TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Pekin - stolica kraju - jest drugim, po Szanghaju, miastem ChRL pod względem liczby ludności. Pełni także rolę największego ośrodka politycznego, oświatowego i kulturalnego. Krzyżują się tu ważne linie kolejowe i drogi samochodowe. Od XIII w. (z przerwami) pełni funkcję centrum administracyjnego Chin.

W mieście znaleźć można trzy style architektoniczne. Pierwszy to tradycyjna zabudowa pozostała z czasów cesarskich (m.in. brama Niebiańskiego Spokoju), która jest wizytówką miasta. Następnym stylem są budowle z lat 50., 60. i 70. Cechuje je kanciastość oraz ubogie wykonanie. Ostatnim stylem architektonicznym jest architektura nowoczesna. Przeważa ona w dzielnicy Beijing.

Plac Tienanmen (Plac Niebiańskiego Spokoju) - położony w sercu miasta - jest jednym z największych placów świata. Od XIV w. znajdowały się tu główne urzędy państwowe.

W centrum placu znajduje się monumentalne mauzoleum Mao Zedonga wzniesione w 1976 r., po jego śmierci. Na pierwszym poziomie mauzoleum, w kryształowej trumnie wystawione są na widok publiczny zwłoki Przewodniczącego. Przed mauzoleum wznosi się Pomnik Bohaterów Ludowych, konstrukcja wykonana z bloków granitowych wysoka na 38 m. Dolna część monumentu ozdobiona jest płaskorzeźbami przedstawiającymi najważniejsze wydarzenia z nowożytnej historii Chin.
Na wschodniej stronie placu mieści się Muzeum Chińskiej Rewolucji i Historii, w którym znajdują się ekspozycje z poszczególnych okresów historii kraju.

Północną stronę placu Tienanmen zamyka monumentalna Brama Tienanmen (Brama Niebiańskiego Spokoju). Jest ona zarazem głównym wejściem Zakazanego Miasta zwanego Pałacem Cesarskim, a obecnie Muzeum Pałacowym. Budowa tego kompleksu pałacowego zapoczątkowana została w XV w., a większość obecnie istniejących budynków pochodzi z czasów dynastii Ming z XVIII w. W sumie obszar Zakazanego Miasta zajmuje powierzchnię 720 tys. m2, liczy łącznie 9 000 pomieszczeń. Jest największym i najlepiej zachowanym zabytkiem Chin.

Część południową kompleksu pałacowego stanowi tzw. Pałac Zewnętrzny, gdzie wokół trzech głównych budowli - Pawilonu Najwyższej Harmonii, Pawilonu Doskonałej Harmonii, Pawilonu Zachodniej Harmonii - skupia się większość pawilonów.

W północnej części - Pałacu Wewnętrznym - mieszkał cesarz wraz z rodziną. Najważniejszymi obiektami są Pałac Niebiańskiej Czystości, Pawilon Powodzenia i Pałac Ziemskiego Spokoju. Od strony wschodniej i zachodniej otaczają je dziedzińce zabudowane licznymi pawilonami, w których mieszczą się ekspozycje sztuki chińskiej. W najbardziej na północ wysuniętej części zabudowań znajduje się Cesarski Ogród. W jego centrum wznosi się Pawilon Cesarskiego Spokoju, miejsce odpoczynku rodziny cesarskiej

Tianatan (Świątynia Niebios) - jeden z najwspanialszych i największych obiektów sakralnych w Chinach. Pierwsze obiekty na terenie świątyni wzniesiono w latach 1506 - 1520, a następnie rozbudowywano je w XVIII i XIX w. Pięknie prezentuje się do dnia dzisiejszego na tle błękitnego pekińskiego nieba Pawilon Modłów o Dobry Urodzaj. Cały kompeks otoczony jest dobrze utrzymanym ogromnym parkiem, ulubionym miejscem wypoczynku mieszkańców Pekinu.

Świątynia Konfucjusza z XIV w. jest jedną z największych świątyń w Chinach. W pawilonie pierwszego dziedzińca mieści się 198 kamiennych tablic z nazwiskami uczniów, którzy pomyślnie zdali egzaminy cesarskie za czasów panowania dynastii Ming i Qing. W dalszych pawilonach na kamiennych stelach zostały uwiecznione opisy najważniejszych wydarzeń z czasów dunastii Qing.

Yonghe Gong (Klasztor Pałacu Harmonii i Spokoju) - Budowla wzniesiona w XVII w. jest największym klasztorem lamajskim poza Tybetem. W głównym Pawilonie Nieskończonego Szczęścia znajduje się wielki posąg Buddy o wysokości 26 m, wykonanyz jednego pnia drzewa sandałowego.  W klasztorze znajduje się też duża kolekcja sztuki lamajskiej.

Pałac Letni, znajdujący się na przedmieściach Pekinu, jest jednym z najwspanialszych przykładów architektury parkowo-ogrodowej. Mieści się na Wzgórzu Długowieczności nad jeziorem Kunming. W tym malowniczym krajobrazie znajduje się ponad 100 różnych budowli. Pierwszy pałac, który został wzniesiony na tym terenie, pochodził jeszcze z okresu dynastii Jin, z XII w. Przez całe wieki pełnił funkcję podmiejskiej rezydencji cesarskiej. Szczególnie interesujące są Pawilon Życzliwości i Długowieczności, gdzie dawniej cesarz udzielał audiencji; Pawilon Cnotliwej Harmonii, stanowiący budynek opery cesarskiej, a także pawilony mieszkalne - Szczęścia i Długowieczności, Pałac Nefrytowych Fal, Pawilon Litości. W obiektach tych prezentowane są obecnie przedmioty codziennego użytku, stroje cesarskie oraz zdjęcia ostatnich mieszkańców tego pałacu.

Park Pachnących Wzgórz - Na terenie parku znajdującego się w pobliżu Letniego Pałacu Cesarskiego mieści się Świątynia Lazurowych Obłoków wybudowana w XIV w. w stylu hinduskim. Na szczególną uwagę zasługuje Pagoda Diamentowego Tronu otoczona stupami-relikwiarzami oraz Sala Arhatów (Bodhisatwów), gdzie zobaczyć można 500 figur naturalnej wielkosci poszczególnych uczniów Buddy.