Przewodnik po Maroko

Flaga państwowa: Oficjalna nazwa: Królestwo Maroka Nazwa w języku lokalnym: Al-Mamlakah al-Maghribiyyah Stolica: Rabat Powierzchnia: 710 850 km2 Ludność: 30 122 000

Położenie:	Afryka Północna, wybrzeże Oceanu Atlantyckiego oraz Morza Śródziemnego, pomiedzy Algierią i Saharą Zachodnią
Sąsiedzi:	Algeria 1559 km; Sahara Zachodnia 443 km; Hiszpania (Ceuta) 6,3 km; Hiszpania (Melilla) 9,6 km
Skład etniczny:	Arabowie i Berberowie 99,1%, inni 0,7%, Żydzi 0,2%
Wyznania:	muzułmanie 98,7%, chrześcijanie 1,1%, Żydzi 0,2%
Waluta:	1 dirham marokański (MAD) = 100 centymów
Język:	arabski, dialekty berberyjskie, językiem używanym w interesach, przez rząd i w dyplomacji jest francuski
Największe miasta:	Casablanca, Marrakesz, Fez, Oudahda
Ustrój polityczny:	monarchia konstytucyjna
Święta narodowe:	Dzień Korony, 30 lipca (1999) - rocznica wstąpienia na tron króla Mohameda VI

 

maroko -opisy pochodzą z Przewodnika Wiedzy i Życia.

 

Maroko

 

Maroko jest najstarszym królestwem w świecie muzułmańskim. Historia jest tu wszędzie obecna: w oszałamiającej architekturze stolic kolejnych dynastii, pustynnych kasbach i w starożytnych grobowcach rozrzuconych na wzgórzach.

 

Ten najbardziej na zachód wysunięty przyczółek religii muzułmańskiej, zwany też bramą wjazdową do Afryki, dzieli od Hiszpanii tylko 14 km wód Cieśniny Gibraltarskiej. Pomimo bliskości Europy, Maroko nadal jest dla ludzi Zachodu krajem tajemniczym, egzotycznym królestwem, budzącym zaciekawienie i poruszającym wyobraźnię.

Na legendarnych sukach Fezu i Marrakeszu, przepełnionych kolorowymi dywanami i przyprawami, można chłonąć widoki i zapachy Arabii. Również tutaj ocieramy się o tradycje Afryki, tańce plemienne, karawany wielbłądów na Saharze – odwieczne echa tego wielkiego kontynentu.

 

Kraj nie jest tak dziki, jak za czasów berberyjskich piratów i saharyjskich szejków. Tanger jest dziś szybko rozwijającym się portem; realizowany jest program przystosowawczy, by mógł wkrótce stać się strefą wolnego handlu. Casablanca to nowoczesne centrum biznesu z drapaczami chmur i autostradami. Wielbłądy zostały zastąpione przez mercedesy i motocykle. Mówi się nawet o połączeniu w przyszłości Maroka z kontynentem europejskim mostem lub tunelem. Pomimo zmian cywilizacyjnych, Maroko jest nadal krajem pełnym niespodzianek, a subtelna mieszanka starodawnego mistycyzmu z nowoczesnym kapitalizmem i arabskiego konserwatyzmu z afrykańską radością życia przyciąga turystów z całego świata.

 

GEOGRAFIA MAROKA

Maghreb Al-Aksa – ziemia położona najdalej na zachód, znajduje się na styku dwóch kontynentów – Europy i Afryki. Na północy wybrzeże dzieli od Hiszpanii odległość 14 kilometrów, na południu granice kraju znikają w piaskach Sahary.

 

Maroko jest dużym krajem o powierzchni 710 850 km² (wraz z Saharą Zachodnią). 15% terytorium leży na wysokości powyżej 2000 m, co sprawia, iż Maroko jest jednym z najbardziej górzystych państw w Afryce. Cechą charakterystyczną kraju jest różnorodne ukształtowanie powierzchni. W Maroku występują dwa typy wybrzeża morskiego – klifowe wybrzeże Morza Śródziemnego ciągnące się przez 530 km oraz piaszczyste wybrzeże Atlantyku o długości 2800 km. Obecna stolica, Rabat, stała się centrum administracji dopiero w 1912 r. Jak wiele krajów Afryki, Maroko przeżyło eksplozję demograficzną w XX w. – liczba ludności wzrosła z 6 mln w 1945 r. do ponad 30 mln obecnie; 75% mieszkańców nie ma 25 lat.

 

Północne Maroko ze swym skalistym brzegiem przypomina europejskie wybrzeża Morza Śródziemnego. Dalej na południe znajdują się trzy pasma górskie ciągnące się z zachodu na wschód: Atlas Średni zamieszkany przez plemiona Berberów, Atlas Wysoki o długości 700 km i 400 szczytach powyżej 3000 m oraz Antyatlas graniczący z Saharą.

 

Na zachód od gór rozciągają się szerokie równiny – Um er Rbia (Wadi Umm ar-Rabija) oraz Ued Sebu – wyznaczone przez dwie największe rzeki Maroka: Muluję i Lukos.

Na tej żyznej ziemi koncentruje się marokańskie rolnictwo; rosną oliwki, kukurydza, owoce cytrusowe, trzcina cukrowa, można też napotkać tu liczne winnice.

 

Na wschód, w kierunku granicy z Algierią, rozciąga się nieurodzajny step przechodzący stopniowo w pustynny krajobraz Sahary. Południowa pustynia jest w większości płaska i skalista. Piaszczyste wydmy występują na południe od doliny Dra i na wschód od doliny Ziz, poza tymi terenami marokańska pustynia to hamada – pustynia kamienista. Na pustyni spotyka się wiele oaz - wysp żyzności wśród morza piasków i skał.

W Maroku występują wszystkie rodzaje klimatu. W górach Atlasu Wysokiego temperatura zimą spada do -10°C, w wielu wsiach śnieg leży 4 miesiące. W Saharze Zachodniej temperatura często przekracza 50°C tam, gdzie deszcz nie spadł od ponad 10 lat. Na południu najprzyjemniej jest wiosną i jesienią, ale może się zdarzyć, że obfite deszcze spowodują powodzie w suchych dolinach rzek.       

    

Maroko nie ma tak bogatych złóż ropy naftowej, jak sąsiednia Algieria czy Libia, jest natomiast największym na świecie eksporterem fosforytów – znajduje się tam 75% wszystkich zasobów. Wraz ze spadkiem cen tych surowców na pierwsze miejsce w gospodarce kraju wysunęła się turystyka.

 

KULTURA MAROKA

 W Maroku mieszka najwięcej Berberów pośród wszystkich krajów Afryki Północnej – stanowią około 60% mieszkańców. Kolejne fale migracji spowodowały wymieszanie się Arabów, Berberów, Żydów oraz czarnego ludu Harratinów, tworząc złożoną strukturę społeczną.

Chociaż 40% ludności wciąż nie posługuje się marokańskim arabskim jako językiem urzędowym, (w rozproszonych społecznościach wiejskich używa się około 1000 dialektów berberyjskich); nacjonalizm uważany jest za pozytywną cechę nawet na głębokiej prowincji. W świecie arabskim Maroko uchodzi za kraj liberalny, respektujący różnice kulturowe. Marokańczycy z dumą podkreślają , że w ich kraju każdy ma szansę rozwoju; w historii Maroka znane są przypadki niewolników, którzy zostali sułtanami.

 

Dziedzictwo kulturowe Maroka to nie tylko spuścizna Arabów i Berberów; w tym kraju żyła największa w świecie arabskim społeczność żydowska. W 1956 r. żyło w Maroku 200 000 Żydów; większość z nich po wojnie arabsko-izraelskiej w 1967 r. przeniosła się do Izraela. Ostatnio, w miarę poprawy stosunków na Bliskim Wschodzie, wielu marokańskich Żydów wraca do Maroka.

 

Marokańczycy są dumnym narodem, pod którego kontrolą znajdowała się zachodnia część Morza Śródziemnego; są twórcami najwspanialszej architektury w świecie arabskim. Jak wszyscy mieszkańcy tego obszaru, Marokańczycy potrafią pięknie opowiadać, ubarwiając często swe wypowiedzi. Otrzymanie prostej odpowiedzi jest sztuką porównywalną z targowaniem się. Marokańczycy mają opinię jednego z najbardziej gościnnych narodów arabskich.

 

Najpopularniejsze powiedzenie w Maroku – "inszallah" – oznacza „jeśli Bóg zechce”. Marokańska mentalność bezpośrednio wywodzi się z tej filozofii. Allach wie wszystko i panuje nad wszystkim, dlatego lepiej usiąść i poczekać na spełnienie jego woli niż działać samemu.

 

Wpływ islamu jest wszechobecny w codziennym życiu Marokańczyków. Spożycie alkoholu w miejscach publicznych jest ograniczone, poza domem mężczyźni i kobiety spotykają się oddzielnie. Te przyzwyczajenia zmieniają się. Na ulicach dużych miast widuje się idące do pracy modnie ubrane, w zachodnich strojach, czy tez jadące na motocyklach, kobiety.

 

MAROKO - USTRÓJ  POLITYCZNY

 

Maroko z 1200-letnią historią jako jednolitego organizmu państwowego jest jednym z najstarszych państw na świecie. Marokańczycy są dumni ze swych historycznych królestw rozciągających się w Afryce Północnej. Przez wieki Marokańczykami rządzili wszechwładni sułtanowie. Według powszechnej opinii istniała jednak silna potrzeba niezależności. Mohammed V i Hasan II uczynili wiele, aby stworzyć w kraju demokratyczne struktury. Wybory w 1993 r. doprowadziły do utworzenia 333-osobowego parlamentu. Król jest głową państwa, jego władza jest dziedziczna.

 

Pod rządami króla Hasana II Maroko wkroczyło na światową arenę polityczną . Jako lider kraju odległego od centrum świata arabskiego Hasan pełnił funkcję mediatora w konflikcie arabsko-izraelskim. W czasie wojny w Zatoce Perskiej Maroko wysłało swe oddziały, aby wsparły siły ONZ (Arabia Saudyjska umorzyła Maroku zadłużenie w wysokości 3 mld dolarów). Hasan, świadomy wzrastającego wpływu fundamentalizmu muzułmańskiego w krajach sąsiednich (Algieria, Egipt), starał się na każdym kroku podkreślać swe korzenie, jednocześnie próbując orientować politykę kraju w stronę państw Zachodu – dążył do ścisłej współpracy z państwami Unii Europejskiej. Zadaniem nowego rządu stały się decentralizacja oraz szybsze tempo prywatyzacji; w 1995 r. sprywatyzowano 112 firm.

 

Największym politycznym sukcesem Hasana było przyłączenie olbrzymiego obszaru Sahary Zachodniej, niegdyś kolonii hiszpańskiej. W listopadzie 1975 r. zorganizował pokojowy marsz na terytorium Sahary, zwany Zielonym Marszem. Po przyłączeniu Sahary Zachodniej do Maroka nadal istnieją tam dążenia do odzyskania niepodległości, na ich czele stoi Ludowy Front Polisario. Przez długi czas partyzanci Frontu wspierani byli przez Algierię. W 1989 r. Maroko i Front Polisario zaakceptowały plan pokojowy.

W lipcu 1999 r. król Hasan II zmarł. Tron objął jego najstarszy syn, jako Mohammed VI.

 

Kraj boryka się z wieloma problemami gospodarczymi. Pogłębiają się różnice między biednymi a bogatymi, zwłaszcza w regionie przemysłowym Rabatu i Casablanki. Wskaźnik urodzeń jest wysoki. Ceny na towary marokańskie – fosforyty i sardynki - spadają. Muzułmański fundamentalizm, gwałtownie rozwijający się w sąsiedniej Algierii, zagraża Maroku.

 

 

MAROKO - PIERWSZE KROKI

 

Podstawowe pytanie, które pada w Maroku, to: „za ile?”. Targowanie się należy do zwyczaju. Wizyta w tym kraju nie może odbyć się bez próby targowania się z kupcem na suku w medynie.

 

Wielu Marokańczyków, zwłaszcza na prowincji, jest bardzo religijnych. Kobiety, które noszą kwefy, nie pozwalają się fotografować. Zawsze należy zapytać o pozwolenie, zanim zrobi się komuś zdjęcie. Często osoba fotografowana prosi o zapłatę; w przypadku zaklinaczy węży czy sprzedawców wody w Marrakeszu jest to uzasadnione, płaci się bowiem za występ, tak jak za uczestnictwo w przedstawieniu teatralnym.

 

Zrozumienie Maroka jest niemożliwe bez zrozumienia islamu. Islam oznacza uległość, zupełne poddanie się woli Boga. Prawo marokańskie jest prawem koranicznym, król zaś Przywódcą Wiernych.

Islam w Maroku zawsze różnił się od islamu w innych krajach arabskich. Idris, pierwszy władca Maroka z dynastii Idrysów, był szyitą i uszedł z życiem z Bagdadu przed sunnickim kalifem. Obecnie prawie wszyscy Marokańczycy są sunnitami, ale rozproszenie ludności sprawiło, że powstała ciekawa mieszanka praktyk muzułmańskich z lokalnymi wierzeniami.

 

W Maroku turyści nie mają kłopotów z porozumiewaniem się. Język francuski jest używany prawie wszędzie; wielu Marokańczyków włada dwoma językami: arabskim i francuskim. W większej części regionu północnego drugim językiem jest hiszpański. Język angielski znany jest raczej młodszemu pokoleniu oraz głównie w większych miejscowościach turystycznych. Wiele znaków drogowych (np. w Fezie) jest tylko w języku arabskim.

 

Popularna letnia pętla na północy kraju obejmuje plaże Atlantyku w Asilah i Larache oraz egzotyczny port Tanger. Rodziny często udają się na spokojne wybrzeże Morza Śródziemnego, zaś poszukujący przygód zapuszczają się w głąb miast – Tetuanu i Chechaouenu (Szeszawanu) oraz w góry Rifu. Wielu turystów zwiedza królewskie miasta i południe kraju.

 

Zwiedzanie kolejnych stolic Maroka to fascynująca podróż, od południowej stolicy – Marakeszu przez Fez i Meknes po majestatyczną stolicę na wybrzeżu Atlantyku – Rabat. Trasa podróży prowadzi w głąb Atlasu Wysokiego, do lasów cedrowych w Atlasie Średnim, do starożytnego miasta rzymskiego Volubilis oraz świętego miasta muzułmanów – Mulaj Idris. Na wybrzeżu Mohamamedia, Temara i Skhirat oferują wspaniałe piaszczyste plaże. Planując trasę trzeba pamiętać, że w Marrakeszu jest latem bardzo gorąco, najlepiej więc odwiedzać ten rejon wiosną lub wczesną jesienią. W zimie przełęcze w Atlasie Wysokim od Marrakeszu po Fez mogą być czasowo zamknięte dla pojazdów z powodu złej pogody.

 

Dla wielu turystów południe Maroka jest najważniejszą częścią wycieczki do tego kraju. Tu po przebyciu Atlasu Wysokiego znajduje się afrykańskie Maroko – pustynne doliny i pełne roślinności oazy. Wielbłądy pasą się w dolinach rzek Dra i Ziz, w Erfud (Arfud) zaś wydmy wznoszą się na wysokość 150 m. Główną uprawą w tym rejonie są palmy daktylowe – miliony drzew rosną na tej nieurodzajnej glebie.

 

Leżący na wybrzeżu Agadir jest nowoczesnym ośrodkiem zapewniającym doskonały wypoczynek. Położona dalej na północ As-Sawira (Essaouira) to bardziej tradycyjne miasto z ruchliwym portem rybackim oraz uroczymi plażami. Najlepszą porą na zwiedzanie południa Maroka jest okres od września do maja, gdy temperatura nie przekracza 40°C.

 

 

Źródło: Maroko - Przewodniki Thomasa Cooka - Wiedza i Życie

 

Masz pytania?

zostaw numer, oddzwonimy do Ciebie.

Szukaj

Newsletter

Najnowsze informacje o najlepszych promocjach oraz ofertach last minute prosto na Twoją skrzynkę.

Wyślij

Wyrażam zgodę na przesyłanie drogą elektroniczną informacji handlowych od Traveligo.pl celem promocji produktów i usług znajdujących się na stronie www.traveligo.pl Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb świadczonej usługi. Administratorem bazy danych jest Grupa Traveligo sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie, 04-031, ul. Wzorcowa 25, e-mail: [email protected] Podane przez Państwa dane będą wykorzystywane wyłącznie w celu przesyłania newslettera, zawierającego m in. informacje o promocjach i usługach znajdujących się na stronie www.traveligo.pl i nie będą przekazywane instytucjom ani osobom trzecim. Informujemy, że przysługuje Państwu prawo dostępu do danych osobowych ich sprostowania oraz usunięcia lub ograniczenia jak również prawo sprzeciwu wobec przetwarzania Państwa danych osobowych. W celu skorzystania z tych praw należy wprowadzić swój adres e-mail w formularzu na stronie https://www.traveligo.pl/check_personal_data Dostaną Państwa informacje zwrotną czy Państwa e-mail znajduje się w naszej bazie danych oraz link do Państwa profilu, gdzie będą mogli wykonać swoje uprawnienia w zakresie Państwa danych osobowych. Dane będą przetwarzane aż do czasu wycofania Państwa zgody. Przysługuje Państwu prawo do wycofania zgody - może to nastąpić w dowolnym momencie. ... więcej

• Oficjalna nazwa Królestwo Maroka
• Nazwa lokalna Al-Mamlakah al-Maghribiyyah
• Stolica Rabat
• Powierzchnia 710 850 km²
• Ludność 30 122 000
• Położenie Afryka Północna, wybrzeże Oceanu Atlantyckiego oraz Morza Śródziemnego, pomiedzy Algierią i Saharą Zachodnią
• Sąsiedzi Algeria 1559 km; Sahara Zachodnia 443 km; Hiszpania (Ceuta) 6,3 km; Hiszpania (Melilla) 9,6 km
• Skład etniczny Arabowie i Berberowie 99,1%, inni 0,7%, Żydzi 0,2%
• Wyznania muzułmanie 98,7%, chrześcijanie 1,1%, Żydzi 0,2%
• Waluta 1 dirham marokański (MAD) = 100 centymów
• Język arabski, dialekty berberyjskie, językiem używanym w interesach, przez rząd i w dyplomacji jest francuski
• Największe miasta Casablanca, Marrakesz, Fez, Oudahda
• Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
• Święta narodowe Dzień Korony, 30 lipca (1999) - rocznica wstąpienia na tron króla Mohameda VI