pięć złoconych kopuł. Zgodnie z rosyjską tradycją w budynku soboru znajdują się dwie cerkwie.

 

Konserwatorium im. Rimskiego-Korsakowa - najstarsza szkoła muzyczna w Rosji, powstała w 1862 r. z inicjatywy kompozytora i pianisty Antona Rubinsteina. Obecny budynek pochodzi z 1896 r. Do absolwentów szkoły należeli Piotr Czajkowski i Siergiej Prokofiew.

 

Pałac Jusupowa - żółty budynek nad Mojlką zbudowany ok. 1760 r. Można go zwiedzać tylko z przewodnikiem. Osobne bilety są potrzebe na wejście do piwnic, w których mieści się wystawa poświęcona Grigorijowi Rasputinowi, zamordowanemu w tych murach przez księcia Feliksa Jusupowa.

 

Poczta Główna - Budynek poczty głównej wyróżnia się arkadową galerią spinającą dwie strony ulicy Pocztowej. Na łuku, pod znakiem poczty, znajduje się zegar pokazujący czas w różnych miastach świata. Po wejściu do klasycystycznego budynku staje się w efektownej secesyjnej sali z żeliwnymi ornamentami, szklanym dachem i posadzką wyłożoną płytkami.

 

Ulica Morska Wielka - Zawsze był to jeden z najmodniejszych zakątków miasta. Cienista ulica nadal jest bardzo lubiana przez artystyczną elitę. Do dziś stoją przy niej piękne XIX-wieczne budynki ukryte na odcinku między placem św. Izaaka i mostem Pocztowym.

 

Plac Sienny - Rzędy straganów zajmują środek tego obszernego placu, jednego z najstarszych w mieście. Najstarszy budynek stoi w jego centrum. Jest to dawny odwach - piętrowy, klasycystyczny, z kolumnowym portykiem, zbudowany w latach 1818-1820.

 

Muzeum Kolejnictwa - Ponad 6000 fascynujących eksponatów dokumentuje historię rosyjskiej kolei od 1813 r. Wśród eksponatów jest model pierwszego rosyjskiego parowozu zbudowanego w 1834 r. i pociągu pancernego, którego Lew Trocki używał do obrony miasta podczas wojny domowej.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia

Dalej od centrum
Dalej od centrum

Większość zabytków Petersburga znajduje się w centrum, ale także na obrzeżach miasta są miejsca o dużym znaczeniu architektonicznym, kulturalnym lub historycznym.

 

Pałac Jełagina - Jedna z najbardziej na północ wysunietych wysp Petersburga nosi imię Jełagina, sekretarza stanu Katarzyny II, który zbudował tutaj pałac w końcu XVIII w. Wspaniały klasycystyczny budynek stanowi część zespołu, w skład którego wchodzą jeszcze oranżeria, stajnie na planie podkowy i kuchnie. W okresie sowieckim całą wyspę zamieniono w Centralny Park Kultury i Wypoczynku. Odbywają się tam zabawy i festyny, a w pałacowych oficynach organizuje się różne wystawy czasowe.

 

Cmentarz Pisariewski - Monumentalny cmentarz dobitnie przypomina o 670 000 leningradczyków, którzy zginęli podczas blokady miasta w latach 1941-1944. Dwie sale pamięci - w tym jedną z wystawą poświęconą blokadzie miasta - zbudowano po obu stronach schodów prowadzących do 300-metrowej alei zakończonej olbrzymią brązową statuą Matki Rosji. Po obu stronach alei znajduje się 186 trawiastych grobów. Muzyka nadawana przez głośniki na cmentarzu dopełnia żałobnego nastroju.

 

Dom-Muzeum Dostojewskiego - Muzeum urządzono w ostatnim miejscu zmaieszkania Fiodora Dostojewskiego, gdzie spędził lata 1878-1881.

 

Cerkiew Czesmeńska - Niewiele jest rosyjskich elementów w tej niezwykłej cerkwi zaprojektowanej w latach 1777-1780. Fantazyjna fasada w kolorze terakoty pokryta jest białą, pionową dekoracją sztukatorską, która kieruje wzrok oglądającego ku zębatej koronie i neogotyckim wieżyczkom.

 

Pałac Szeremietiewów - Istniejący obecnie barokowy budynek powstał w latach 50-tych XVIII w., ale później nieraz go przebudowywano. Szeremietiewowie byli niezwykle bogatą rodziną ziemiańską, należeli też do wiodących mecenasów sztuki w Rosji. W ich pałacu znajduje się obecnie Muzem Życia Muzycznego, które dokumentuje wkład Szeremietiewów w rozwój muzyki w Petersburgu. W latach 1933-1941 i 1944-1954 w części pałacu przeznaczonej dla służby mieszkała jedna z największych rosyjskich poetek XX w. - Anna Achmatowa. Czynne jest tam teraz muzeum jej poświęcone. W pokojach, w których żyła i pracowała, można obejrzeć przedmioty, będące świadectwem jej intrygującego życia, a także posłuchać zapisu jej głosu.

 

Muzeum Stieglitza - Bogate zbiory milionera Aleksandra Steglitza, znajdujące się na parterze, obejmują wyroby ze szkła, ceramiki, majoliki, a także porcelanę ze wszystkich nalepszych wytwórni europejskich. Sala ozdobna stanowi znakomite tło dla barwnie haftowanych strojów i nakryć głowy wykonanych przez rosyjskie chłopki. Niektóre przykłady kowalstwa artystycznego, w tym zamki, klucze i narzędzia, pochodzą jeszcze ze średniowiecza.

 

Sobór Przemienienia Pańskiego - Mimo monumentalnego klasycyzmu i ogrodzenia z dział zdobytych na Turkach świątynia ma bardzo kameralny nastrój, słynie przede wszystkim ze wspaniałego chóru.

 

Pałac Taurydzki, zbudowany w latach 1783-1789, był darem Katarzyny Wielkiej dla jej wpływowego kochanka, Grigorija Potiomkina. Długi, żółty budynek z sześciokolumnowym portykiem, pozbawiony dekoracji zgodnie z duchem surowego klasycyzmu, był wśród pierwszych projektów zrealizowanych w Rosji w tym stylu. Niestety, piękne wnętrza uległy nieodwracalnym zniszczeniom. Uroczy park obok pałacu z wijącymi sie strumieniami, mostkami i stawem, należy do najbardziej lubianych miejsc spacerów i odpoczynku w mieście.

 

Monastyr Smolny - Najcenniejszym zabytkiem tego zespołu klasztornego jest wspaniały sobór Zmartwychwstania, z kopułą główną i czterema hełmami zwieńczonymi złotymi kulami. Projekt sporządził w 1748 r. Bartolomeo Rastrelli, który zręcznie połączył architekturę rosyjską z zachodnioeuropejskim barokiem. Surowe wnętrze kontrastuje z bogatą fasadą. Obecnie odbywają się w monastyrze wystawy i niedzielne nabożeństwa. Z wieży soboru rozciąga się piękny widok na miasto.

 

Instytut Smolny - klasycystyczny buynek wzniesiony na początku XIX w. jako Instytut Panien Szlachcianek, znany przede wszystkim z roli, jaką odegrał podczas rewolucji październikowej. To właśnie stąd 25 października 1917 r. Lenin dowodził zamachem stanu. Sale, w których podczas rewolucji mieszkał i pracował Lenin, można obejrzeć po wcześniejszym zgłoszeniu.

 

Ławra Aleksandra Newskiego - kalsztor ufundowany przez Piotra I w 1710 r. w miejscu, gdzie według tradycji Aleksander Newski, książę Nowogrodu Wielkiego, pobił Szwedów w 1240 r. Najstarszym budynkiem jest cerkiew Zwiastowania (1717-1722). Dziedziniec otacza grupa czerwono-białych budynków klasztornych z połowy XVIII w. Na dziedzińcu, wśród drzew spoczywają rosyjscy naukowcy ateiści i czołowi komuniści. Nad całym - głównie barokowym - zespołem góruje klasycystyczny sobór Świętej Trójcy z bliźniaczymi wieżami i kopułą. Wewnątrz znajduje się relikwiarz ze szczątkami Aleksandra Newskiego, którego w Rosji czci się jako świętego. Na dwóch przyklasztornych cmentarzach spoczywa wielu znanych twórców kultury rosyjskiej. Po wschodniej stronie mieści się najstarszy cmentarz miasta, Łazariewski, na którym są groby m.in. Michała Łomonosowa oraz licznych architektów. Natomiast na cmentarzu Tichwinskim znajdują się groby znanych kompozytorów, m.in. Piotra Czjkowskiego, Modesta Musorgskiego i Nikołaja Rimskiego-Korsakowa oraz pisarza Fiodora Dostojewskiego.

 

Pomnik Zwycięstwa - miejsce pamięci otwarte w 1975 r., w 30-tą rocznicę zakończenia II wojny światowej. Pomnik bohaterskich obrońców Leningradu upamiętnia ofiary oblężenia miasta oraz tych, którzy przeżyli. 48-metrowej wysokości obelisk stoi w pobliżu kolistego ogrodzenia, które symbolizuje pierścień blokady. Wokół obelisku zgrupowane są olbrzymie, heroiczne postaci żółnierzy, marynarzy i matek w żałobie. Pod ścianami Sali Pamięci znajduje się niewielka wystawa przedmiotów dokumentujących wkład różnych grup społeczeństwa w walkę, są tu m.in. skrzypce Szostakowicza. Natomiast podświetlana mapa ilustruje przebieg bitwy o Leningrad.

 

Żródło: Petersburg - przewodniki Wiedzy i Życia