Przewodnik po Egipt Last Minute

Egipski system wartości jest oparty na silnych związkach rodzinnych i na drobiazgowo ustalonych przez islam zasadach współżycia społecznego. Pomimo pewnej tolerancji dla obcokrajowców, oczekiwane jest konserwatywne zachowanie i odpowiedni ubiór. Okazywanie uczuć w miejscach publicznych jest źle widziane, dlatego kobiety i mężczyźni powinni powstrzymać się od całowania i obejmowania. Nie należy także pokazywać zbyt wiele odsłoniętego ciała. Koszule i suknie muszą sięgać poniżej kolan i zarówno kobiety, jak i mężczyźni powinni zakrywać ramiona.

Nie należy fotografować Egipcjan bez uprzedniego zapytania ich o pozwolenie. Fotografowanie dla wielu jest skrajnie obraźliwe, a w innych może wzbudzić lęk, że chce im się zabrać wolność. Natomiast spytani o zgodę, będą uszczęśliwieni możliwością pozowania do zdjęć, a fotografujący zyska okazję do nawiązania bliższych kontaktów. Egipcjanie mogą być uczuleni na wiele sytuacji, które turysta uzna za malownicze, a według nich obrazują biedę i zacofanie. Jeśli ktoś poprosi, aby zrezygnować ze zrobienia zdjęcia, trzeba zastosować się do życzenia i poszukać innego ujęcia. Ważne obiekty militarne – w tym lotniska, stacje kolejowe, tamy, mosty i biura rządowe – są objęte zakazem fotografowania.

Podczas ramadanu muzułmanom nie wolno jeść, pić i palić od wschodu do zachodu słońca. Postąpi się grzecznie, jeśli także zrezygnuje się z tych czynności w miejscach publicznych.

Gdy turysta zostanie zaproszony w gości, musi pamiętać, że w Egipcie jest przyjęte, aby pojawiać się z niewielkim prezentem, np. ciasteczkami.

Bezpieczeństwo

Egipt jest bezpieczny dla turystów. Dużo mniej zagraża im na ulicach Kairu, gdzie napady nie są znane, niż w większości miast europejskich czy amerykańskich.

Egipcjanie mają silne poczucie współodpowiedzialności zwłaszcza za obcokrajowców. Każdy, kto znajdzie się w Egipcie w kłopotach, może się spodziewać natychmiastowej pomocy ze strony policji i przechodniów. Oprócz regularnej egipskiej policji miejskiej, noszącej czarne mundury w zimie, a białe latem i posługującej się wyłącznie językiem arabskim, istnieje także policja specjalna, tak samo umundurowana, ale z czerwonymi opaskami na ramionach z napisem “Tourist Police”. Jej przedstawiciele znają przynajmniej jeden język obcy, przeważnie angielski (jakkolwiek nie zawsze dobrze) i pełnią służbę przy zabytkach, muzeach, na lotniskach, stacjach kolejowych i portach.

Naganiacze

Najbardziej nieustępliwych i wszechobecnych naganiaczy można spotkać w popularnych miejscach odwiedzanych przez turystów, takich jak piramidy w Gizie czy nabrzeże w Luksorze. Grzeczne, stanowcze la szukran (“nie, dziękuję”) powinno wystarczyć, aby pozbyć się niechcianej asysty. Jeśli ktoś zostanie zmuszony do niegrzeczności, to imszi (“odczep się”) wywoła niemal taki efekt jak policzek. Nie należy zakładać, że wszyscy Egipcjanie pragną wykorzystać turystów. Ludzie są często ciekawi albo chcą być po prostu pomocni.

Zwiedzając meczety i klasztory

W trakcie zwiedzania islamskich meczetów i chrześcijańskich klasztorów wkracza się w najbardziej konserwatywną sferę egipskiego życia i dlatego trzeba zwrócić szczególną uwagę na ubiór oraz odpowiednie zachowanie. Nie wolno tam wchodzić w szortach ani krótkich bluzkach, a ramiona turystów powinny być zakryte. W meczecie należy zdjąć buty albo włożyć na nie specjalne pantofle. Za ich wypożyczenie, za przewodnictwo lub tylko za wskazanie drogi do minaretu płaci się bakszysz, choćby sam wstęp był bezpłatny. Może się zdarzyć, że w meczecie trwają modlitwy. Wtedy, pomimo że zwiedzający są zazwyczaj mile widziani, mogą zostać wyproszeni albo wyprowadzeni do przedsionka.

Poza greckim prawosławnym klasztorem św. Katarzyny na Synaju wszystkie egipskie klasztory są koptyjskie. Koptowie spędzają w nich długie okresy postu i w tym czasie obiekty te są zamknięte dla zwiedzających.

Źródło: Egipt - Przewodniki Thomasa Cooka - Wiedza i Życie