TraveliGo.pl - Twój turystyczny raj

Kartagina została założona przez fenickich kolonistów z Tyru ok. 813 r. p.n.e. W IV w. p.n.e. stała się niezależnym państwem, ale w III w. sytuacja zmieniła się na niekorzyść głównie za sprawą coraz silniejszego Rzymu. Doszło do wojen punickich zakończonych zburzeniem miasta. Od 1972 r. dzięki pomocy UNESCO prowadzone są w Kartaginie prace restauracyjne.

Katedra św. Ludwika została zbudowana w stylu pseudobizantyjskim w 1890 r. Dedykowana jest królowi Francji, Ludwikowi IX, który zmarł na dżumę pod Kartaginą w 1270 r.

Wzgórze Byrsa - legendarne miejsce osiedlenia się Dydony i początek punickiego miasta. Znajduje się tu Narodowe Muzeum Archeologiczne i dzielnica Kartagińczyków, przedstawiająca układ wczesnych domów punickich z IV w. p.n.e.

Narodowe Muzeum Archeologiczne - Zgromadzone w nim zabytki pochodzą z trzech epok: punickiej, rzymskiej i chrześcijańskiej. Obejrzeć tu można inskrypcje, marmurowe sarkofagi, przedmioty codziennego użytku z Kartaginy punickiej i rzymskiej, kolorowe fenickie maski z masy szklanej.

Termy Antoniusza - Termy, zbudowane przez Antoniusza w latach 145-165 n.e., były niegdyś największe w Afryce. Chociaż zachowały sie tylko ich ruiny - kilka sal i pozostałości podziemi, to jednak całość robi duże wrażenie.

Wille rzymskie - Szczyt rozwoju Kartaginy przypadł na II w. Z tego okresu pochodzą rzymskie wille. Najciekawszą jest Villa des Voliers - pięknie odrestaurowany dom z III w., w którym zachowały się mozaiki posadzkowe.

Bazylika św. Cypriana była prawdopodobnie pierwotnym miejscem spoczynku tego świętego. Usytuowana na północnym krańcu miasta, siedmionawowa świątynia jest jednym z nielicznych zabytków chrześcijańskich w Kartaginie.

Pałac Prezydencki usytuowany jest na wzgórzu nad Zatoką Tuniską, w pobliżu Term Antoniusza. Stąd najłatwiej zobaczyć tonący w w zieleni olbrzymiego ogrodu pałac. Nie wolno go fotografować, ponieważ w Tunezji obowiązuje zakaz fotografowania obiektów rządowych i policjantów.

Muzeum Rzymskie i Wczesnochrześcijańskie - Gromadzone są tu i przechowywane zabytki z rzymskiego okresu Kartaginy (V-VII w.) oraz pozostałości wczesnochrześcijańskie. Warto na nie zwrócić uwagę.

Port punicki - Niestety niewiele się z niego zachowało. Trzeba użyć wyobraźni, aby w dwóch niewielkich oczkach wodnych dojrzeć podstawę fenickiej floty. Niegdyś port w Kartaginie mógł pomieścić 220 statków.

Tofet to największy pomnik punickiego kultu i najstarsze zachowane tego typu miejsce w Kartaginie. To bardzo szczególne sanktuarium, gdzie składano ofiary ze zwierząt i ludzi, a zwłaszcza dzieci. Do najstarszej części tofetu należy kapliczka Cintasa, pomieszczenie o wymiarach 1x1 m z małą niszą wykutą w skale, gdzie znaleziono naczynia z VIII w. Przed budowlą znajduje się maleńkie podwórko z ołtarzem i trzy koncentrycznie zakrzywione mury, tworzące rodzaj labiryntu, przez który musiał przejść każdy, kto wchodził do sanktuarium.

Żródło: Tunezja - przewodniki Wiedzy i Życia