Dania

Położona na północ od Niemiec Dania należy wprawdzie do Skandynawii, ale z powodu całkowicie odrębnego charakteru można ją porównać do idyllicznej wyspy. Łagodne wzgórza, majestatyczne, bukowe lasy i wybrzeże z rozległymi piaszczystymi plażami nadają temu krajowi, składającemu się z setek wysp i wysepek oraz jednego półwyspu, niepowtarzalne, subtelne piękno. Dania chlubi się wielowiekową monarchią i najstarszą flagą państwową na świecie. Duńczycy bardzo są z tego dumni, uważają siebie za jeden z najlepiej prosperujących i najbardziej egalitarnych narodów świata.

Dania zajmuje obszar ponad 43 000 km2. W jej skład wchodzą: Półwysep Jutlandzki, szeroki pas lądu graniczący z Niemcami i ciągnący się ku północy (jedyna granica lądowa) oraz ponad czterysta wysp w zachodniej części Bałtyku, z czego niemal sto jest zamieszkanych. Największa jest Zelandia (Sjælland), na której wschodnim wybrzeżu leży Kopenhaga (København). 

Dania ma tylko jedno duże miasto – Kopenhagę, gdzie żyje ponad 1,5 miliona ludzi, czyli blisko jedna trzecia całej populacji. Kolejne trzy pod względem wielkości miasta - Ǻrhus na wybrzeżu Jutlandii, Odense na Fionii i Aalborg na północy Jutlandii – zamieszkuje w sumie nie więcej niż pół miliona mieszkańców. Dania, leżąca na podobnej szerokości geograficznej, co Szkocja i południowa Alaska, ma nasłonecznienie od 17 godzin w lecie do 7 godzin w środku zimy. Podobnie jak ukształtowanie terenu, również klimat jest łagodny i raczej nie występują tu temperatury ekstremalne. Powyższe uogólnienia nie dotyczą jednak dwóch autonomicznych regionów: Grenlandii i Wysp Owczych.

Tereny w głębi półwyspu i na wyspach ukształtowane są podobnie: łagodnie pofalowane, porośnięte bujną zielenią i żyzne. Jeden z najwyższych punktów (Møllehøj) w środkowej Jutlandii ma zaledwie 171 m n.p.m., najwyższy wodospad liczy tylko 18 m. Nie ma tu wielkich rzek. Wprawdzie nie występują warunki ekstremalne, ale też niewiele jest w Danii obszarów naprawdę płaskich. Cofające się lodowce pozostawiły po sobie liczne pofałdowania i łagodne wzgórza.

W XX w., w związku z koniecznością ulepszeń komunikacyjnych między Danią a Szwecją, zrealizowano dwa śmiałe projekty, będące wielkimi osiągnięciami myśli inżynierskiej. W 1998 r. został otwarty most Storebælts, łączący Fionię z Zelandią, który jest najdłuższym morskim mostem świata. W 2000 r. Kopenhagę z południem Szwecji połączył most Øresund. Było to również wydarzenie na skalę światową.

Zachodnia Jutlandia (nad Morzem Północnym) posiada najbardziej dziki i surowy kawałek wybrzeża: 300 km plaż oraz pofalowanych wiatrem, piaszczystych wydm porośniętych trawą. Wschodnie wybrzeże, poszarpane przez liczne zatoki i fiordy, to krajobraz bardziej skandynawski. W środkowej, podmokłej części półwyspu jest dużo jezior. Tylko na wyspach, takich jak Lolland i Falster oraz w południowej części półwyspu znajdują się duże, otwarte, płaskie przestrzenie, na których stoją liczne elektrownie wiatrowe.

strona: 1 | 2