Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Izrael - Ziemia Święta, Przewodnik po Jerozolima - flaga

Przewodnik po Jerozolima

 Wszystkie przewodniki

Przewodniki po regionach w Izraelu

Pozycja submenu
Przewodnik po Jerozolima

Historia Starego Miasta Jerozolimy sięga 3 tysiąclecia, choć dzisiejsza siatka ulic powstała w większości w okresie bizntyjskim, a otaczające mury - w XVI w. Wewnątrz murów Stare Miasto dzieli się na nieprecyzyjnie wydzielone dzielnice: żydowską, chrześcijańską, muzułmańską i ormiańską. W kierunku wschodnim i południowym od miasta znajdują się góry Oliwna i Syjon, obie tradycyjnie powiązane z końcem ziemskich dziejów Chrystusa. Na północnym zachodzie rozciąga się nowoczesna Jerozolima z pieknymi przykładami XIX-wiecznej architektury.

 

Dzielnica muzułmańska

Jest to największa i najgęściej zaludniona dzielnica Starego Miasta. Po raz pierwszy została wytyczona za rządów Heroda Wielkiego, a jej współczesne granice wyznaczono w czasach biznantyjskich. W XII w. została zajęta przez krzyżowców, stąd tak wiele tu kościołów i innych zabytków chrześcijańskich.

 

Klasztor Biczowania - W tym zespole budowli franciszkańskich znajduje się skromna, lecz robiąca duże wrażenie kaplica Biczowania, stojąca w miejscu, w którym według tradycji żołnierze rzymscy biczowali Chrystusa przed ukrzyżowaniem. Po drugiej stronie dziedzińca znajduje się kaplica Skazania na Śmierć. Miejsce to wiązane jest z sądzeniem Chrystusa przez Poncjusza Piłata.

 

Łuk Ecce Homo - Rozpięty nad Via Dolorosa łuk zbudowali Rzymianie w 70 r. Gdy Rzymianie odbudowali Jerozolimę w 135 r. po drugim powstaniu żydowskim, zrekonstruowali łuk jako pomnik zwycięstwa, dodając doń po bokach dwa mniejsze przejścia. Środkowe przęsło widać nad ulicą.

 

Via Dolorosa - Wiązanie Via Dolorosa z rzeczywistą drogą, którą przebył Chrystus, idąc na miejsce ukrzyżowania, bardziej opiera się na tradycji religijnej niż na faktach historycznych. Niemniej przyciaga ona każdego dnia masy pielgrzymów. Ulice oznaczone są czternastoma Stacjami Męki Pańskiej. Ostatnich pięć znajduje się w bazylice Grobu Pańskiego. W każdy piątek o godz. 15 franciszkanie rozpoczynają procesję wzdłuż całej drogi.

 

Chain Street (Ulica Bramy Łańcucha) - Idąc w kierunku wschodnim od ulicy Dawida, natrafia się najpierw na karawanseraj Chan as-Sultan, odbudowany zajazd. Nieco dalej, po prawej stronie jest madrasa Tasztimurijja z eleganckim balkonem. Wewnątrz znajduje się grobowiec emira Tasztimura. Po tej samej stronie ulicy jest też mauzoleum emira tatarskiego Barka Chana. W tym budynku z fasadą o ciekawej dekoracji mieści się obecnie Biblioteka Chalidi.

 

Brama Damasceńska - Dzisiejsza brama została zbudowana na ruinach oryginalnej rzymskiej bramy i fragmentach rzymskiego miasta. Po zachodniej stronie bramy schodami schodzi się na teren wykopalisk. W pierwszej warstwie są ruiny kaplicy krzyżowców z freskami, część średniowiecznej drogi i znak oznaczający obecność X legionu rzymskiego. Dalej po metalowych stopniach schodzi się do jedynego zachowanego łuku rzymskiej bramy, przez którą wchodzi się na Plac Rzymskich Wykopalisk, gdzie znajdują się fascynujące ruiny oryginalnego rzymskiego placu.

 

Kościół św. Anny - Ten piękny kościół krzyżowców, zbudowany w latach 1131-1138, jest doskonałym przykładem architektury romańskiej. Do naszych czasów dotrwał w niemal niezmienionym kształcie. Tradycyjnie uważa się, że stoi tu, gdzie znajdował się dom Anny i Joachima, rodziców Najświętszej Marii Panny.

 

Haram asz-Szarif (Wzgórze Świątynne lub plac Świątyni) to ogromna, prostokątna, szeroka esplanada w południowo-wschodniej części Starego Miasta. Tradycyjnie - miejsce Pierwszej Świątyni, a następnie Drugiej Świątyni, zniszczonej przez Rzymian. Plac pozostawał w ruinie przez ponad pół wieku i dopiero w 691 r., gdy wybudowano tu Kopułę Skały, stał się tak ważny dla islamu. W ciągu wieków wokół tego trzeciego pod względem znaczenia sanktuarium powstało wiele innych budowli.

Kopuła Skały - Jedno z pierwszych i największych osiągnięć architektury islamu - meczet Kopuła Skały został zbudowany w latach 688-691. Mający wyrażać wyższość islamu, dominujący nad miastem, majestatyczny meczet stał się symbolem Jerozolimy. Bardziej przypominający kościół niż meczet, rozwiązany z matematyczną harmonią proporcji, przywołuje na myśl atchitekturę klasyczną i bizantyjską, a także rotundę Grobu Świętego. Według tradycji to tu właśnie Abraham miał złożyć w ofierze swego syna Izaaka, stąd rozpoczął swą nocną podróż Mahomet i jest to miejsce Święte Świętych Świątyni z czasów Heroda.

Meczet Al-Aksa - Budowlę meczetu rozpoczęto w niecałe 20 lat po ukonczeniu Kopuły Skały. W odróżnieniu jednak od tego meczetu, który pozostał w nienaruszonym stanie przez wielki, Al-Aksa uległ wielu różnym zmianom.

Muzeum Sztuki Islamu - Niezbyt bogate muzeum, mieszczące się w dawnym refektarzu templariuszy, zawiera obiekty ofiarowane przez wieki meczetom na Haram asz-Szarif, jak również fragmenty architektoniczne z wielu budynków placu.

Brama Złota (Brama Miłosierdzia) była jedną z oryginalnych bram miasta Heroda. Według tradycji żydowskiej, Mesjasz wejdzie do Jerozolimy przez tę bramę,  dlatego muzułmanie zamurowali ją w VII w.

 

Dzielnica Żydowska

Za czasów Heroda teren ten przylegał do muru otaczającego Świątynię i zamieszkiwała go elita kapłanów. W późnym okresie rzymskim Żydom zakazano osiedlania się w Jerozolimie i dopiero w XIII w. ponownie ukształtowała się tu mała wspólnota. Dziś dzielnica ta jest fascynującą, żywą pamiątką ponad 2000 lat historii Żydów w Jerozolimie.

 

Cardo - W czasach bizntyjskich była to główna arteria Jerozolimy. Zrekonstruowano jej północną część, gdzie obecnie mieszczą się wytworne galerie i butiki.

 

Plac Hurwa - centrum życia towarzyskiego dzisiejszej dzielnicy żydowskiej, znajdują się tu sklepy z pamiątkami, kawiarnie i bary.

 

Synagoga Ramban - Ok. 1400 r. synagoga została przeniesiona w obecne miejsce z góry Syjon. Był to pierwszy ślad obecności Żydów w tej dzielnicy od czasu ich wygnania w 135 r. W 1967 r. została odbudowana i znowu odbywają się tu nabożeństwa.

 

Muzeum Archeologiczne Wohla - Po 1967 r. odkopano tu ruiny kilku domów z epoki Heroda Wielkiego (37-4 r. p.n.e.). Ten odkryty kwartał leży teraz 3-7 m poniżej poziomu uilicy, pod nowoczesnym zespołem budowli i zachowany jest jako Muzeum Archeologiczne Wohla. Warto zwiedzić to muzeum, przywołuje bowiem życie codzienne ludzi sprzed 2000 lat.

 

Synagogi sefardyjskie - Cztery stojące obok siebie synagogi były duchowym centrum wspólnoty sefardyjskiej. Sefardyjczycy to potomkowie Żydów wypędzonych z Hiszpanii i Portugalii w XV w.

 

Muzeum Kwartału Dawnych Osiedleńców - niewielkie muzeum poświęcone historii wspólnoty żydowskiej w Jerozolimie od połowy XIX w. do końca panowania tureckiego w 1917 r. - zajmuje jeden z najstarszych zespołów architektonicznych w dzielnicy żydowskiej.

 

Centrum Rachel Ben Zwi - Głównym zabytkiem, który się tu znajduje, jest model Jerozolimy z okresu Pierwszej Świątyni (ok. VIII w. p.n.e.), na którym zaznaczono wszystkie znane archeologiczne pozostałości. Pokaz audiowizualny przedstawia historię miasta od roku 1000 p.n.e. do 586 p.n.e. Prezentowane są tu także zabytki znalezione w latach 1909-1911 podczas wykopalisk potajemnie prowadzonych przez angielskiego archeologa Montague Parkera.

 

Spalony Dom - pozostałości domu z I w. n.e. Pomieszczenia, które można zobaczyć, to cztery pokoje i łazienki z rytualną łaźnią, poprzedzone długim holem wejściowym.

 

Park Archeologiczny Ofel - Ten teren na południowej i południowo-zachodniej stronie Haram asz-Szarif został zabudowany, kilkakrotnie niszczony i odbudowywany w ciągu wieków. Pierwsze domostwa powstały tu w VIII w. p.n.e., choć to, co teraz możemy zobaczyć, pochodzi głównie z czasów Heroda (34-4 p.n.e.) i Omajjadów (661-750).

 

Mur Zachodni - masywny, gładki, zbudowany z dużych, kamiennych bloków - jest najświętszym miejscem dla Żydów. Znajdujący się przed nim plac to miejsce nieustających modlitw. Mur jest częścią muru oporowego Wzgórza Świątynnego wzniesionego przez Heroda Wielkiego w 20 r. p.n.e. W okresie osmańskim stał się głównym miejscem pielgrzymek Żydów, którzy przychodzili opłakiwać Świątynię zniszczoną w 70 r. Dlatego też od wieków mur ten znany jest pod nazwą Ściany Płaczu. Przestrzeń przed murem podzielona jest na dwie części. Mężczyźni modlą się z lewej strony, kobiety - z prawej. Nie-Żydzi mogą zbliżyć się do muru, ale muszą mieć nakrycia głowy, stosowne ubranie i zachowywać się właściwie.

 

[ koniec strony ]

 

Dzielnica Chrześcijańska

Jest to najliczniej odwiedzana dzielnica Starego Miasta. W jej centrum wznosi się bazylika Grobu Świętego, miejsce dla chrześcijan najświętsze. Otoczona jest ona wileką liczbą innych kościołów i hospicjów. Pobliskie ulice pełne są sklepów i straganów, które kwitną dzięki pielgrzymom.

 

Bazylika Grobu Świętego - wybudowana na domniemanych terenach ukrzyżowania, złożenia do grobu i zmartwychwstania Chrystusa - jest najważniejszą świątynią chrześcijańską. Pierwsza bazylika została tu wzniesiona przez cesarza rzymskiego Konstatyna w latach 326-335.

Grób Chrystusa - We wnętrzu sanktuarium z 1810 r. marmurowa płyta przykrywa skałę, na której, jak się wierzy, leżało ciało Chrystusa.

Golgota - wewnątrz Bazyliki, tuż przy głównym wejściu, dwie klatki schodowe porowadzą na Golgotę. Sanktuarium podzielone jest na dwie kaplice. Z lewej grecka kaplica prawosławana z ołtarzem wzniesionym dokładnie na szczycie skały, na której miał stać krzyż Chrystusa. Fragmenty skały odłupane podczas budowy kościoła można dziś zobaczyć przez chroniące je szkło wokół ołtarza, a nawet dotknąć przez otwór w płycie pod ołtarzem.

Kaplica Adama znajduje się tuż pod kaplicą grecką na Golgocie. Nazwa jej wiąże się z legendą, która mówi, że Chrystus umarł w miejscu,  w którym pochowano Adama - praojca ludzkości. Pękniecie w skale, widoczne w apsydzie, według wierzeń, powstało na skutek trzęsienia ziemi w momencie śmierci Chrystusa.

 

W Hospicjum Aleksandra mieszczącym w swym wnętrzu cerkiew św. Aleksandra - najważniejszą świątynię rosyjskich prawosławnych w Jerozolimie - znajdują się także ważne wykopaliska.

 

Luterański kościół Zbawiciela - neoromański kościół zbudowany w 1898 r. Najciekawszą jego częścią jest dzwonnica, z której roztacza się piękny widok na Stare Miasto.

 

Kościół św. Jana Chrzciciela ufundowany w V w. jest jednym z najstarszych w Jerozolimie. Został rozbudowany w XI w. Jego obecny wygląd jest niemal taki sam jak wówczas; tylko dwie dzwonnice wzniesiono później.

 

Dzielnica Ormiańska

Na południe od dzielnicy chrześcijańskiej rozciąga się teren tradycyjnie od lat zamieszkiwany przez Ormian, którzy mają swą długą historię w Jerozolimie. Jest to jedna z najspokojniejszych części Starego Miasta.

 

Cytadela - zajmowana dziś przez Muzeum Historii Jerozolimy - to imponujący bastion w murach miejskich. Obecna budowla pochodzi głównie z XIV w. Najprawdopodobniej właśnie tu odbywał się proces Chrystusa. Jest tu wiele do zobaczenia. Dla wygody turystów wytyczono trzy dobrze oznaczone szlaki: pierwszy to droga biegnąca wzdłuż murów, skąd rozciągają się najlepsze widoki Starego i Nowego Miasta; drugi - droga wykopalisk koncentrująca się na odkryciach archeologicznych na dziedzińcu, a trzeci to droga muzealna prowadząca zwiedzających przez kilka sal wystawowych, w których pokazana jest historia Jerozolimy. Prezentacja ma formę pokazu, ogląda się dioramy i makiety, a nie zbór przedmiotów.

 

Spacer po dachach - Na rogu St Mark's Road i Khabad Street chwiejące się schody prowadzą na dachy Starego Miasta. Można stąd przejść nad głównym bazarem, patrząc przez kratki wentylacyjne na życie w dole. Taraz ten rozciąga się na znacznym obszarze, przebiegając pomiędzy talerzami anten satelitarnych i dzielącymi murami. Można tu podziwiać niezwykłe widoki bazyliki Grobu Świętego i Kopuły Skały.

 

Kaplica św. Marka - Ten niewielki kościół należy do ortodoksyjnej wspólnoty Syryjczyków w Jerozolimie. Kamienna chrzcielnica uchodzi za tę, w której ochrzszczono Marię Pannę. Niektórzy uczeni uważają, że tutejsza mała piwnica,  a nie góra Syjon, była prawdziwym miejscem ostatniej wieczerzy.

 

Katedra św. Jakuba - Katerdra ormiańska jest jedną z najpiękniejszych budowli sakralnych Jerozolimy. Wzniesiono ją w XII w. w miejscu, gdzie według legendy poniósł śmierć św. Jakub apostoł. Wnętrze katedry jest urzekające - oświetlone wieloma zwisajacymi z sufitu lampkami oliwnymi i grubo wyścielone orientalnymi dywanami.

 

Muzeum Mardigian - muzeum poświęcone historii i kulturze Ormian. Najstarszymi zabytkami są fragmenty fresków z I w. i pozostałości ormiańskich kościołów z pokresu bizntyjskiego. Dumą muzeum jest kolekcja wczesnych manuskryptów.

 

Brama Syjonu została zbudowana w 1540 r. Prowadziła z miasta do świętych miejsc na górze Syjon.

 

[ koniec strony ]

 

Góra Oliwna i Góra Syjon

Góra Oliwna wznosi się na wschód od Starego Miasta. Jej zbocze wykorzystywano jako miejsce pochówku od III tysiąclecia p.n.e. Na wzgórzu jest także dużo miejsc związanych z ostatnimi dniami Chrystusa, a ze szczytu można podziwiać wspaniałą panoramę Starego Miasta. Między murami miasta a wzgórzem rozciąga się Dolina Jozafata. Teren ponownie wznosi się na zachodzie, gdzie znajduje się Syjon, miejsce tradycyjnie związane z Ostatnią Wieczerzą.

 

Meczet Wniebowstąpienia - Pierwsza kaplica została tu zbudowana ok. 380 r. dla upamiętnienia wniebowstąpienia Chrystusa, gdzie kurz utworzył w sposób cudowny ślady jego stóp. Ślad prawej stopy przeniesiony na kamień zachował się tu do dziś.

 

Kościół "Ojcze Nasz" stoi obok częsciowo zrekonstruowanego kościoła z IV w. wzniesionego nad grotą znaną jako miejsce, gdzie Chrystus nauczył uczniów modlitwy Pater Noster (Ojcze nasz). Dziś XIX-wieczny kościół i klasztor słyną z tablic z płytek ceramicznych z modlitwą Ojcze nasz wypisaną w 62 językach.

 

Groby proroków - Na południowo-zachodnim zboczu Góry Oliwnej znajduje się wiele cmentarzy żydowskich.

 

Kaplica Dominus Flevit - Nazwa kaplicy oznacza "Pan zapłakał". Stoi ona na miejscu identyfikowanym przez średniowiecznych pielgrzymów ze skałą, na której siedział Chrystus, płacząc nad Jerozolimą. Kaplicę w kształcie łzy zbudowano w 1955 r. nad kaplicą z VII w.

 

Cerkiew św. Marii Magdaleny - W 1885 r. car Aleksander III kazał ją wybudować na cześć swej matki. Stoi ona pośród drzew, a jej siedem cebulastych, pozłacanych kopułek to charakterystyczny element w panoramie Jerozolimy.

 

Kościół Wszystkich Narodów wznosi się na Górze Oliwnej w ogrodzie Getsemani nad skałą, na której, jak się wierzy, modlił się Chrystus w noc pojmania. Obecny kościół powstał w 1924 r. Jego budowę finansowało konsorcjum 12 narodów - stąd nazwa kościoła i 12 kopuł ozdobionych godłami tych państw. W środku nawy jest skała otoczona koroną cierniową z kutego żelaza. Obok kościoła zachowała się część ogrodu Getsemani z kilkusetletnimi drzewami oliwnymi.

 

Grób Marii Panny - Podziemne sanktuarium w Dolinie Jozafata, gdzie uczniowie pochowali Matkę Boską, jest najbardziej nastrojowym miejscem świętym w Jerozolimie. Fasada, imponujące schody i chrześcijańskie groby królewskie w bocznych niszach pochodzą z XII w. Grób Matki Boskiej stoi we wschodniej części krypty, którą zdobią ikony i ornamenty typowe dla prawosławia. Dziś nabożeństwa odprawiają tu Grecy, Ormianie, Koptowie i Syryjczycy. W ścianie południowo-wschodniej znajduje się mihrab umieszczony tu po zwycięstwie Saladyna. Miejsce to zostało uznane za święte przez muzułmanów, ponieważ według arabskiego uczonego Mahomet zobaczył w czasie nocnej podróży do Jerozolimy światło nad grobem swojej "siostry Maryi".

 

Miasto Dawida - Na południe od placu Świątyni skalisty grzbiet górski biegnie wzdłuż doliny Cedronu. Na jego szczycie w XX w. p.n.e. leżało małe jebuzyckie miasto, zdobył je Dawid i założył tu swoją stolicę ok. 1000 r. p.n.e. Znajdują się tu pozostałości budynków z czasów sprzed zajęcia miasta przez Babilończyków w 586 r. p.n.e., m.in. mury z XIII w. p.n.e., fortyfikacje, fragmenty pałacu przypisywanego Dawidowi i domów spalonych podczas ataku babilońskiego.

 

Kościół św. Piotra "in Gallicantu" stoi w miejscu tradycyjnie uważanym za to, gdzie św. Piotr zaparł się Jezusa. Zbudowany w 1931 r., wygląda nowocześnie, jednak w krypcie są groty, w jedenej z nich Jezus miał spędzić noc, nim stanął przed Piłatem. Pozostałości architektury herodiańskiej odkryto pod kościołem, a w ogrodzie do dziś zachowała się część schodów używanych jeszcze w czasach Chrystusa.

 

Kościół Zaśnięcia NMP - Zwieńczony wysoką dzwonnicą i kopułą, neoromański kościół dominuje na górze Syjon. Duży, przestronny, z jasnego kamienia, stoi w miejscu, gdzie zgodnie z tradycją Matka Boska zapadła w "wieczny sen".

 

Wieczernik - W cieniu dzisiejszego kościoła Zaśnięcia NMP, na pierwszym piętrze gotyckiego budynku, znajduje się wieczernik (Cenaculum). Według tradycji chrześcijańskiej to tutaj Chrystus spożył ostatni posiłek z uczniami. Sala pozbawiona jest dekoracji, tylko piękne gotyckie łuki dzielą ją na dwie części.

 

Grób Króla Dawida - Pod wieczernikiem, na niższym piętrze budynku krzyżowców jest kilka małych pomieszczeń czczonych jako Grób Króla Dawida. Mimo ostatnich wątpliwości co do autentyczności grobu, jest to jedno z najbardziej czczonych przez Żydów miejsc świętych. Hol wejściowy jest dziś synagogą. Od IV do XV w. grób był związany z zesłaniem Ducha Świętego oraz zaśnięciem Marii i zgodnie z tradycją tutaj Chrystus obmywał nogi swoim uczniom po Ostatniej Wieczerzy.

 

Nowoczesna Jerozolima

W latach 60-tych XIX w. Stare Miasto było tak przeludnione, że potrzeba miejsca spowodowała niczym niepohamowaną aktywność budowlaną poza murami. Najwcześniejsze osiedla ukształtowały się z inicjatywy wspólnot żydowskich lub utworzono je dla przyjmowania pielgrzymujacych do Ziemi świętej. Architektura nowego miasta ma wyraźnie charakter eklektyczny, jako że napływająca ludność czerpała wzory z krajów, z których przybywała.

 

YMCA - budynek powstały w latach 1926-1933 należy do najbardziej znanych obiektów w Jerozolimie. Składa się z trzech części: korpusu głównego w wysoką dzwonnicą i dwóch bocznych skrzydeł. Wygląd zewnętrzny budynku, aczkolwiek wspaniały, nie zapowiada bajecznego wprost wnętrza, gdzie splatają się ze sobą elementy zdobnicze zaczerpnięte z trzech różnych kultur oraz symbole trzech głównych religii monoteistycznych. Eklektyczna dekoracja wyraża idee pokoju i tolerancji między wyznaniami.

 

Ben Yehuda i Nakhat Shiva - zamknięte dla ruchu kołowego zaułki, położone w środku nowoczesnej Jerozolimy. Jest to najbardziej ożywiona część miasta - sklepy, restauracje, sprzedawcy uliczni, a także zbierający się tam muzycy wspólnie tworzą szczególną atmosferę.

 

Kwartał Rosyjski - Rosjanie należeli do tych, którzy pierwsi osiedlili się poza Starym Miastem w XIX w. Zbudowali tam osiedle mieszkaniowe i sobór Trójcy Świętej (zamknięty dla zwiedzających). Dawny dom pilegrzymi dla kobiet za soborem mieści dziś Muzeum Więźniów Podziemia 1918-1948, poświęcone bojownikom żydowskiego ruchu oporu.

 

Mea Shearim - Ta niezwykła część miasta to jakby przeniesiona z XVIII-wiecznej Europy dzielnica żydowska, nieskażona obcymi wpływami. Dzisiaj mieszkają tu ultraortodoksyjni Żydzi.

 

Katedra św. Jerzego - Ten anglikański kościół wybudowany w 1910 r., z pięknymi krużgankami, jakby żywcem przeniesiony ze środkowej Anglii, wyraźnie kontrastuje z chaotyczną zabudową arabskich ulic w sąsiedztwie.

 

Groby Królewskie - Pomimo nazwy ten pojedyńczy, lecz starannie opracowany grobowiec jest przypuszczalnie grobem Heleny, królowej Adiabeny. Małe wejście prowadzi w dół do słabo oświetlonego labiryntu pomieszczeń z kamiennymi drzwiami.

 

Muzeum Rockefellera - oddział Muzeum Izraela posiadający wspaniałe zbiory. Wśród interesujących ekspnatów znajdują się stiuki z pałacu Hiszama w Jerychu, belki z kościoła Grobu Świętego i drewniane płyciny z meczetu Al-Aksa. W muzeum znajdują się też liczne zwoje nad Morza Martwego.

 

Obrzeża Jerozolimy

Muzeum Izraela zbudowane w 1965 r. na grani wychodzącej na Jerozolimę Zachodnią ma najpiękniejsze dzieła sztuki i zabytki archeologiczne w kraju. Składa się z szeregu pawilonów położonych na łagodnym zboczu i przypominających tradycyjną arabską wioskę. W zbiorach muzeum znajdują się całe wnętrza synagog z Europy i Indii, przykłady miejscowych dzieł sztuki najwyższej klasy, wspaniałe zabytki archeologiczne i słynne na cały świat zwoje znad Morza Martwego.

 

Muzeum Ziem Biblijnych - Naprzeciwko Muzeum Izraela stoi raczej niepozorny budynek, w którym zgromadzono ważne zbiory znalezisk archeologicznych odzwierciedlających historię opisanych w Biblii społeczeństw starożytnego Bliskiego Wschodu.

 

Kneset - siedziba parlamentu izraelskiego otwarta w 1966 r. W projekcie wykorzystano elementy sztuki klasycznej, inspiracje ateńskim Partenonem i różnymi próbkami rekonstrukcji Świątyni.

 

Sąd Najwyższy - Dwie miedziane piramidy wieńczą budowlę, na której szczyt prowadzą długie, kręte schody. Stąd można ogarnąć spojrzeniem całą Jerozolimę.

 

Makieta starożytnej Jerozolimy - W ogrodach Holyland Hotel w Jerozolimie Zachodniej znajduje się ogromna makieta miasta takiego, jakie mogło być w 66 r.,  w czasach Drugiej Śwątyni. Ma ok. 20 m po przekątnej i zaznaczono na niej wprost fantastyczną ilość szczegółów. Stale jest aktualizowana, by uwzględniała nowe odkrycia archeologiczne.

 

Yad Vashem - Dla wielu przybywających do Izraela wizyta w Yad Vashem należy do najbardziej wzruszających. Jest to archiwum, instytut badawczy, muzeum, a przede wszystkim pomnik poświęcony pamięci ponad 6 milionów Żydów, którzy zginęli podczas holocaustu. Na miejsce prowadzi Aleja Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, przy której umieszczone są tabliczki z imionami i nazwiskami ludzi nie będących Żydami, którzy pomagali Żydom, ryzykując własne życie. Sala Pamięci obok muzeum przypomina komorę grobową, w niej, na bazaltowych płytach wypisano nazwy 21 największych obozów. Pośrodku tej wielkiej sali znajduje się urna z prochami z pieców krematoryjnych, nad którą pali się wieczny ogień. W sąsiedniej Sali Imion zebrane są nazwiska zabitych Żydów z możliwie najpełniejszymi danymi biograficznymi. W sumie na zboczu wzgórza jest ponad 20 pomników. Odwiedzajacy Yad Vashem powinni być stosownie ubrani. Szorty i krótkie spódniczki są niedopuszczalne.

 

En Keren - Malownicza wioska, w której według tradycji urodził się i żył św. Jan Chrzciciel. Znajduje się tu kilka pięknych kościołów i klasztorów.

 

Synagoga Szpitala Hadassah - Tę raczej przeciętną synagogę zdobi wspaniały cykl 12 witraży wykonanych przez Marca Chagalla. Każde okno przedstawia jednego z 12 synów Jakuba, którzy dali początek plemionom Izraela.

 

Abu Gosz - Ta arabska wioska uważana była przez krzyżowców za wioskę Emaus, gdzie Chrystus objawił się dwóm swoim uczniom po zmartwychwstaniu. Krzyżowcy wznieśli tu w XII w. jedną z najpiękniejszych romańskich budowli w Ziemi Światej - kościół krzyżowców, który stoi do dziś niemal w niezmienionej formie Na wzgórzu ponad wioską znajduje się kościół Notre Dame de l'Arche d'Alliance zbudowany w 1924 r. nad ruinami koscioła z V w. Mówi się, że stoi on na miejscu domu Abinadaba, gdzie biblijna Arka Przymierza pozostawała przez 20 lat, dopóki Dawid nie przeniósł jej do Jerozolimy.

 

Żródło: Jerozolima i Ziemia Święta - przewodniki Wiedzy i Życia