Z nami zaplanujesz udane wakacje!Spełniamy wakacyjne marzenia od 2004 roku!

Infolinia i rezerwacja pon.-pt. 8:30-20:00; sob.-nd. 10:00-18:00

Północno-wschodnie Włochy, Wenecja - flaga

Wenecja

Wszystkie przewodniki
Pozycja submenu
Wenecja

Wenecja, położona na północno-wschodnim krańcu Włoch, od X w. była największą potęgą morską tego regionu. Kontakty kupieckie ze Wschodem i udział wenecjan w krucjacie w 1204 r. przyniosły miastu bogactwo i potęgę, osłabione dopiero po paru stuleciach przez rywali z Europy i Turków. Dzisiaj Wenecja jest ściśle związana z Veneto - regionem rozciągającym się od nadrzecznych równin po Dolomity.

 

Wenecja to jedno z niewielu miast świata, które można określić mianem wyjątkowych, gdyż wbrew wszelkim przeciwnościom losu, zbudowana na błotnistych brzegach, zalewana falami przypływu Adriatyku, regularnie nękana powodziami, wciąż trwa i oczarowuje turystów swoim pięknem.

 

Wenecja jest podzielona na sześć historycznych administracyjnych dzielnic, czyli sestieri: Cannaregio, Castello, San Marco, Dorsoduro, San Polo i Santa Croce. Turyści zwykle zaczynają zwiedzanie od Piazza San Marco, kierując się ku wspaniałej bazylice i Pałacowi Dożów - dwóm najczęściej odwiedzanym obiektom miasta. Do większości miejsc w Wenecji można dojść pieszo, na wyspy zaś - dopłynąć tramwajem wodnym.

 

Canal Grande: od Santa Lucia do Rialto – Najlepszym sposobem na poznanie Canal Grande, wijącego się przez całe miasto, jest wycieczka vaporetto, czyli tramwajem wodnym. Po kanale kursuje kilka linii. Stojące wzdłuż kanału pałace powstały w okresie pięciu stuleci. Dziś tworzą panoramę dziejów miasta. Nazwy większości z nich pochodzą od nazwisk dawnych wielkich weneckich rodów.

 

Canal Grande: od Rialto do San Marco – Za Rialto kanał zakręca. Odcinek ten zwany jest La Vilta (zakręt). W pobliżu San Marco rozszerza się i oferuje najwspanialsze ze swoich widoków. Czas zatarł barwy fasad, a fale wypłukały kamienie fundamentów, lecz kanał jest nadal  jak powiedział w 1495 r. francuski ambasador, „najpiękniejszą ulicą świta”.

 

San Polo – Most Rialto i bazary przyciągają turystów niczym magnes. Od wieków jest to dzielnica handlowa; to tu właśnie prowadzili swe interesy bankierzy, pośrednicy i kupcy. Wzdłuż ulic nie ma kramów z przyprawami i kosztownymi tkaninami, warto tu zobaczyć targi warzywne i niespotykane gdzie indziej sklepy z makaronami. Dalej od mostu uliczki pustoszeją; można nimi dojść do niewielkich placów i zagubionych kościółów.

 

Santa Maria Gloriosa dei Frari – Kościół ten, zwany Frari (przekręcona nazwa frati, czyli bracia), jest gotycką budowlą górującą nad wschodnią częścią placu San Polo. Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowali franciszkanie w połowie XIII w. Zastąpiono go większą świątynią, ukończoną w połowie XV w. Wnętrze zdumiewa ogromem i bogactwem zgromadzonych tu dzieł sztuki, wśród których są arcydzieła Tycjana i Giovanniego Belliniego, rzeźba Donatella oraz wiele okazałych nagrobków.

 

Dzielnicę Dorsoduro wzniesiono na trwałym podłożu – nazwa znaczy „twardy grzbiet”. Jej centrum stanowi pełen życia Campo Santa Margherita - największa otwarta przestrzeń w tej części miasta. Plac tętni życiem, zwłaszcza rano, gdy czynne są targowe stoiska oraz wieczorami, gdy z pobliskiej Ca’ Foscari, będącej siedzibą weneckiego uniwersytetu, wylegają tłumnie studenci. W bocznych uliczkach kryje się sporo skarbów architektury, do których należą Ca’ Rezzonico i Scuola Grande dei Carmini z dekoracjami Tiepola.

Spośród tutejszych kanałów malowniczy Rio San Barnaba można podziwiać z Ponte dei Pugni, skąd już blisko do barki, gdzie sprzedaje się owoce i warzywa. Wzdłuż kanału Rio Terrà jest kilka popularnych kawiarń i interesujący sklep z karnawałowymi maskami.

 

Piazza San Marco – W czasie swej długiej historii Piazza San Marco był świadkiem wielu zgromadzeń, procesji, wydarzeń politycznych i niezliczonych karnawałów. Teraz tłoczą się tu turyści pragnący zobaczyć dwa najważniejsze zabytki miasta – Bazylikę i Pałac Dożów. Tym wspaniałym budowlom towarzyszą pomniejsze obiekty, takie jak kampanila, Museo Correr i Torre dell’Orologio, nie wspominając o ogrodach – Giardinetti Reali, orkiestrach grających pod gołym niebem, wytwornych kawiarniach – zwłaszcza Quadri i Florian – oraz licznych eleganckich sklepach.      

 

Basilica di San Marco – Słynna wenecka bazylika jest połączeniem stylów Wschodu i Zachodu. W efekcie powstała jedna z najwspanialszych budowli w Europie. Swój zewnętrzny przepych świątynia zawdzięcza niezmiernym skarbom zwiezionym z zamorskich posiadłości Wenecji. Wśród nich są słynne konie z brązu (obecnie zastąpione kopiami), złupione w Konstantynopolu w 1204 r., oraz niezliczone kolumny, płaskorzeźby i barwne marmury pokrywające fasadę. Mozaiki z różnych epok zdobią tympanony i nisze pięciu portali, a w wejściu głównym widnieją rzeźby romańskie (1240-1265), jedne z najpiękniejszych we Włoszech.

 

Palazzo Ducale, czyli Pałac Dożów, był oficjalną siedzibą weneckiego władcy – doży. Początki budowli sięgają IX w. Obecny pałac zawdzięcza swój wygląd pracom prowadzonym w XIV i na początku XV w. Ówcześni budowniczowie zerwali z tradycją i wsparli gładką bryłę trójkondygnacyjnej budowli z różowego marmuru z Werony na ażurowej koronkowej loggii i arkadach z białego marmuru istryjskiego, tworząc pełne lekkości arcydzieło weneckiego gotyku.

 

Kościół Santi Giovanni e Paolo (św. Jana i św. Pawła), przez wenecjan zwany San Zanipolo, rywalizuje z kościołem Frari o miano największej gotyckiej świątyni w mieście. Wzniesiony w XIII w., a rozbudowany w wieku XIV przez dominikanów, wyróżnia się wielkością i surowością bryły. Zwany jest też weneckim Panteonem, jako że znajdują się tu grobowce co najmniej 25 dożów. Wiele z nich to wybitne dzieła wykonane przez artystów z rodziny Lombardich i innych rzeźbiarzy.

 

Źródło: Włochy - Przewodniki Wiedzy i Życia