Szukasz wycieczki? Masz dodatkowe pytania? Zadzwoń

lub napisz

 message
Cena całkowita
Rezerwuj
cellphone519 195 695

Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Środkowe Włochy, Przewodnik po Toskania - flaga

Przewodnik po Toskania

 Wszystkie przewodniki

Włochy

Pozycja submenu
Przewodnik po Toskania

Toskania, słynąca ze swej sztuki, historii i pięknych krajobrazów, jest regionem, gdzie przeszłość harmonijnie łączy się z teraźniejszością. Miasta usadowione na stokach wzgórz strzegą okolicy; wiele z nich otoczonych jest smukłymi cyprysami i murami wzniesionymi jeszcze przez Etrusków. Eleganckie pałace dowodzą potęgi i bogactwa, a średniowieczne ratusze świadczą o starych tradycjach demokratycznych.

 

W tym rolniczym kraju między winnicami i gajami oliwnymi rozrzucone są wioski i farmy, miasta oraz zamki i  warownie, które są pamiątkami wojen rozdzierających w średniowieczu Toskanię.

Obszar wokół Livorno i Pizy jest obecnie głównym ośrodkiem gospodarczym regionu. W samym centrum środkowej Toskanii leży Siena, przez wiele lat pozostająca w zależności lennej od Florencji. Północno-wschodnia Toskania - kraina gór i lasów - była zawsze dobrym schronieniem pustelników i świętych. Wschód to ojczyzna Piera della Francesca, malarza wczesnego renesansu, którego pogodne, ponadczasowe obrazy cechuje wszechstronna doskonałość.

 

W toskańskich miastach: Florencji, Sienie i Pizie oraz kilku mniejszych, takich jak Lukka, Cortona i Arezzo, znajdują się niektóre z artystycznych skarbów Italii. Średniowieczne miasteczka, jak San Gimignano ze znanymi wieżami czy Pienza - prawdziwy klejnot renesansu, leżą wśród wspaniałego krajobrazu wiejskiego, który rozsławił region. Całość obrazu Toskanii dopełniają malownicze Alpy Apuańskie i łagodne wzgórza Chianti.

 

FLORENCJA

Florencja jest wielkim zespołem zabytków, pomnikiem renesansu i pamiątką epoki, w której nastąpiło artystyczne i kulturalne odrodzenie. Do pomnożenia duchowego dziedzictwa XV w. przyczynili się pisarze: Dante, Petrarka, Machiavelli, natomiast artyści – Boticelli, Michał Anioł, Donatello oraz wielu innych – sprawili, że miasto stało się jedną ze światowych stolic sztuki.

 

Historyczna Florencja zajmuje dość niewielką i zwartą przestrzeń, dzięki czemu większość zabytków można zwiedzić, poruszając się pieszo. Wielu turystów zmierza najpierw do katedry, usytuowanej w geograficznym i historycznym centrum miasta. Warto też odwiedzić kampanila, baptysterium i Museo dell’Opera del Duomo.

Na południe od katedry leży Piazza della Signoria, przez długi czas polityczne centrum miasta, przy którym znajdują się Palazzo Vecchio, florencki ratusz, oraz Uffizi - jedna z najważniejszych galerii sztuki we Włoszech. W części wschodniej wznosi się kościół Santa Croce kryjący w swym wnętrzu freski Giotta oraz nagrobki niektórych spośród najwybitniejszych obywateli miasta. W części zachodniej stoi inny wielki kościół , Santa Maria Novella, również ozdobiony freskami. Po drugiej stronie Ponte Vecchio i Arno – rzeki dzielącej miasto na dwie części – leży dzielnica Oltrarno, gdzie dominującymi budowlami są Santo Spirito i ogromny pałac Pitti z galeriami zawierającymi m.in. dzieła Rafaela, Tycjana i innych wielkich artystów.

 

San Marco – Kiedyś były to przedmieścia Florencji, gdzie znajdowały się stajnie i koszary. Tu mieściła się menażeria Medyceuszy, w której trzymano lwy, słonie i żyrafy. Dzisiaj to dzielnica studencka, gdzie na ulicach często widzi się grupki młodzieży spieszącej na wykłady w Accademia di Belle Arti - najstarszej, bo założonej w 1563 r., europejskiej uczelni artystycznej.

 

Santa Maria del Flore – Katedra (Duomo) stojąca w środku miasta, zwieńczona kopułą pokrytą jasnoczerwonymi dachówkami, stała się symbolem Florencji. Powodowani ambicją przodowania we wszystkim, florentyńczycy wznieśli budowlę, która nawet obecnie jest najwyższa w mieście, a pod względem wielkości czwarta w Europie. Baptysterium ze wspaniałymi drzwiami z brązu sięga początków IV w. i jest jedną z najstarszych budowli miasta. Kampanila, zaprojektowana przez Giotta w 1334 r., została ukończona po śmierci swego twórcy w 1359 r.

 

Wizyta w Uffizi to okazja do zobaczenia nie tylko największych dzieł włoskiego renesansu, ale także arcydzieł powstałych w krajach tak odległych od Włoch, jak Niderlandy, Hiszpania i Niemcy. Dzieła te Medyceusze gromadzili przez stulecia, a w 1581 r. zostały umieszczone w Uffizi. Anna Maria Lodovica, ostatnia z rodu Medicich, zapisała Florencji wszystkie skarby sztuki .

 

Piazza della Signoria i Palazzo Vecchio od XIV w. stanowiły centrum politycznego i społecznego życia Florencji. Wielki dzwon zwoływał tu niegdyś obywateli miasta na parlamento (zgromadzenie publiczne). Obecnie plac jest popularnym wśród mieszkańców i przybyszów miejscem spacerów. Rzeźby upamiętniają ważne wydarzenia z dziejów miasta. Ale najważniejszemu zdarzeniu poświęcona jest zwykła płyta wprawiona w bruk nieopodal logii: to tutaj fanatyczny przywódca tłumów Girolamo Savonarola został spalony na stosie.

 

Piazza della Repubblica – Plan dzisiejszej Florencji częściowo pokrywa się z antyczną siatką ulic rzymskiego miasta. Najlepiej widać to w okolicach dawnego forum - dzisiejszego placu Republiki, otoczonego wąskimi uliczkami. Na tym centralnym placu mieściło się głównie targowisko, dopóki w latach sześćdziesiątych XIX w. nie wyburzono całego kwartału pod budowę nowego placu i łuku tryumfalnego, który obecnie góruje nad okolicznymi domami.

 

San Lorenzo był kościołem parafialnym Medyceuszy. W 1419 r. Brunelleschi przebudował świątynię w klasycznym renesansowym stylu. Niemal sto lat później Michał Anioł rozpoczął pracę nad grobowcami Medicich. Zaprojektował też bibliotekę mieszczącą ogromne zbiory rękopisów zgromadzonych przez Medicich.

 

Kościół Santa Maria Novella wybudowali w latach 1279-1357 dominikanie. Dolna,  romańska część fasady została wtopiona w nową, zaprojektowaną zgodnie z klasycznym kanonem proporcji przez jednego z pierwszych architektów renesansu, Leona Battistę i wzniesioną w XV w. W gotyckim wnętrzu znajdują się wspaniałe freski, a wśród nich monumentalna "Trójca Święta" Masaccia.

 

Kościół Santa Maria del Carmine słynie z cyklu fresków w kaplicy Brancaccich. Przedstawiają one żywot świętego Piotra. Dekorację kaplicy rozpoczął w 1425 r. Masolino, a prace kontynuował jego uczeń - Masaccio. Nowatorskie zastosowanie przez Masaccia perspektywy, dramatyzm narracji i realistyczny tragizm postaci stawiają artystę w rzędzie najwybitniejszych twórców renesansu.

 

Obszar Oltrarno zabudowany jest w większości niewielkimi domami. Sporo tu antykwariatów i sklepików z żywnością. Via Maggio, ruchliwa arteria, jest pod tym względem odmienna, ale wystarczy skręcić w którąś z bocznych ulic, by znaleźć spokój wśród starych zaułków Florencji, z dala od gwaru i ścisku. Tutejsze restauracje serwują proste i niezbyt drogie dania. W licznych pracowniach  i warsztatach odnawia się antyki. Warto zobaczyć kościół Santo Spirito oraz Palazzo Pitti - jeden z największych pałaców we Florencji, w którym mieszczą się muzea, a ich zbiory pod względem wielkości i bogactwa ustępują tylko kolekcji Uffizi.

 

 

[ koniec strony ]

Piza - Niemal przez całe średniowiecze silna flota Pizy gwarantowała panowanie miasta nad zachodnimi wybrzeżami Morza Śródziemnego. W XII w. kontakty handlowe z Hiszpanią i Afryką Północną spowodowały wzrost bogactwa kupieckiego społeczeństwa oraz przyczyniły się do naukowego i kulturalnego przewrotu, którego świadectwem są budowle z tamtych czasów: katedra, baptysterium i kampanila (Krzywa Wieża). Upadek Pizy zaczął się z chwilą pokonania jej przez Genuę w 1284 r., a przypieczętował go postępujący proces zamulania portu. W 1406 r. miasto uległo Florencji, ale najbardziej ucierpiało w 1944 r. podczas alianckich bombardowań.

 

Budowę Krzywej Wieży (Torre Pendente) rozpoczęto w 1173 r. Postawiona na grząskim gruncie, zaczęła się chylić, jeszcze zanim ukończono jej trzecią kondygnację. Mimo płytkich fundamentów, prace kontynuowano do 1350 roku. Ten efekt oczywistego gwałtu zadanego prawom fizyki od stuleci budzi zainteresowanie i przyciąga licznych zwiedzających.

 

 

W Sienie najważniejsze zabytki rozrzucone są wśród wąskich uliczek i alej prowadzących do przypominającego rozłożony wachlarz Piazza del Campo. Plac, jeden z największych w średniowiecznej Europie, leży pośrodku 17 miejskich contrade – dzielnic, które dwa razy do roku rywalizują z sobą w czasie Palio (wyścigi konne na oklep). Mieszkańcy są przywiązani do swoich rodzinnych contrade, których godła, wyobrażające zwierzęta, widoczne są wszędzie. Położenie na wzgórzach oznacza, że zwiedzający Sienę turysta będzie co chwila zaskakiwany nowym widokiem. Siena, niegdyś miasto rywalizujące z Florencją, do dziś zachowała wygląd i splendor z czasów swej świetności, przypadającej na lata 1260-1348. Zwiedzanie miasta najlepiej rozpocząć od historycznego centrum, czyli Piazza del Campo i okolicznych średniowiecznych ulic.

 

Piazza del Campo – Najbardziej uroczy z włoskich placów znajduje się w miejscu rzymskiego forum i przez znaczną część dziejów Sieny był głównym placem targowym miasta. Od swego początku był centrum życia miasta, miejscem gdzie odbywały się egzekucje, walki byków i dwa razy do roku gonitwy Palio. W otaczających plac średniowiecznych pałacach mieszczą się dziś kawiarnie i restauracje.

 

Katedra w Sienie –  jedna z największych we Włoszech, jest wspaniałym połączeniem rzeźby, malarstwa i romańsko-gotyckiej architektury o wyraźnych wpływach pizańskich. Wśród skarbów katedry znajdują się rzeźbiarskie arcydzieła Nicoli Pisana, Donatella i Michała Anioła.

 

Źródło: Włochy - Przewodniki Wiedzy i Życia