Przewodnik po Jordania - skarby pustyni

Jordania to państwo arabskie w południowo-zachodniej Azji. Większość turystów przyjeżdża do tego kraju w jednym celu - zwiedzenia wykutego w skałach wspaniałego miasta Petra, wielu wyjeżdża zachowując w pamięci spotkania z gościnnymi i serdecznymi ludźmi. Niezapomniane też są wspomnienia z zachodniej części kraju, gdzie znajdują się liczne fascynujące stanowiska archeologiczne z czasów prehistorycznych, rzymskich, bizantyjskich i z okresu wypraw krzyżowych.

Geografia

Jordania to kraj wyżynny, większość terenu zajmują równiny położone na wysokości 700 – 1000 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Dżabal Ramm (1754 m n.p.m.) położony w górach Dżabal-asz-Szara na zachodzie kraju. Znajduje się tu również najniższy punkt – depresja Morza Martwego 339 m p.p.m. Południowa część kraju to półpustynie noszące nazwy Moab i Idumea, na wschodzie rozciąga się pustynia Harra z dominującymi rozległymi pokrywami czarnych law wulkanicznych. Jedynie północno-zachodnia część kraju posiada warunki naturalne sprzyjające rozwojowi osadnictwa umożliwiające prowadzenie upraw bez sztucznego nawadniania.

Sieć rzeczną reprezentuje Jordan i jego główne dopływy. Spotyka się również rzeki okresowe.

Klimat

Jordania leży w strefie klimatu podzwrotnikowego, kontynentalnego, jest więc krajem gorącym i suchym. Jednak w chłodniejszej porze (od października do stycznia) zachodnie partie gór otrzymują niewielkie ilości deszczu. Lato, z wyjątkiem najwyższych partii gór, jest gorące (w Dolinie Jordanu temperatury dochodzą do 50 stopni C), opady są bardzo małe; w ciągu czterech miesięcy (czerwiec-wrzesień) opadów brak, co często prowadzi do deficytu wody.

Flora i fauna

Góry porasta roślinność śródziemnomorska, tereny płaskowyży zaś roslinność pustynna i półpustynna (trawy, bylice) oraz rzadkie krzewy. Na wschodnich pustyniach, w oazach nawadnianych okresowo wodą ze strumieni górskich, rosną jedynie rośliny twardolistne. Ssakami zamieszkującymi pustynie są m.in. fenek i gazele.

Ustrój polityczny

Jordania jest monarchią konstytucyją; głową państwa jest król. Premiera, radę ministrów oraz 40 członków wyższej izby parlamentu mianuje król; 80 członków niższej izby jest wybieranych w wyborach powszechnych.

Społeczeństwo

Arabowie posługujący się językiem arabskim stanowią przeważającą część ludności zamieszkującej Jordanię. Większość Jordańczyków wyznaje islam (sunnici), pozostali to chrześcijanie, głównie grekokatolicy.

Oddzielona od Palestyny dopiero w 1923 r. i w pełni niepodległa od 1946 r. Jordania, choć jest młodym państwem, prowadzi dojrzałą politykę zmierzającą do łagodzenia napięć w niespokojnym rejonie, w dużej mierze dzięki wysiłkom jej niedawno zmarłego króla Husajna. Niezwykle ciepłe i przyjazne traktowanie innych przez ludność Jordanii jest wyrazem stabilności, którą Husajn zapewnił swojej ojczyźnie. Życie codzienne w Jordanii zostało też ukształtowane przez swobodną i tolerancyją interpretację islamu. Turyści, którzy zwiedzili już sąsiadujący z Jordanią Izrael, docenią nacechowany spokojem sposób bycia Jordańczyków.

90% kraju to pustynia. W związku z tym ludność, około 4 milionów, skupiona jest na północno-zachodniej wyżynie nad doliną rzeki Jordan. Nawadniane przez wody Jordanu i otoczone górami, to małe państewko cieszy się klimatem zbliżonym do cieplarnianego, a jego mieszkańcy zajmują się niemal wyłącznie uprawą roli. Na południe od Ammanu jednak żyzne wyżyny nagle się kończą, ustępując ogromnej kamienistej pustyni ciągnącej sie aż do Morza Czerwonego. Ten raczej unikany przez miejscową ludność teren, chętnie odwiedzają turyści. To tutaj znajdują się piaskowce, w których wyrzeźbiona została Petra. Bardziej na południe leży Wadi Rum ze swymi wielkimi oceanami piasku.

Żródła: Jerozolima i Ziemia Święta - przewodniki Wiedzy i Życia

pl.wikipedia.org/wii/Jordania

P. Gardner, A. Scott, M. Scott Rohan, A. Shackleton, Geografia Państw Świata, Warszawa 1994.